Archive | Uncategorized RSS feed for this section

Vragen over kunst 9. Als alles kunst kan zijn wat is dan kunst?

22 feb

IMG_1809

IMG_1811

Vragen over kunst. 6. Wie bepaalt wat kunst is?

19 feb

IMG_1787

isditkunst?isditdankunst?wanneerisietskunst?waaromiserkunst?watisgoedekunst?

16 feb

IMG_1714IMG_1715

IMG_1702

IMG_1699

IMG_1697

IMG_1698

Blijven spelen.

9 feb

BLIJVENSPELEN.001

Natuurlijk kun je een online training Design Thinking volgen achter je scherm maar als je echt wilt ervaren wat het is om Human Centered te ontwerpen dan moet je dat doen in samenwerking met anderen…..In Real Life. Wat je weet, wat je kan, wat je hebt ervaren gezamenlijk inzetten en stapsgewijs beter worden in het begrijpen van waar het nu precies over gaat. Bandura noemt dat self efficacy, David Kelley “guided mastery”. Begeleid ergens beter in worden, stapje voor stapje. De afgelopen 10 jaar heb ik het beste wat ik heb gelezen, gezien, geleerd en gehoord verwerkt in een driedaagse cursus Design Thinking die ik afgelopen januari voor de vierde keer in Milaan gaf aan een bont gezelschap Politecnico Strategic Design Master studenten uit de hele wereld. Het materiaal voor de driedaagse training staat in een keynote van 894 slides. Soms met een woord, soms een TED talk:

Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.41.51Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.42.08Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.42.19Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.42.30Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.42.40Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.42.52Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.43.06Schermafbeelding 2019-02-09 om 14.43.17

Deze zomer geef ik de driedaagse training ook in Nederland. Maar eerst zaterdag 23 februari de 5 uur durende training Design Thinking by Doing bij Villa Augustus in Dordrecht. Op basis van de feedback van de deelnemers van de eerste training wordt deze nog beter. Althans dat hoop ik. Praxis zegt “Omdat je huis nooit af is.” Ik zeg omdat mijn training nooit af is.

Jack White (voormalig White Stripes) speelt op een crappy gitaar en zet zijn versterker buiten bereik op het podium. Om uitgedaagd te blijven. Mooi voorbeeld van het vrijwillig pogen een overbodig obstakel te overwinnen. Om goed gitaar te blijven spelen moet je blijven spelen met je gitaar.

Na 10 jaar weet ik inmiddels goed wat de ‘nummers’ zijn die deelnemers graag ‘horen’ en dankzij hun feedback weet ik ook wat er beter kan. Zo leerde ik de laatste training van Anouschka Scholten een andere manier om ideeën te kiezen.

Wil jij weten wat er beter kan?

Geef je dan op.

Ga ik weer spelen.

 

 

Training Design Thinking by Doing 23 februari 2019

7 feb

DTBD_23022019.001

Zaterdag 23 februari 2019 organiseer ik de tweede Design Thinking by Doing training van dit jaar, wederom bij Villa Augustus in Dordrecht.

Naar aanleiding van de feedback van de deelnemers van de vorige training heb ik het programma iets aangepast en nemen we iets meer tijd. Ook heb ik besloten het maximaal aantal deelnemers terug te brengen naar maximaal 12. Er is nog plek.

Het programma.

13.00 -13.15 Koffie, thee en kennismaken

13.15 – 14.30 Plenair Inspiratie en Informatie. De theorie van Design Thinking, voorbeelden en technieken van het Triple Diamond model.

14.30 – 14.45 Playpauze

14.45 – 18.00 Case. In groepjes onder begeleiding aan de slag met de Triple Diamond. De geleerde technieken toepassen op een echte case.

18.00 Borrel met een heeeeeeerlijke bittergarnituur.

Kosten bedragen € 345,00 inclusief hapjes en drankjes. Wil je meer weten over het programma? Bel of mail mij dan; 0624965000 cornoltee@mac.com

Wil je alvast een kijkje nemen bij Villa Augustus. Kijk dan hier.

Ik hoop je 23 februari te zien!

 

 

 

 

How to be an artist. LES 28. Ik haat houden van.

25 dec

ikhaathoudenvan.001

Wies Bronkhorst stuurde me het artikel ‘Kunstenaar worden: schaam u nooit’ uit het NRC over een artikel van Jerry Saltz; How to be an artist. 33 lessen die je volgens Saltz van inspiratieloze amateur naar nieuwsgierige verbeelder van je originele kijk brengen. (of in ieder geval helpen een beetje creatiever te leven.) Bekijk het origineel  hier.

jerrysaltz_nrc

Ik las de lessen van Saltz en vertaalde ze in het Nederlands. Soms letterlijk. Soms liet ik stukken weg of vulde aan met eigen materiaal.

Enfin.

Les 1 tot en met 7 hier

Les 8, 9 en 10 hier.

Les 11 tot en met 16 hier.

Les 17, 18 en 19 hier.

Les 20 en 21 hier.

Les 22 hier.

Les 23 hier.

Les 24 hier.

Les 25 hier

en hier

Les 26 hier

Les 27 hier

Stap Zes: Attain Gallactic Brain

Jerry’s kosmische epigrammen. (dat moest ik even opzoeken: epigram (puntdicht, sneldicht) is een kort en bondig gedicht met een woordspeling of pointe.)

Les 28: Waar je niet van houdt is net zo belangrijk als waar je wel van houdt.

Zeg niet, “Ik haat figuratieve schilderijen.” Je weet nooit wanneer je aandacht echt wordt getrokken  door een zogenaamd figuratief schilderij. Dus wees geen kunst begrafenis ondernemer die verkondigt dat bepaalde media ‘dood’ zijn. “Schilderen is dood,” “De roman is dood,” “De schrijver is dood,””Fotografie is dood,”” Geschiedenis is dood,”

Niets is dood!

En ik heb inmiddels geleerd dat wat je ziet niet altijd is wat je eruit kunt halen. Zo ben ik niet heel enthousiast of geïnteresseerd in de fotografie van andere planeten of sterren. Ja eigenlijk alles wat zich verder dan 10.000 kilometer van de aarde bevindt. Ok, ik haat foto’s van de maan niet maar ik zou er toch niet gauw een boek over kopen. Toch twijfelde ik bij het zien van het werk van Nadine Schlieper en Robert Pufleb.

Niet zozeer om wat ik zag maar om wat het is.

Dit is het werk dat ik zag:

Schermafbeelding 2018-12-25 om 11.08.28

Een boek over de maan vind ik bijvoorbeeld veel minder interessant dan de volle maan kalender. Daar heb ik wat aan. Of denk ik wat aan te hebben als ik mijn vreemde (slaap)gedrag wil verklaren.

2018-Moon-card

Maar het wordt een heel ander verhaal als ik weet hoe die maanfoto’s gemaakt zijn. Of eigenlijk wat het zijn. Want het is niet de maan.

Het is een pannenkoek.

Melk, ei en meel op het vuur gemasseerd tot een galactisch wonder.

Pannenkoeken eten met volle maan.

Dat zouden meer mensen moeten doen.

How to be an artist. LES 27. Familie hebben is OK. of doe er iets mee…of aan

24 dec

FAMILIEISOK.001.jpeg.001

Wies Bronkhorst stuurde me het artikel ‘Kunstenaar worden: schaam u nooit’ uit het NRC over een artikel van Jerry Saltz; How to be an artist. 33 lessen die je volgens Saltz van inspiratieloze amateur naar nieuwsgierige verbeelder van je originele kijk brengen. (of in ieder geval helpen een beetje creatiever te leven.) Bekijk het origineel  hier.

jerrysaltz_nrc

Ik las de lessen van Saltz en vertaalde ze in het Nederlands. Soms letterlijk. Soms liet ik stukken weg of vulde aan met eigen materiaal.

Enfin.

Les 1 tot en met 7 hier

Les 8, 9 en 10 hier.

Les 11 tot en met 16 hier.

Les 17, 18 en 19 hier.

Les 20 en 21 hier.

Les 22 hier.

Les 23 hier.

Les 24 hier.

Les 25 hier

en hier

Les 26 hier.

Les 27: Een familie hebben is ok……of doe er iets mee….OF AAN.

Er is een ongeschreven reden dat, met name voor vrouwen in de kunstwereld, kinderen hebben slecht is voor je kunstcarrière. Dat is belachelijk.

Waarschijnlijk had 90% van alle kunstenaars kinderen. Deze kunstenaars waren meestal mannen en het was niet slecht voor hun carrière. Vrouwen waren aan huis en kind gebonden, werden niet toegelaten op scholen en academies, mochten geen naakten schilderen, laat staan leerling zijn van kunstenaars. Dat is voorbij.

Laatst luisterde ik de podcast van Lynn Berger bij de Correspondent. Ze schrijft over cultuur en cliches. Ze is gefascineerd door de sleutelwoorden van deze tijd. “Misschien ken je ze wel, woorden als innovatie, of impact of ambitie. Die lijken vanzelfsprekend maar wanneer je ze tegen het licht houdt, blijken ze stiekem heel veel te zeggen over wie we denken, hopen en vrezen te zijn.”

In de derde aflevering van 29 november 2018 brengt “ze een ode aan een woord dat geen sleutelwoord is, maar dat wel zou moeten zijn. Namelijk onderhoud.”

Beluister de podcast hier.

In de podcast vertelt Berger het mooie voorbeeld van Mierle Laderman Ukeles.

“New York 1969. Ze is net moeder geworden. Een dochter, een zegen, maaaaarrr er is een probleem. De zorg voor de baby en het huishouden slokken al haar tijd op. Wanneer moet ze nu kunst maken. Omdat het 1969 is, en New York en omdat Ukeles een kunstenaar is, doet ze wat ieder ander in haar positie zou hebben gedaan, ze schrijft een manifest; I do a hell of a lot of washing, cleaning, cooking, renewing, supporting, preserving, etc. Staat erin en also up to now separately I DO ART.

manifesto_Ukeles

In haar manifesto for maintenance art formuleert Ukeles ook meteen de oplossing voor haar probleem. Niet langer zal kunst een aparte activiteit zijn naast al het andere dat ze moet doen, nee, voortaan zal ze van haar dagelijkse onderhoudswerkzaamheden Het Werk maken. Kunst dus. Onderhoudskunst. Immers als Marcel Duchamp een urinoir in een sculptuur kon veranderen door het te signeren en in een museum te plaatsen, dan kan zij van het huishouden best een performance maken. En dat doet ze. Haar performances beginnen klein met alleen haarzelf en haar kinderen, de tweede dienst zich al gauw aan, als publiek en uitvoerder in een. Het aankleden van haar kinderen, het sorteren van de sokken, het poetsen van de badkamer, Ukeles fotografeert het, geeft het een titel mee, maakt het tot kunst. Later boent ze ondermeer de trappen van een museum, stoft sculpturen af, harkt bladeren bijeen op een universiteits campus en schrobt de stoepen van kunstenaarswijk Soho.

MierleLaderman

Met zulke ‘performances’ geeft Ukeles commentaar op de soms absurde logica van de kunstwereld. Maar haar boodschap gaat verder dan dat. Voor het werk ‘touched sanitation’ bijvoorbeeld reist ze in 1979 elf maanden lang door New York om alle 8.500 vuilnismannen van de stad de hand te schudden; Thank you for keeping New York city alive, zegt ze dan. Want zoveel is Ukeles wel duidelijk. Huizen, musea, steden, zelfs samenlevingen zijn nergens zonder onderhoud. Of zoals ze het formuleert in haar manifesto for maintenance art; after the revolution, who is going to pick up the garbage on Monday morning”

Dankjewel Lynn Berger voor je geweldige podcasts. Ik geniet er met volle teugen van. Ik luister ze ‘s-ochtends vroeg als ik met mijn oude Alfa Romeo Spider om 6.00 richting Utrecht rijd om de files te vermijden om vervolgens toch nog iets aan mijn conditie te doen als ik om 7.00 in Utrecht aankom bij Fit For Free. De kunst van het combineren. Ik wordt er steeds beter in.

Laten we Jerry nog even aan het woord. Hij zegt dat kinderen niet slecht zijn voor je carrière. Maar het betekent dat je minder tijd, geld of plek hebt. Ja dus?? De meeste kinderen die in de kunstwereld zijn opgegroeid hebben een geweldig leven.

(De kinderen van Picasso buiten beschouwing gelaten. Om van de kinderen van Gauguin maar te zwijgen.)

Saltz haalt kunstenares Laurel Nakadate aan. Zij vindt dat ouder zijn erg veel lijkt op kunstenaar zijn. Het betekent spullen overal heen slepen, in chaos leven, mysterieuze, onmogelijke en enge dingen doen. Net als kunst kunnen kinderen je heel de dag gek maken, jezelf wensend dat deze dag maar snel voorbij gaat. Maar dan in een fractie van een seconde, op enig moment, wordt je beloond met een moment van intense, allesomvattende liefde.

Afgelopen donderdag was ik bij mijn familie in Groningen; de Noorderlingen. De Noorderlingen is een TopProgramma Ondernemerschap, voor ambitieuze en ondernemende studenten uit Noord-Nederland. Maar ook studenten buiten het Noorden kunnen zich inschrijven! Het is een uitdagend onderwijsprogramma voor studenten die tijdens hun studie al een eigen bedrijf of business idee hebben en dit willen laten groeien tot een succes.  Hierbij worden ze gecoacht en geadviseerd door succesvolle ondernemers en experts uit de regio. Met workshops, trainingen, inspirerende bedrijfsbezoeken en toegang tot een groot netwerk helpt De Noorderlingen je bedrijf groeien!

Ik ben geen ‘succesvolle ondernemer en expert uit de regio’ want ik stapte donderdag om 05.30 in Papendrecht uit bed om de trein van 06.37 in Dordrecht te halen richting Groningen. Ik had mijn spullen meegesleept om weer eens iets onmogelijks en eng te gaan doen. 20 ondernemers in 5 minuten p.p. van persoonlijk advies voorzien en ze de, voor sommige vage en zweverig theorie van Design Thinking uit te leggen.

Ter ondersteuning beloofde ik ze de slides.

Noorderlingen_20122018

Alsjullieblieft. Ik ben blij dat ik familie in het Noorden heb.

(Maarten wist dat al)

Fijne Kerst.

Cor Noorderling Noltee

How to be an artist 2

30 nov

HOWTOBEANARTIST2.001

Gisteren ben ik begonnen met de lessen van kunstkenner Jerry Saltz hoe je een kunstenaar kunt worden…..of moet ik zeggen blijven want worden we niet allemaal als kunstenaar geboren, vroeg Picasso zich af. Ik moet denken aan de grafiek over het creatief vermogen die ik laatst op de open dag van HKU toonde. Een kleine geschiedenis van ons creatief vermogen. Ons vermogen om originele en waardevolle ideeën te bedenken. Stel dat potentieel is 100% als we worden geboren:

Schermafbeelding 2018-11-30 om 07.12.17

Als we 4  jaar zijn belanden we op de kleuterschool. Twee jaar later op de lagere school:

Schermafbeelding 2018-11-30 om 07.12.27

Dat gaat hard. En wat denk je? Daalt of stijgt het op de lagere school?

Schermafbeelding 2018-11-30 om 07.12.33

Welkom op de middelbare school:

Schermafbeelding 2018-11-30 om 07.12.39

En dan belanden ze bij ‘mij’ op HKU. Ik vertelde de geïnteresseerden (en hun ouders) dat mijn functieomschrijving heel simpel is en dat als ik niet slaag ze hun collegegeld persoonlijk van mij terug krijgen. Het is mijn taak om hun creatief vermogen te verdubbelen:

Schermafbeelding 2018-11-30 om 07.21.51

Heb je de open dag gemist en wil meer weten mail me dan; cornoltee@mac.com

Maar terug naar de lessen van Saltz.

Les 8. Herdefinieer Vaardigheid.

Het gaat erom dat je iets doet waarin je jezelf verliest. Waarin je tijd en plaats vergeet en opgaat in de activiteit. Als dat punniken is ga je punniken. Het maakt niet uit met welke vaardigheid je je nieuwsgierigheid wilt verbeelden. Pollock liet verf druppelen op een doek op de grond, Abramovics gebruikt haar lichaam als werk.

Ik moet denken aan de film Smoke met Harvey Keithel. Een winkeltje in New York is het verbindende verhaal element van de personages in de film. Een van de personages maakt jarenlang dezelfde foto van exact dezelfde plek. Dat zijn natuurlijk niet allemaal dezelfde foto’s. Alleen het standpunt is hetzelfde. En het tijdstip herinner ik me nu. Het resultaat is boeken vol met ‘dezelfde andere’ foto.

Ik houd van dat soort projecten. Helemaal als het resultaat niet meer zichtbaar is. Kunstwerken die uitgeprint worden voor een kijker en daarna in de papierversnipperaar gaan. Een van mijn favorieten is het werk van een Chinese kunstenaar waarvan ik het werk in Shanghai zag. Sorry dat ik slecht ben in het onthouden van namen, zeker Chinese. Maar zijn werk herinner ik me nog goed. Ik maakte er een foto van:

stapeltjeservetten

Het zijn 30 stapeltje ‘servetten’. Het resultaat van 30 jaar met water op een servet schrijven. Het resultaat is niet meer te lezen. Prachtig!

Elke kunstenaar heeft zijn eigen definitie van vaardigheid. Die van jou is datgene wat jij anders doet.

Les 9. Leg je denken vast in het doen, het materiaal.

Doen brengt het denken verder, schreef ik ooit. Mondriaan was een landschapsschilder en eindigde zo:

Piet_Mondriaan_Victory_Boogie_Woogie

Met elke stapje die je als maker maakt in het verbeelden van je nieuwsgierigheid bouw je aan je oeuvre. En met elk stapje groeit je kennis en je uitdaging. Je materiaal is je leermeester.

Les 10.  Vind je vorm.

Als iemand zegt dat je werk lijkt op dat van een andere kunstenaar duik dan in het leven van die kunstenaar en leer over zijn werk en maakproces, maar blijf maken. Vergelijk je werk en zoek de verschillen. Toen ik voor mijn ontwerp onderzoek kinderen opvolgers liet maken op een werk van Piet Mondriaan leken sommige werken op werken van beroemde kunstenaars. Het vergelijken met die werken door de kinderen was een prachtige oefening kijken. Kijken en verwoorden wat je ziet en dat met elkaar delen is een geweldige manier om meer te zien en van elkaar te leren. Te leren dat iedereen andere dingen ziet.

Les 11. Luister naar de gekke stemmen in je hoofd.

GRLPWR_STEPAHEAD2018.124

Luister is een anagram van stilte…in het Engels.

GRLPWR_STEPAHEAD2018.125

Kinderen kunnen heel goed naar de gekke stemmetjes in hun hoofd luisteren en schamen zich ook niet om die stemmetjes een stem te geven. Ik moet denken aan de ideeën die lagere school kids bedachten toen ze  door Edward de Bono gevraagd werden om een ‘dog exercise machine’ te bedenken. Mijn favoriet, de radiografisch bestuurbare hand:

radiografischbestuurbarehand

Heel gek.

Te gek.

Wordt vervolgd.

 

 

How to be an artist?

29 nov

HOWTOBEANARTIST.001

Afgezien dat het waardevol is om mijn blunders en inspiratie te delen als part-time docent op HKU (Hogeschool voor de Kunsten Utrecht) keert die waarde zich ook in  andere vormen uit. Zo belandde ik via (ex)studenten in Istanbul, Mexico, Riyadh, Milaan en volgende week in Amsterdam. Op NRC live. Maar daarover volgende week meer. De reden voor het NRC sprongetje is dat, terwijl ik de bevestiging naar NRC mailde ik een WhatsApp bericht binnen kreeg van mijn goede vriendin Wies…..uit het NRC:

jerrysaltz_nrc

Nieuwsgierig naar het origineel belandde ik hier.

Art is for anyone. It’s just not for everyone. I know this viscerally, as a would-be artist who burned out. I wrote about that last year, and ever since, I’ve been beset — every lecture I give, every gallery I pop my head into, somebody is asking me for advice. What they’re really asking is “How can I be an artist?”

En als wannabe kunstenaar volg ik het advies van Saltz en volg ik zijn 33 lessen in 6 stappen. Niet teveel nadenken.

“Gewoon schrijven, schrijven, schrijven”

(dank Wies)

Stap 1. You Are a Total Amateur

5 lessen voordat je zelfs begint

Les 1. Schaam je niet.

We zijn verlost van dat kunst ergens over hoeft te gaan. Het hoeft zelfs niet eens goed te zijn. Maak je geen zorgen dat het slim moet zijn. Kill je Kabouter.

kabouter-001kabouter-002kabouter-003

Les 2. “Vertel je eigen verhaal en je zult interessant zijn.” – Louise Bourgeois.

Als je verhalen nergens anders over gaan dan over de verbeelding van je nieuwsgierigheid hoef je maar twee dingen in de gaten te houden; wanneer had je zoiets van “huh?” of “wow!” en dat dan op schrijven (of op een andere manier verbeelden)

Ik moet denken aan wat Fred van Raaij de Primaire Affectieve Reactie noemt. Als ik die PAR koppel aan Barbara Frederickson’s positieve emoties dan zou ik daarmee alle Wows kunnen verdelen in 10 varianten:

Wow wat leuk! Er gebeurt iets leuks en ik moet gewoon lachen.

Wow wat lief! Mijn hart wordt geroerd binnen de veilige context van een (intieme) relatie.

Wow wat wat inspirerend! Ik word geconfronteerd met echte menselijke/dierlijke/natuurlijke excellentie.

Wow ik hoop…. Ik vrees het ergste maar verlang intens naar beterschap.

Wow wat sereen! Ik leun achterover en zuig alles in me op.

Wow….trots! Ik investeerde tijd en kennis en ben geslaagd.

Wow fascinerend! Ik wil me verder onderdompelen met waar ik nu mee bezig ben.

Wow de dingen gaan naar mijn zin, zelfs beter dan verwacht!

Wow wat vet! Ik word geconfronteerd met iets verpletterend moois of goeds en voel me letterlijk overweldigd door de grootsheid ervan.

Wow bedankt!

Die bewustwording. En dan alleen nog maar even opschrijven. Even.

Ok. Bedankt Cor. En die “huh?” dan?

Als je in een lege treincoupe zit en die ene instappende treinreiziger naast je komt zitten zonder iets te zeggen.

Als een student in een volle collegezaal het antwoord op een andere vraag lijkt te geven.

E.e.a. gepaard gaande met een richting nek bewegende kin. Je hoofd, en misschien zelfs wel je hele bovenlijf, dat naar achteren deinst en er een frons op je voorhoofd ontstaat.

Huh?

Wow!

Les 3. Wees vrij om te imiteren.

Bewust of onbewust apen we allemaal na. Zo hebben we leren lopen, praten, eten, schrijven…….Er is een geweldige docu over dat ALLES een remix is:

En je kunt natuurlijk ook echt iemand anders ‘worden’. Mijn Freddy Mercury imitatie was heel ‘bevrijdend’.

If you want to break free…..copy.

38c4c411-97e7-45b4-98dc-9f58b2189a78

Les 4. Kunst gaat niet over begrijpen. Of beheersen. Het gaat over doen en ervaren.

Telekinese bestaat niet. Als je iets in beweging wilt zetten, iets wilt veranderen moet je iets DOEN. Doen brengt het denken verder. Dat dan weer wel. Logica brengt je van A naar B en verbeelding overal.

Les 5. Werk. Werk. Werk.

We worden nergens zo blij van als hard werken. Werken aan iets waar we van houden. Uitgedaagd, vrijwillig al je kennis in de strijd gooien. Balanceren tussen saaiheid en angst. Energie stoppen in dingen waar je energie van krijgt. Zo simpel is het.

Stap 2. Hoe te beginnen?

Les 6. Start met een potlood.

Beginnen is niet gewoon doen zoals Nike ooit pay offde. Beginnen is starten. Mij heeft het geholpen door ooit een afspraak met mezelf te maken om elke dag een uur eerder uit bed te gaan en voor 7.00 in de ochtend te publiceren, een jaar lang. Nu bijna 1.400 schrijfsels later schrijf ik weer voor het eerst in een maand. Soms heb je een duwtje van een ander nodig met een artikel uit NRC. Nogmaals dank Wies. Maar wat als je geen Wies hebt die je duwt? Start gewoon. Maak. Creëer. Niet voor iemand, niet voor jezelf maar voor het maken. Pak een potlood en schrijf, een penseel en trek, een camera en schiet. Klaar voor de stART?

Les 7. Oefen met verschillende vormen.

Het mooiste voorbeeld van een verhaal op verschillende manieren vertellen is het boek van Matt Madden:

Schermafbeelding 2018-11-29 om 15.25.43

Ik schreef er al eerder over.

Hetzelfde verhaal op 99 verschillende manieren. Een geweldige training creatief vermogen. En stel je voor dat je je verhaal in verschillende media verbeeldt? Of met verschillende eindes. Zoals Lola Rennt:

Wordt vervolgd.

Ik moet rennen.

On the seventh day….

6 okt

1000starshotel.001Schermafbeelding 2018-10-06 om 13.02.06.png

“Time is stretched when you experience the new.”

I’ve been in SA for 6 days but the last day lasted twice as long as the days before. The days before I stayed at the Marriott hotel and if you stayed at international hotels you know nights, rooms and breakfasts are all the same, even in Saudi Arabia. Ok except for the dress code of the guests than maybe.

IMG_2623

The Dutch Embassy booked the hotel for six days instead of seven so I had an option for the seventh day.

On my third day in Saudi Arabia I met Elske on her first day at the Dutch Embassy. After my presentation on Creative Thinking at the Glowork Event on Women Empowement we quickly shared stories, dreams and challenges.

IMG_2633

I showed her our 40 year old VW T2 and she showed me her and Jules Toyota Landcruiser.

IMG_2609

DSC_0052

Normally I don’t have very long conversations about cars with women but I think we could have talked for hours about our cars and the places they brought us. “If you like you can join us on Friday?” Elske said after 3 minutes. “Really?”

“Really!”

So Friday they picked me up and after the best falafel in Riyadh we left to join their outdoor friends.

Their Toyota Landcruiser took us to a stunning wadi called Al-Ammariya

DSC_0277

“Welcome to the 1000 stars hotel” Elske said and gave me the stretcher in a bag. “Find yourself an nice spot to look at the stars tonight.”

DSC_0056

The sundowners on the balcony of the 1000 star Al-Ammariya Hotel were the best I ever had, dinner and the snacks that came from all directions were fabulous but the ceiling of the 1000 star Al-Ammariya Hotel was beyond expectations.

The shooting star I saw and the wish I had unfortunately was not met, my wife was still in Holland. During the night I normally grap my phone to check the time now I just checked the stars and started counting 1000, 999, 998 zzzzzzzzzzz

A light warm breeze touched my cheek and curled up the corners of my dry mouth.

That was the only thing missing. Water. After 5 minutes staring into the sunrise I took my shoes and checked them for insects. And what was next to my shoes? A bottle of water Jules had put there when he went to bed.

After six days in the Marriott Saudi Arabia would not be on my on my list to visit again but one night in the 1000 star Al-Ammariya Hotel I want to come back…..with my wife. Thanks Elske, Jules and the rest.

DSC_0200

 

 

%d bloggers liken dit: