Tag Archives: design thinking

3. Een boompje opzetten op de Dutch Design Week.

10 nov

stormhout

Afgelopen Dutch Design Week liep en fietste ik 5 van de 9 dagen in Eindhoven. Ik zag honderden oplossingen en ideeën om huidige situaties te transformeren in gewenste situaties. Soms heel conceptueel, of noem het speculatief, soms heel concreet, mezelf afvragend “Waarom heeft niemand dat eerder bedacht?”

Dit is de derde post over mijn DDW.

Twee andere favorieten vind je hier en hier.

Dit project was een tip van Erwin Slegers, studieleider Graphic Design op HKU. Erwin gaf me een paar tips die buiten het drukke Strijp gebied lagen en waar ik met mijn 40 jaar oude Peugeot vouwfiets naar toe kon fietsen. Met de virtuele Google Maps Dame op de bagagedrager en mijn waterdichte Ortlieb rugtas kruiste ik woonerven en parkjes om uiteindelijk in een woonwijk te belanden waar zich op de hoek van de straat een klein kapelletje bevond. Op de stoep stond een Tiny House volledig van hout en in de hal van de kapel werd het project van AtelierNL toegelicht. Ik had mijn oortjes nog in dus sloeg het aanbod om een mp3 speler met oortjes voor de audiotour te lenen af en scande de QR code die op de uitlegposter stond. Die QR codes zijn toch wel heel makkelijk. Je zet je mobiel in camera stand en je richt op de QR code, vervolgens verschijnt binnen een fractie een fractie van seconde de URL naar de, in dit geval, audiotour van AtelierNL op SoundCloud;

Daar zat dan op een bank gemaakt van een ergens in een park van Eindhoven omgevallen boom in de zomer van 2019 . De verhalen waren van mensen die van dichtbij de storm hadden meegemaakt. Prachtig gemaakt bijna net zo mooi als BOB, de geweldige podcats van de VPRO. Het was heel bijzonder daar te zitten, de verhalen van storm en vallende bomen in mijn oren en de geur van jong fris blad en hout dat nog wortel moet schieten en de lucht in wil groeien.

wildhout

Na een klein kwartiertje luisteren adopteerde ik een boom; een Gele Kornoelje voor in een voedselbos in Eindhoven. Eigenlijk voor mijn kleinzoon en wat bleek, we konden de boom zelf planten. Afgelopen zaterdag reden we naar Eindhoven om in de tweede shift ‘onze’ Kornoelje te planten. Bij aankomst bleken de vrijwilligers zo enthousiast te werk zijn gegaan daar er geen boom over was. Dus ging men in de reeds geplante bomen op zoek naar ‘onze’ Gele Kornoelje want ik had er bij de adoptie daar in die Kapel op de DDW een label aan gemaakt met ‘Cor & Jóa’ op. Helaas werd ie niet gevonden. Gelukkig vond men nog toch nog een boompje en toevallig ook nog eens een gele Kornoelje. Op zoek naar een plek waar die laatste boom  geplant zou kunnen worden vonden we een mooi plekje. En toen Jóa en ik onze groene vingers in de zwarte aarde roerden, zag ik in mijn ooghoek een label met Cor & Jóa erop……naast de Gele Kornoelje die wij aan het planten waren stond de Gele Kornoelje dien ik had geadopteerd. Ik haalde het label er vanaf en schoof het plechtig om een pril takje van onze Gele Kornoelje.

I love it when a plan comes together.

gelekornoelje

 

 

 

 

 

Van brAun tot bauhaus

15 okt

braunhaus.001.jpeg.001

Gisteren was het 1410 dit is post 1411. Laat ik beginnen met mijn uitzicht. Vier jaar nadat ik het koopcontract tekende, is dit mijn nieuwe schrijfplek in Rotterdam:

uitzicht

Kenners herkennen de Erasmusbrug en wellicht ook LantarenVenster. Ik kijk uit op de plek waar ik de afgelopen dagen als vrijwilliger werkte en 13 voorstellingen zag; het Architectuur Film Festival Rotterdam. De voorstellingen varieerden van een prachtig gemaakte documentaire over Braun designer Dieter Rams tot een live performance waarin 4 gamers een pacifistische rondleiding gaven in toekomstig apocalyptisch New York. Rams was overigens de grote inspiratiebron van Sir Jonathan Ive, voormalig Chief Design Officer van Apple. Kijk maar eens naar Rams T3 pocket radio en de eerste i-Pod;

Schermafbeelding 2019-10-15 om 08.59.51

De naam van Ives nieuwe bedrijf ‘LoveFrom’ komt van een quote van Steve Jobs;

Ik vertaal even van het origineel:

“Een aantal jaar geleden was er personeelsbijeenkomst waar Steve Jobs sprak. Hij zei dat als je iets maakt met liefde en aandacht, zelfs voor mensen die je waarschijnlijk nooit zult ontmoeten, je je dankbaarheid toont aan de mensheid.”

Ive was geraakt door deze uitleg en noemde zijn nieuwe bedrijf  ‘LoveFrom’. Het zegt kort en bondig waarom Ive doet wat ie doet. Ive doet het bij LoveFrom overigens met Marc Newson. Newson is onder andere ontwerper van de Lockheed Lounge:

 

Lockheed_02

In de docu ‘Rams’ zag ik Dieter Rams lopend in het Vitra Museum nee schuddend zijn schouders ophalen kijkend naar Newson Lockheed Lounge. Ik ben benieuwd wat Rams van Newson’s eerbetoon aan Mies Ludwig van der Rohe’s vindt;

newson_aluminium_2018

Ik denk dat het zijn goedkeuring zou krijgen. Newson brengt ons met zijn inspiratie 90 jaar in het verleden. Van der Rohe was namelijk de laatste directeur van Bauhaus, de beroemde ontwerpschool opgericht in 1919 en door de Nazi’s gesloten in 1932.

In ‘Lotte am Bauhaus’ die ik op AFFR zag “vertelt filmmaker Gregor Schnitzler honderd jaar na oprichting het onderbelichte verhaal van de vrouwelijke studenten van Bauhaus. Vanwege hun ‘gebrek aan ruimtelijk inzicht’ werden ze door Walter Gropius verbannen naar de weefafdeling. Lotte am Bauhaus volgt het leven en werk van de jonge Lotte, een ambitieuze en getalenteerde vrouw die zich tegen de wensen van haar familie inschrijft bij het Bauhaus. De film is geïnspireerd op het werkelijke leven van de invloedrijke ontwerper Alma Siedhoff-Buscher, vooral bekend vanwege haar kleurrijke houten speelgoed en kinderkamers. Prachtige beelden brengen het Bauhaus honderd jaar na dato weer tot leven.”

Wil je een duik nemen in de wereld van het Bauhaus weefatelier en de rijkdom aan kleuren, materiaalexperimenten en prachtige eindproducten ervaren? Of het werk van vier hedendaagse, door Bauhaus geïnspireerde, kunstenaars bekijken? Ga dan, tot 3 november 2019, naar TextielMuseum in Tilburg.

 

 

Doen brengt het denken verder…

5 apr

doenbrengtdenkenverder.001

Vanochtend werd ik gewekt door mijn Sleep Cycle app die ik op mijn iPhone heb geïnstalleerd. Sinds een aantal weken houdt mijn mobiel mijn slaapgedrag in de gaten. Mijn slaapkwaliteit van afgelopen nacht is 74%, ik lag 8 uur en 26 minuten in bed, snurkte 58 minuten, wat resulteerde in een aantal nachtelijke porren van mijn vrouw. Het fijne aan de app is dat het wekkergeluid een aanzwellende harp, wind, zee symfonie is die je langzaam uit je slaap haalt. Een lichte aanraking van mijn mobiel geeft me nog een aantal minuten voordat het koor van harpisten in het bos aan zee hun symfonie vervolgen. Ik trek het laadsnoer uit mijn mobiel en schuif met mijn rechter wijsvinger de stopknop van de Sleep Cycle app naar boven. Ik onderdruk de behoefte om direct mijn mail en Whatsapp te checken en leg mijn rechterhand zo’n tien centimeter onder mijn navel op mijn buik en mijn linkerhand op mijn rechterhand. Mentaal ben ik misschien ‘wakker’ maar mijn lijf heeft 8 uur en 26 minuten horizontaal gelegen. Met korte en krachtige impulsen druk ik 40 keer mijn buikspieren naar buiten, adem een keer diep in en trek mijn buikspieren 40 keer naar binnen. Mijn lijf is nu voorbereid op de grote 45 graden kanteling die mij na 8 uur en 26 minuten horizontaal te hebben gelegen verticaal op de bedrand doet belanden. Ik bal mijn  vuisten en strek ze zo ver mogelijk in de lucht en forceer, indien nodig, een grote glimlach op mijn mond. 10 seconden later span ik mijn buikspieren, recht mijn rug en sta op alsof ik aan een touw aan mijn hoofd word opgetrokken. Ik sta en stap de 13 treden naar beneden, druk onderweg naar de waterkoker het middelste knopje van de Nespresso aan en keer om naar het toilet, waar ik de kleur van mijn ochtend urine vergelijk met mijn gevoel en in gedachten de dag terugspoel op zoek naar verklaringen. In de verte hoor ik de waterkoker afslaan en op weg ernaar toe check ik naar links kijkend of de Nespresso is opgewarmd. Check. Een snelle blik rechts naar het afdruiprek doet mij bukken naar links waar ik mijn favoriete espresso kopje pak en hem voorzichtig tot de rand vol giet met heet water. In de drie stappen die de waterkoker verwijderd is van het Nespresso apparaat voel ik het kopje warm worden en plaats het precies in het midden van de daarvoor bestemde plek van het Nespresso apparaat. Ik plaats de Onyx 12 capsule bovenin het apparaat en schuif de startknop naar me toe. Met een hoorbare krachtsinspanning duwt de machine de capsule naar achteren en 3 seconden later begint mijn smeerolie in het voorverwarmde kopje te stromen. Ik sluit mijn ogen en adem met een diepe teug gulzig de uitlaatgassen van mijn dopingmachine in. Als ik mijn ogen open, druppelt de laatste koffie in het kopje en sluit de bruine cremelaag zich. Met een afsluitend “pfffffffff” geeft ook de Nespresso aan klaar te zijn voor de dag. In de keuken drink ik, naar buiten kijkend, mijn espresso met kleine slokjes. De intense smaak van donkere chocolade en laurierdrop vult mijn mond. Mijn smaakpappillen zijn wakker en zetten mijn tong aan om een rondje te maken langs de binnen en buitenkant van mijn tanden.

Ik draai op de bal van rechtervoet, zet het kopje weer bij de waterkoker en loop naar de woonkamer waar ik de eetkamerstoel op het tapijt zet en mijn onder en bovenlijf in een dekentje wikkel. Ik recht mijn rug zonder de rug van de stoel te raken, plaats mijn voeten plat op de grond en mijn handen met de handpalmen naar boven op mijn bovenbenen. Met mijn middelvingers maak ik licht contact met mijn duimen, sluit mijn ogen en adem 30 keer in door mijn neus en uit door mijn mond. Dan neem ik een hele diep teug die ik zo diep mogelijk uitadem om vervolgens zo lang mogelijk mijn adem in te houden. Voordat het oncomfortabel wordt, adem ik diep in en houd mijn adem 10 seconden vast om het hele ritueel nog twee keer te herhalen. Met de laatste uitademing probeer ik zo langzaam mogelijk mijn ogen te openen en mijn middelvingers van mijn duimen te verwijderen. Mijn handen voelen ‘vol’ aan en lijken te tintelen. Ik wrijf ze los in ronddraaiende bewegingen en trek een voor een mijn vingers los door aan het eind in mijn vingertoppen te knijpen wat soms resulteert in een zachte ‘snapp’. Vervolgens wrijf ik met mijn linkerhand de binnen en buitenkant van mijn  rechterarm ‘warm’ en met mijn rechterhand mijn linkerarm. Dan mijn voeten, benen, liezen heupen, billen, rug, buik, borst schouders, nek, gezicht en als laatste masseer ik mijn hoofdhuid los. Een zelfde ritueel herhaal ik onder de douche waarbij ik de laatste twee minuten koud af douche en mijn tanden poets. Na de training van Wim Hoff, 5 jaar geleden, gaat dat inmiddels zonder naar adem te happen. Met het ophangen van de door het koude water hard geworden douchslang, het hardop in de spiegel uitspreken van mijn affirmaties en een afsluitend dankwoord aan het universum is deze ruim 52 jaar geleden geboren en bijna 53 jaar geleden verwekte homo sapiens klaar voor de dag.

Mijn ochtendritueel, het ontwijken van slecht nieuws en politiek zijn mijn overlevingsstrategieën in een tijd waar we niet meer hoeven te jagen voor ons voedsel of te vluchten omdat er op ons gejaagd wordt

Mijn ochtendritueel is mijn poging om elke dag met een ‘beginnersmind’ de dag aan te gaan of zoals Yoda uit Star Wars zegt “You must unlearn what you have learned.”

En daar zit misschien ook wel mijn haat liefde verhouding met het onderwijs want we leven in een wereld waar we vanaf onze geboorte leren dat we denkende wezens zijn die voelen. Maar zijn we niet voelende wezens die denken.

Mijn ochtendrituelen doen me voelen dat ik leef. Het brengt mijn denken dichterbij mijn gevoel.

Fijne dag.

Blijven spelen.

9 feb

BLIJVENSPELEN.001

Natuurlijk kun je een online training Design Thinking volgen achter je scherm maar als je echt wilt ervaren wat het is om Human Centered te ontwerpen dan moet je dat doen in samenwerking met anderen…..In Real Life. Wat je weet, wat je kan, wat je hebt ervaren gezamenlijk inzetten en stapsgewijs beter worden in het begrijpen van waar het nu precies over gaat. Bandura noemt dat self efficacy, David Kelley “guided mastery”. Begeleid ergens beter in worden, stapje voor stapje. De afgelopen 10 jaar heb ik het beste wat ik heb gelezen, gezien, geleerd en gehoord verwerkt in een driedaagse cursus Design Thinking die ik afgelopen januari voor de vierde keer in Milaan gaf aan een bont gezelschap Politecnico Strategic Design Master studenten uit de hele wereld. Het materiaal voor de driedaagse training staat in een keynote van 894 slides. Soms met een woord, soms een TED talk:

Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.41.51Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.42.08Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.42.19Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.42.30Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.42.40Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.42.52Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.43.06Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.43.17

Deze zomer geef ik de driedaagse training ook in Nederland. Maar eerst zaterdag 23 februari de 5 uur durende training Design Thinking by Doing bij Villa Augustus in Dordrecht. Op basis van de feedback van de deelnemers van de eerste training wordt deze nog beter. Althans dat hoop ik. Praxis zegt “Omdat je huis nooit af is.” Ik zeg omdat mijn training nooit af is.

Jack White (voormalig White Stripes) speelt op een crappy gitaar en zet zijn versterker buiten bereik op het podium. Om uitgedaagd te blijven. Mooi voorbeeld van het vrijwillig pogen een overbodig obstakel te overwinnen. Om goed gitaar te blijven spelen moet je blijven spelen met je gitaar.

Na 10 jaar weet ik inmiddels goed wat de ‘nummers’ zijn die deelnemers graag ‘horen’ en dankzij hun feedback weet ik ook wat er beter kan. Zo leerde ik de laatste training van Anouschka Scholten een andere manier om ideeën te kiezen.

Wil jij weten wat er beter kan?

Geef je dan op.

Ga ik weer spelen.

 

 

Cees Case

1 feb

blog2019.001

19 januari jl. organiseerde ik de eerste Design Thinking By Doing training van het jaar. In de aanloop dacht ik na over een Case waar we mee aan de slag konden. Een Case waar alle deelnemers wel iets mee hebben en voor iedereen waardevol kan zijn. De groep was heel divers. Van ervaren onderzoeker, ondernemer, ontwerper tot systeemdenker en inkoopspecialist. Ik was op zoek naar een complexe uitdaging waar alle deelnemers iets van af weten, ervaring mee hebben en misschien zelfs wel speciale vaardigheden voor hebben. Na de het introductie en inspiratiecollege maakten we zo divers mogelijke  teams en begonnen we met het delen van onze Kennis met betrekking tot de Uitdaging. Daarvoor had ik gekozen voor “eenzame, alleenstaande ouderen”, gevoed door de gesprekken die ik woensdagavond heb met Cees, de 83 jarige vriend van mijn in 2012 overleden moeder. Na het overlijden van mijn  moeder erfde ik de frietpan en nam ik de traditie over om op woensdagavond friet met frikandel speciaal bij Cees te eten. Die traditie ziet er al jaren zo uit:

IMG_1253IMG_1092IMG_0468IMG_0214

Voor alle duidelijkheid. Tussen bovenstaande foto’s zit een week.

IMG_0311 (1)

De frites komt overigens uit een Airfryer. Cees en ik hebben wekenlang onderzoek gedaan naar hoe je de lekkerste zelfgemaakte friet uit zo’n apparaat krijgt.  Het is niet gelukt met zelf gesneden aardappels maar de Aviko Airfryer Frites doen het prima….niet teveel in een keer in de pan.

airfryerfriet

De frikadellen zijn niet te versmaden, zeker niet met een vers gesnipperd uitje.

En tijdens de maaltijd schenken we een lekker koude Sauvignon Blanc en praten we over de afgelopen week. Heel gezellig en leerzaam….als je het hebt over eenzame, alleenstaande ouderen. Nu is Cees nog heel actief. Hij rijdt auto, fietst, laat elke dag zijn hond flink uit  en gaat elke jaar zoveel mogelijk met zijn (zelf onderhouden) boot de Biesbosch in. Maar we hebben het ook vaak over ouder worden en dat er ook veel minder wordt.

Het leek me dan ook mooi en waardevol met een Cees Case aan de slag te gaan.

Tijdens de training deelden we onze persoonlijke ervaringen en observaties in twee delen; wat er werkt en wat er beter kan. Zo ontstonden er categorieën waar Hoe Kunnen We vragen van gemaakt konden worden. Ik beloofde de deelnemers de Hoe Kunnen We vragen voor te leggen aan Cees en nam gisteren het stapeltje Hoe Kunnen We vragen mee. Ik las de vragen voor en vroeg aan Cees op welk stapeltje de vraag moest:

Nee. Niet relevant of niet duidelijk.

Misschien. Ik twijfel nog

Ja. Dat is een waardevolle vraag en ben benieuwd naar de ideeën.

IMG_1600

Uit de  Ja Hoe Kunnen We vragen kwam een duidelijke ‘winnaar’:

“Hoe kunnen we zorgen voor een betere voorlichting en makkelijkere doorstroming naar een andere woonvorm nog voordat het nodig is?”

Het delen van de vragen leverde een mooi gesprek op. Cees vond het heel leuk en waardevol. Hij vertelde me overigens dat hij net een brief had gehad van de gemeente. Er komt binnenkort iemand van de gemeente op bezoek om te kijken of ze wat voor Cees kunnen betekenen.

Ik weet welke vraag Cees gaat stellen.

IMG_1601

 

Zoom uit

4 jan

Schermafbeelding 2019-01-04 om 10.12.59

Zaterdag 19 januari organiseer ik een training Design Thinking by Doing.

Ik vraag alle deelnemers wat ze zouden willen leren en stel mezelf ook deze vraag.

“Cor wat zou je willen leren?”

Ik zou willen leren hoe ik de deelnemers nog beter kan uitleggen dat verandering begint bij kijk op en begrip van een huidige situatie. Daarom ben ik begonnen in het boek ‘Thinking in Systems’ van Donella Meadows.

En in het begin van het boek staat een quote uit een van mijn favoriete boeken ‘Zen en de kunst van het motoronderhoud’ van Robert Pirsig:

“If a factory is torn down but the rationality which produced it is left standing, then that rationality will simply produce another factory. If a revolution destroys a government, but the systemic patterns of thought that produces that government are left intact, then those patterns will repeat themselves…There’s so much talk about the system. And so little understanding.”

Als je design definieert als de transformatie van een huidige situatie in een gewenste situatie dan is het dus belangrijk om een overzicht te hebben van wie, wat en hoe er allemaal, welke rol spelen. Hoe de dynamiek werkt, de interacties en relaties.

Meadows (en ik vertaal het even):

Pas als we de relatie tussen structuur en gedrag zien, kunnen we begrijpen hoe systemen werken, hoe ‘slechte’ resultaten tot stand komen en hoe we de gedragspatronen van deze systemen kunnen verbeteren.

En in deze snel veranderende, complexe wereld helpt systeem denken de vele mogelijke opties te managen en aan te passen. Het is een manier van denken die ons de vrijheid geeft om te kernoorzaken van problemen te herkennen en nieuwe mogelijkheden te zien.

En wat is een systeem volgens Meadows?

Een systeem is een aantal dingen (mensen, cellen, moleculen of wat dan ook) die zo met elkaar verbonden zijn dat ze over een bepaalde periode een bepaald patroon in hun gedragingen vertonen. Dat systeem kan buffers bevatten, beperkingen, triggers of gedreven worden door krachten van buiten. Maar de reacties van het systeem op deze krachten is karakteristiek voor het systeem en zelden eenvoudig in de echte wereld.

Als je ‘iets’ wilt veranderen moet je dus begrijpen hoe dat ‘iets’ werkt. En om het grote plaatje te zien is het handig om uit te zoomen.

Wil je mee uitzoomen? Er is nog een aantal plekken. Kijk hier voor meer info.

Schermafbeelding 2019-01-04 om 10.09.35

 

 

 

Ontdek de triple diamond op 19 januari 2019

31 dec

ONTDEKTRIPLEDIAMOND.001

19 januari 2019 tussen 13.00 en 17.00 organiseer ik een training Design Thinking by Doing. Op een geweldige locatie: Villa Augustus in Dordrecht. Meer info vind je hier.

En sinds ik deze beslissing heb genomen en de eerste deelnemers zich hebben aangemeld, denk ik na hoe ik die zatermiddag zo waardevol mogelijk kan ontwerpen.

Dus belde ik iedere deelnemer met de vraag “Wat zou je willen leren?”

Om vervolgens het programma te ‘checken’ of dat onderdeel ingevuld is.

Gisteren schreef ik over deze wens van een deelnemer:

“Ik zou heel graag een instant tovertruc leren voor creatief denken.”

Vandaag over deze:

“Ik bekijk Design Thinking al een tijdje van afstand en zou nu meer willen weten over de theorie.”

Check.

De theorie van Design Thinking is gebaseerd op de “self-efficacy theory” van Albert Bandura. Zelfeffectiviteit is het vertrouwen in je eigen bekwaamheid om met succes invloed uit te oefenen op je omgeving, bijvoorbeeld door een bepaalde taak te volbrengen of een probleem op te lossen. Zelfeffectiviteit wordt als een belangrijk element gezien van theorieën over motivatie. Mensen zijn sneller gemotiveerd voor een bepaalde handeling als zij het idee hebben dat zij de bekwaamheid hebben om deze met succes te verrichten. Zij zullen volgens Bandura het gedrag sneller ontplooien en doorzetten. (bron Wikipedia)

Check.

Tijdens de training leer je de Triple Diamond kennen waarin je de behoeften en kansen verkent op zoek naar inzichten. Je leert dat deze inzichten de basis zijn voor vragen die het startpunt zijn voor het bedenken en kiezen van ideeën waarvan je de meest kansrijke uitprobeert en gebruikt om feedback te verzamelen.

Schermafbeelding 2018-12-31 om 09.42.33

Ik heb ervaren dat als mensen weten in welke Diamond en waar ze in die Diamond zitten, ze meer vertrouwen hebben dat ze die fase ook succesvol kunnen afronden. Zie het als level in een game. Het succesvol afronden van een level vergroot je zelfvertrouwen en het vertrouwen in een goede afloop.

Als je bang bent voor slangen word je op de training “Hoe kom ik van mijn angst voor slangen af?” bij binnenkomst ook niet meteen een slang om je nek gehangen. Stap voor stap word je begeleid richting je doel.

Het slangenvoorbeeld heb ik uit de TED talk van David Kelley, oprichter van IDEO.

Check zijn TED talk over creatief zelfvertrouwen  hier.

Check.

Er is nog steeds plek.

 

Leer de tovertruc voor creatief denken op 19 januari 2019.

30 dec

creatiefdenkentovertruc.001

19 januari 2019 tussen 13.00 en 17.00 organiseer ik een training Design Thinking by Doing. Op een geweldige locatie: Villa Augustus in Dordrecht. Meer info vind je hier.

En sinds ik deze beslissing heb genomen en de eerste deelnemers zich hebben aangemeld, denk ik na hoe ik die zatermiddag zo waardevol mogelijk kan ontwerpen.

Dus belde ik iedere deelnemer met de vraag “Wat zou je willen leren?”

Om vervolgens het programma te ‘checken’ of dat onderdeel ingevuld is.

Zo is een wens van een deelnemer deze:

“Ik zou heel graag een instant tovertruc leren voor creatief denken.”

check.

Als je nu nieuwsgierig bent geworden, heb je een element van je creatief vermogen aangesproken; nieuwsgierigheid. Ben je niet nieuwsgierig geworden dan ken je misschien al een tovertruc voor creatief denken. Daar ben ik dan wel weer nieuwsgierig naar.

check

Voor het bedenken van originele en waardevolle ideeën helpt het als je nieuwsgierig bent, verbeeldingskracht hebt, gedisciplineerd bent en vasthoudend en dat je kunt samenwerken.

check

Voor het bedenken van originele en waardevolle ideeën helpt het als je een goede vraag hebt om ideeën voor te bedenken. En dat die goede vraag een waardevol inzicht bevat dat je hebt ontdekt in ontdek fase. De fase waarin je de huidige situatie hebt verkend.

check

Voor het bedenken van originele en waardevolle ideeën helpt het als je gemotiveerd bent om de uitdaging aan te gaan. Zie het als een spel, een vrijwillige poging tot het overwinnen van overbodige obstakels. Iedereen kan originele ideeën bedenken. Maar je moet wel willen.

check

Er is nog plek.

check

 

 

 

 

 

How to be an artist. The End.

26 dec

howtobeanartist_theend.001

Wies Bronkhorst stuurde me het artikel ‘Kunstenaar worden: schaam u nooit’ uit het NRC over een artikel van Jerry Saltz; How to be an artist. 33 lessen die je volgens Saltz van inspiratieloze amateur naar nieuwsgierige verbeelder van je originele kijk brengen. (of in ieder geval helpen een beetje creatiever te leven.) Bekijk het origineel  hier.

jerrysaltz_nrc

Ik las de lessen van Saltz en vertaalde ze in het Nederlands. Soms letterlijk. Soms liet ik stukken weg of vulde aan met eigen materiaal.

Enfin.

Les 1 tot en met 7 hier

Les 8, 9 en 10 hier.

Les 11 tot en met 16 hier.

Les 17, 18 en 19 hier.

Les 20 en 21 hier.

Les 22 hier.

Les 23 hier.

Les 24 hier.

Les 25 hier

en hier

Les 26 hier

Les 27 hier

Les 28 hier.

Stap Zes: Attain Gallactic Brain

Jerry’s kosmische epigrammen. (dat moest ik even opzoeken: epigram (puntdicht, sneldicht) is een kort en bondig gedicht met een woordspeling of pointe.)

Les 29: Kunst is zelfkennis.

Kunst is geen optie, geen siertuin voor het kasteel van beschaving. Het is niet meer of  minder belangrijk dan filosofie, religie of psychologie.

Les 30: “Kunstenaars bezitten niet de betekenis van hun werk.” — Roberta Smith

Onthoudt: iedereen mag jouw kunst – elke kunst – op elke manier die voor ze werkt gebruiken. Jij kan dan wel zeggen dat je werk over het vluchtelingenprobleem gaat maar anderen zeggen misschien wel dat het over klimaatverandering gaat of dat het een natuurstudie is. Cool. 

Les 31: Alle kunst is subjectief.

Wat dit betekent? We zijn het eens dat sommige kunstenaars goed zijn, maar je kan zomaar voor een Rembrandt staat en denken….Het is best bruin. Prima! Het betekent niet dat je dom bent.

Het betekent dat ondanks dat er maar een tekst van Hamlet is, iedereen die het stuk ziet een andere Hamlet ziet. Bovendien zie je, elke keer als je Hamlet opnieuw ziet, een andere. Dit geldt met bijna alle goede kunst. Het verandert constant en elke keer als je het opnieuw ziet, vraag je je af Hoe kon ik dat de vorige keer missen? Nu zie ik het eindelijk echt! Tot een volgende keer en het werk je denken weer omgooit en je waarneming verrijkt en verdiept.

Kunst voert je mee in een ander soort werkelijkheid: Kunst is een statisch, onveranderd ding dat nooit hetzelfde is. Een soort virtual reality die iedereen anders beleeft.

Les 32: Prijs Kwetsbaarheid

Radicale kwetsbaarheid. 

Wat dat betekent? Dat je je werk durft te volgen in de verste hoeken en donkerste plekken. Dingen over jezelf onthullen die je pas kunt onthullen als het werk dit toelaat en niet te falen in middelmatigheid en laffe, halfslachtige pogingen.  Je moet bereid zijn om flamboyant te falen, dingen te doen die dom lijken en anderen je wellicht als slecht persoon zullen beoordelen. Als het eng wordt, blijven kijken en verder werken.

Kun je dat?

Durf je dat?

Les 33: Wees Waanzinnig

Om drie uur ‘s-nachts hebben we allemaal bezoek van onze demonen. Saltz is oud maar hij wordt elke nacht toegesproken. En overdag.

Ze vertellen je dat je niet goed genoeg bent, niet naar de goede school ging, dom bent, onbekwaam, veel te duur bent (of te goedkoop), niet origineel bent, niemand het iets kan schelen wat je doet, dat je HE LE MAAL niets toevoegt. Ze vertellen je dat je maar doet alsof, nep bent, lui, dat mensen dwars door jou en je werk kijken, je geen idee hebt waar je mee bezig bent en dat je het alleen maar doet voor aandacht en geld.

Saltz heeft een oplossing om je demonen de rug toe te keren; luister met aandacht naar je demonen en moedig ze aan om met nog meer te komen. Nog erger. Nog pijnlijker. Zo’n half uur tot een uur om vervolgens keihard “Jaaaa, maar ik ben een fucking genie.”

Dat ben je…..nu. Kunst is voor allen maar niet voor iedereen. Deze 33 regels zijn je tools. Gebruik ze en verander je wereld……de wereld. Aan het werk!

ps

Alle lessen in pdf? Download ze hier:

howtobeanartist

How to be an artist. LES 28. Ik haat houden van.

25 dec

ikhaathoudenvan.001

Wies Bronkhorst stuurde me het artikel ‘Kunstenaar worden: schaam u nooit’ uit het NRC over een artikel van Jerry Saltz; How to be an artist. 33 lessen die je volgens Saltz van inspiratieloze amateur naar nieuwsgierige verbeelder van je originele kijk brengen. (of in ieder geval helpen een beetje creatiever te leven.) Bekijk het origineel  hier.

jerrysaltz_nrc

Ik las de lessen van Saltz en vertaalde ze in het Nederlands. Soms letterlijk. Soms liet ik stukken weg of vulde aan met eigen materiaal.

Enfin.

Les 1 tot en met 7 hier

Les 8, 9 en 10 hier.

Les 11 tot en met 16 hier.

Les 17, 18 en 19 hier.

Les 20 en 21 hier.

Les 22 hier.

Les 23 hier.

Les 24 hier.

Les 25 hier

en hier

Les 26 hier

Les 27 hier

Stap Zes: Attain Gallactic Brain

Jerry’s kosmische epigrammen. (dat moest ik even opzoeken: epigram (puntdicht, sneldicht) is een kort en bondig gedicht met een woordspeling of pointe.)

Les 28: Waar je niet van houdt is net zo belangrijk als waar je wel van houdt.

Zeg niet, “Ik haat figuratieve schilderijen.” Je weet nooit wanneer je aandacht echt wordt getrokken  door een zogenaamd figuratief schilderij. Dus wees geen kunst begrafenis ondernemer die verkondigt dat bepaalde media ‘dood’ zijn. “Schilderen is dood,” “De roman is dood,” “De schrijver is dood,””Fotografie is dood,”” Geschiedenis is dood,”

Niets is dood!

En ik heb inmiddels geleerd dat wat je ziet niet altijd is wat je eruit kunt halen. Zo ben ik niet heel enthousiast of geïnteresseerd in de fotografie van andere planeten of sterren. Ja eigenlijk alles wat zich verder dan 10.000 kilometer van de aarde bevindt. Ok, ik haat foto’s van de maan niet maar ik zou er toch niet gauw een boek over kopen. Toch twijfelde ik bij het zien van het werk van Nadine Schlieper en Robert Pufleb.

Niet zozeer om wat ik zag maar om wat het is.

Dit is het werk dat ik zag:

Schermafbeelding 2018-12-25 om 11.08.28

Een boek over de maan vind ik bijvoorbeeld veel minder interessant dan de volle maan kalender. Daar heb ik wat aan. Of denk ik wat aan te hebben als ik mijn vreemde (slaap)gedrag wil verklaren.

2018-Moon-card

Maar het wordt een heel ander verhaal als ik weet hoe die maanfoto’s gemaakt zijn. Of eigenlijk wat het zijn. Want het is niet de maan.

Het is een pannenkoek.

Melk, ei en meel op het vuur gemasseerd tot een galactisch wonder.

Pannenkoeken eten met volle maan.

Dat zouden meer mensen moeten doen.

%d bloggers liken dit: