Archive | planet centered design RSS feed for this section

Earth Freak Out

10 jan

Schermafbeelding 2020-01-10 om 10.07.51

Eergisteren begon mijn post met ‘het beste idee…..’ Dat vind ik een goed idee. Om er achter te komen wat mensen waarderen, waar mensen van houden….of juist haten kun je datgene afnemen. Mijn vandaag precies 20 maanden jonge kleinzoon heeft het concept en woord ‘mijn’ door. Als je dat wat van ‘hem’ is afpakt, reageert hij heel primair. Hij creëert een serieus indrukwekkende frons, grijpt naar het object, kijkt je in de ogen en zegt “MIJNNNNNN”.

Het idee wat ik wilde delen is dat van Burger King en heet Whopper Freakout. In een Burger King ergens in een stadje in de V.S. speelt het personeel alsof de Whopper van het menu gehaald is. Bij vragen van klanten vullen ze aan met “voor altijd” en “overal”. Verborgen camera’s leggen alles vast. Hoe mensen reageren op de boodschap, hoe mensen reageren als ze iets anders krijgen en hoe mensen reageren als net voordat ze helemaal OUT FREAKEN The King persoonlijk HUN Whopper op een presenteer blaadje komt brengen. De transformatie van een grote, volwassen “ik trek jou over de counter” vent naar “ohhhhhh The King” is schokkend.

whopperfreakout.001

Deze man houdt ECHT van zijnnnnnnnn Whopper. Hij vergeet zijn leven niet meer dat hem zijn Whopper werd afgenomen.

Met onze planeet is dat lastiger.

Ik zou iedereen die zich als passagier gedraagt op ruimteschip aarde mee de ruimte in willen nemen. En net als Joeri Gagarin het atmosferische licht laten zien. Waarschijnlijk zouden mensen terug op aarde uitspraken a la Gagarin delen;

‘Rond de aarde draaiend in het ruimteschip, verbaasde ik mij over de schoonheid van onze planneet. Volkeren van de wereld , laten we deze schoonheid waarborgen en verhogen, en haar niet vernietigen.’

Mensen zouden terugkomen als bemanningslid van planeet aarde.

Als Elon Musk dan zo nodig de ruimte in wil is dat misschien een idee.

In de tussentijd kun je naar Kerkrade. Het Columbus earth center;

‘Columbus earth center biedt je een onvergetelijke filmervaring, zoals nergens ter wereld vertoond. Reis mee met Columbus, kijk omlaag naar de aarde, beleef het Overview effect als een astronaut en je blik op de wereld zal nooit meer hetzelfde zijn…’

 

 

 

 

 

De Aarde en de Grondwet

8 jan

overvieweffect

Het beste idee dat ik in 2019 tegenkwam is het idee dat advocaten wereldwijd uren kunnen doneren om de rechten van de natuur in Ecuador te verdedigen. Er is ook al een ‘zaak’ gewonnen. Zo won een rivier het van een wegenbouwer op basis van het recht van de rivier om te stromen. Voor het eerst in mijn leven had ik spijt dat ik geen rechten was gaan studeren. Zeker als ervaren, en ontslagen, waterbakker had ik kunnen shinen in de rechtszaal en het recht om te stromen kunnen demonstreren met mijn waterbak. Maar dat is een ander verhaal maar misschien wel een belangrijk kantelpunt geweest in mijn ‘carrière’. Het is daarna bergafwaarts gegaan met mijn creatief vermogen. En met de aarde is het al niet veel beter gegaan. 26 januari 2013 besloot ik wat te doen aan mijn creatief vermogen en schreef een jaar lang elke ochtend een stuk over design thinking. Mijn dagelijkse, vasthoudende en gedisciplineerde verwoording van mijn nieuwsgierigheid naar empathie, creativiteit en prototypes. Oftewel Human Centered Design. Het schrijfexperiment heeft me ontzettend veel gebracht. Maar in de zoektocht naar wat Design nu eigenlijk is en hoe je mensen kunt inspireren en helpen om complexe uitdagingen samen stapsgewijs aan te pakken, stuitte ik ook op het begrip Duurzaamheid. Voor mijn master schreef ik er een stuk over; ‘Kwispelend naar een duurzamere wereld.’

Naarmate ik meer leerde over en deed met duurzaamheid ging mijn eigen staartje steeds minder hard kwispelen. In zijn TED talk vertelt Sir Ken Robinson dat als alle insecten zouden verdwijnen het binnen no time heel slecht zou gaan met de aarde. Echter als alle mensen zouden verdwijnen de aarde binnen korte tijd zou floreren. ‘Leven  in deze ecologische waarheid is een aanslag op je gemoedstoestand’, las ik in Artonauten van Ruben Jacobs. Een aanrader. Hij neemt je mee op een reis in het Antropoceen; ‘het nieuwe geologische tijdvak waarin de mens zoveel impact heeft op de aardse biosfeer dat die invloed nu ‘rivaliseert’ met de grootste krachten van de natuur.’

Vandaag precies 378 jaar geleden overleed Galileo Galilei, de vader van de moderne astronomie. Galilei was tot de conclusie gekomen dat de zon in het midden van ons zonnestelsel staat. Eerder dacht men dat de aarde in het middelpunt van het gehele universum stond, en dat de zon, de planeten en alle sterren om de aarde heen draaiden.

Het is 2020. De aarde draait om de zon en op deze aarde draait het niet alleen om mensen.

‘We zijn allemaal astronauten op ruimteschip aarde’ schreef Buckminster Fuller.

En astronauten zorgen goed voor hun ruimteschip.

 

 

Een plastic tas op de Dutch Design Week

31 okt

thebagproject1_studiodrif

Afgelopen zondag was de laatste dag van de Dutch Design Week. De beste week van het jaar duurt 9 dagen. Ik had me zoveel mogelijk vrijgemaakt om zoveel mogelijk te zien en te beleven. Graag deel ik mijn favorieten met jullie…..in willekeurige volgorde.

In de aanloop van het evenement dacht ik na over criteria waarop ik mijn favorieten zou  selecteren. In mijn design thinking trainingen gebruik ik vaak de valuemap.

Schermafbeelding 2019-10-31 om 10.05.46

Geinspireerd door Kate Raworth’s Donut Economie bedacht ik twee criteria:

  1. waarde voor de mensheid
  2. waarde voor de planeet

Maar na het lezen van alle 120 beschrijvingen van de afgestudeerden aan de Design Academy waren er toch een aantal die heel laag op beide criteria scoorden maar ik toch heel erg gaaf vond.

Het werk wat ik vandaag met jullie deel is het eindresultaat van een onderzoek naar de complexiteit van producten. Het doet me denken aan het werk van Thomas Thwaites, een design student van de Royal College of Art in London. Hij maakte een toaster na die hij voor minder dan 5 pond in de winkel had gekocht.

Hij bezocht mijnen in het ‘Verenigd’ Koninkrijk om de ruwe materialen voor zijn toaster te verzamelen en verwerkte thuis de grondstoffen tot bruikbare grondstoffen. Zo smeltte hij ijzererts in een magnetron.

Uiteindelijk kostte de toaster £1187.54 en was hij 9 maanden onderweg en bezig.

Thwaites vraagt zich af of het mogelijk of wenselijk is om zelfvoorzienend te zijn, maar ook zijn project is ook een reactie op het zomaar kopen, kopen, kopen van goedkope spullen.

We hebben geen idee wat ‘dingen’ kosten of waar onderdelen vandaan komen. Aan de de feitelijke aanschaf van de toaster in de winkel gaat een super complex en energie verslindend productie en distributie proces vooraf.

Meer, nieuw, beter voelt misschien, even, goed maar wat die ‘goedkope’ toaster kan, kan ook gewoon in de pan of in de oven. Maar door een ‘extra’ apparaat te kopen denken we efficiënter bezig te zijn en kunnen we in de tussentijd iets anders doen of een ander apparaat voor ons aan het werk zetten. Wat resulteert in een verwijdering van het maakproces en de ingrediënten en deze outsourcing een opstapeling van taken in ons hoofd veroorzaakt.  Ik ben trouwens benieuwd hoeveel broodbakmachines er werkloos stof staan te happen.

Wil je meer weten over het project:

‘Aandacht maakt alles mooier.’  zegt IKEA. Ik heb een 40 jaar oude Volkswagen T2 die ik van binnen en buiten, boven en onder, elke millimeter aangeraakt heb. Schoon gemaakt, geschuurd, beplakt met antidreunplaat……uren, dagen. Met elke aanraking ging de VW beter rijden. Contact met het materiaal verbindt letterlijk en figuurlijk. Schoonheid is de belofte van geluk zegt Stendahl.

Ik geloof dat als je in staat bent complexe zaken tastbaar en inzichtelijk te maken dat dat een heel krachtig middel kan zijn om mensen bewust te maken van en wellicht aan te zetten tot ander gedrag.

Het project ‘MATERIALISM’ van Studio Drift vind ik daar een mooi voorbeeld van. Bekijk eerst dit filmpje eens:

 

In het van Abbe Museum zag ik hun ‘The bag project’; een installatie die laat zien hoeveel plastic tassen er dagelijks uit de Albert Heijn de wereld in worden gebracht:

thebagproject_studiodrif.jpg

Op de schermen zie je schuifdeuren die open en dicht gaan met mensen die naar buiten lopen met een AH plastic tas. In het grind staan geperste blokjes van AH plastic tassen….honderden. Op de poster naast de installatie staat dit beeld:

thebagproject2_studiodrif

1 AH tas weegt ongeveer 30 gram. Elke dag gebruiken we 10.108 kg (of 336.9333 van die plastic blokjes) per dag.

In de museumwinkel kocht ik nummer 26/1.000 en het gewicht en de vorm maakte mij nog meer bewust van het plastic probleem. Vooral door de eenvoudige vorm en het feit dat het zo’n confronterend dagelijks voorbeeld is van mijn eigen planeetonvriendelijke gedrag. Want ondanks dat ik ‘altijd’ een gerecyclede tas in mijn rugzak heb, vergeet ik hem toch wel eens. Met name als ‘ik’ de was aan het doen ben terwijl de vegetarische kip in de oven staat en de Nespresso onzichtbaar mijn koffie maakt.

Vanaf nu heb ik ALTIJD one AH BAG bij me. Om mensen te laten voelen.

thebagproject3_studiodrif

 

wAARDE

7 mei

Schermafbeelding 2019-05-07 om 09.10.50

Is het omdat ik tegenwoordig steeds vaker als minimensje naar de wereld kijk dat ik het grootse in het kleine zie?

Is het dat ik de laatste tijd steeds vaker lees over het ‘overview effect’ en dat ik denk dat dat een manier zou kunnen zijn om mensen bewust te maken van het wonder waarop we leven en dat we daar zuinig op moeten zijn?

Is het dat ik me de laatste tijd afvraag wat ik zou zou studeren als ik weer een studie zou gaan doen en dan vaak denk aan biomimicry?

Is het dat ik op de Bauhaus tentoonstelling (tot 26 mei!) in Boijmans me realiseerde dat we 100 jaar later in een soortgelijke situatie zijn beland met dat verschil dat het economische systeem en zijn oneindige groei de vijand is?

Gelukkig is er ook veel verzet. Ondergronds verzet in de vorm van de schimmels en wortels die allemaal met elkaar verbonden zijn en een ondergronds “internet of nature” vormen.

Bovengronds gebeuren gelukkig ook mooie dingen. Geen ‘georganiseerde problemen’ zoals Thomas Rau ze noemt in zijn boek Material Matters waarin hij refereert aan de gloeilamp in de brandweerkazerne in Livermore (VS) die al sinds 1901 brandt. In 1924 besloten 4 grote gloeilampfabrikanten om in de toekomst alleen nog gloeilampen te produceren die na 1000 uur stuk gingen….ondanks dat er al lampen waren die duizenden uren meegingen. Rau ontwikkelde samen met Philips een nieuwe ‘Lichtservice’.

Mooier dan Rau zelf kan ik het niet verwoorden:

“Kijkend naar de aarde vanaf een afstand wordt het duidelijk: de mens is een tijdelijke gast in een gesloten systeem, de aarde. Daarbinnen is alles even belangrijk voor een stabiele balans met een toekomst. Binnen haar grenzen kunnen we alleen mentaal blijven groeien.

Het hoogste doel is het faciliteren van continuïteit van leven, de economie is daarin de georganiseerde relatie tussen mens en natuur. Deze relatie voorzien wij van een nieuwe systeemarchitectuur. Dat resulteert in onder meer vernieuwende concepten, producten en diensten, met steeds als uitgangspunt het faciliteren van onze tijdelijke aanwezigheid.

Turntoo is een koploper in de circulaire economie. Turntoo assisteert bedrijven en instellingen bij de ontwikkeling en uitvoering van circulaire business modellen en strategieën en faciliteert de overgang naar een circulaire economie.

Turntoo staat bekend om baanbrekende innovaties zoals het Licht As A Service (Circular Lighting) model ontwikkeld in samenwerking met Philips Lighting, of wasmachines op prestaties basis met Bosch. Beiden zijn iconische projecten voor de circulaire economie geworden.

Turntoo beschouwt producten als een conglomeraat van grondstoffen (grondstoffendepot) – die terugkeren naar de fabrikant aan het einde van het gebruik. Op deze manier blijven componenten en materialen beschikbaar voor toekomstige producten, en worden fabrikanten automatisch gestimuleerd om te kiezen voor betere ontwerp- en materiaalkeuzes.

Lees meer op de website van Turntoo”

Turntoo. Ik draai me nog een keer om en kijk naar de aarde.

Waarde = Wij + Aarde

That’s True Too

%d bloggers liken dit: