Tag Archives: cor noltee

Mijn ingrediënten voor creativiteit.

17 dec

Gisteren werd ik via Skype uit Karlsruhe geïnterviewd door een Chinese studente (Chen) die ik in Italië ontmoet had. En woensdag was ik in Wolvega. Twee totaal verschillende ervaringen. In Wolvega was de fysieke afstand klein, de geestelijke afstand groot en weinig interactie. Met Chen precies andersom. Grote fysieke afstand, kleine geestelijke afstand en heel veel interactie. In Wolvega was ik zender en dan is het logisch dat het publiek niet terugpraat maar in een interview zou het toch vreemd zijn als ik geen antwoorden op de vragen zou geven. Gelukkig was Chen goed voorbereid en ging het over een van mijn favoriete onderwerpen; creativiteit.

Chen vroeg mij onder andere wanneer ik mij het meest creatief voelde. In mijn antwoord gaf ik aan dat de voorbeelden die ik ging geven voorbeelden waren van situaties waarin ik alleen ideeën aan het bedenken was en dat het of in opdracht was of vrij.

Voorbeeld 1. Cor bedenkt ideeën voor een uitdagende opdracht.

Al een aantal jaar geef ik 2 keer per jaar een workshop Design Thinking aan De Noordelingen;

De Noorderlingen is een TopProgramma Ondernemerschap, voor ambitieuze en ondernemende studenten uit Noord-Nederland. Het is een uitdagend onderwijsprogramma voor studenten die hun ondernemersidee willen omzetten naar een eigen bedrijf, of hun bestaande bedrijf willen laten groeien. Hierbij worden ze gecoacht en geadviseerd door succesvolle ondernemers en experts uit de regio.

Dat begrip regio nemen ze heel breed. Dordrecht – Groningen is een treinreis van 3 uur en 3 minuten. Maar die treinreis is een van de voorwaarden voor mijn persoonlijk creatieve topprestaties. Eenmaal in Rotterdam aangekomen haal ik bij LaPlace een ontbijt met een grote Cappuccino met honing en neem plaats in de intercity die in een keer naar Groningen rijdt. Twee uur en achtendertig minuten in de stilte coupe waarbij ik niets anders doe dan me voorbereiden op de workshop. Ik kan geen kant op. Ik open mijn laptop en scroll door mijn Keynote en geef mezelf een uitdaging. In grote lijnen is de workshop klaar maar zittend in de stiltecoupe met mijn koffie en ontbijtje daag ik mezelf uit om iets aan het programma toe te voegen wat ik nog NOOIT gedaan heb. Ideeën bedenkend en uitproberend worden afgewisseld met langdurig uit het raam staren. Dat bewuste afwisselen met het onbewuste  is cruciaal. Je onbewuste is veel sneller dan je bewuste en oneindig veel groter. Staren zonder sturen. Kedeng keneng. Laat de ideeën maar komen. Groningen komt vanzelf dichterbij. Het feit dat ik kan werken met volledige aandacht en toch fysiek verder kom, draagt bij aan het efficiëntie/productiviteitsgevoel.

Kortom. De creativiteits verhogende ingrediënten op een rijtje:

  • uitdaging
  • hard werken afwisselen met hard naar buiten staren
  • me laten vervoeren over een langere periode
  • vaste plek
  • koffie en iets te eten
  • stilte
  • geen andere taken/afspraken die dag

Voorbeeld 2. Cor bedenkt ideeën zonder opdracht; spontaan.

Die lees je morgen.

Ga nu langdurig naar de kont van Jacco Broekhuizen kijken.

 

 

Puur Compliment

14 dec

schermafbeelding-2016-12-14-om-10-08-43

Naar aanleiding van de post van gisteren kreeg ik een reactie van trouwe lezeres Anna-Maria. Anna-Maria is misschien wel de leukste ondernemer die ik ken. Ze heeft humor, is nieuwsgierig, heeft lef en houdt van mensen. Ze is inderdaad heel Puur. En wat ik ook zo leuk vind aan Anna-Maria is dat ze heel goed complimentjes kan geven. En daar hebben Anna-Maria en ik een klik. Want wat is er mooier dan een compliment geven. Ik doe al jaren onderzoek naar het fenomeen.

Toen ik laatst de conducteur in Utrecht complimenteerde, hem een hand gaf en bedankte voor weer een fantastische rit, keek hij me aan alsof ie oog in oog met een Tyrannosaurus  stond en zijn laatste seconden geslagen hadden. Tyrannosaurus is een geslacht van vleesetende theropode dinosauriërs en behoort tot de groep van de Tyrannosauridae. Ze leefden ongeveer zeventig tot vijfenzestig miljoen jaar geleden, tijdens het late Krijt, in het westelijk deel van het huidige Noord-Amerika. Dus dat kan niet want we waren in Utrecht. Midden Nederland. Europa.

Nee het was Cor Noltee die hem een compliment gaf. Dat komt blijkbaar ook eens de vijfenzestig miljoen jaar  voor bij de NS. Maar the guy was lucky want ik had mijn complimenten dag.

Ik houd al jaren een database bij waarin de reacties staan van de mensen die van mij een (oprecht) compliment ontvangen. Dat gaat bijna altijd over iets wat ze aan of op hebben. Ik ben namelijk geen fan van de sauna.

Hier komen  de resultaten en ik ben benieuwd in welke categorie jij zit. Ik heb wel een idee overigens.

1. Vrouwen.

Als ik een vrouw een compliment geef dan reageert 82,4 % met:

– ohhhhh…..uitverkoopje.

of

– H&Mmetje.

2. Mannen.

Als ik een man een compliment geef dan reageert 98,6 % ongeveer  zoals de treinconducteur. De rest loopt stevig door of gaat zelfs rennen. Een enkeling schreeuwt daarbij om hulp.

3. Homofiele mannen en vrouwen.

Als ik een homofiele man of vrouw een compliment geef dan reageert 100%hetzelfde.

‘Dankjewel. Wat leuk!’

ennnnnn, ja daar komt ie. Die gaan er nog even vet overheen (dat compliment dan he). En dat dat klinkt dan zo:

‘En wat vind je van mijn schoenen (of ander kleding stuk of accessoire)’

Ja we kunnen nog een hoop leren van onze homofiele medemensch.

 

Maar misschien nog wel meer van Anna-Maria. Want Anna-Maria bevindt zich in de buitencategorie complimenten geven. Want Anna-Maria geeft geen compliment over het Wat je draagt, Hoe je doet of Waarom je dingen doet…..neeeeeeee. Anna-Maria geeft complimenten door aan te geven wat de ander met haar doet. En dat verdient een compliment. Zo liet ze me gisteren het volgende weten:

“Zo blij met je blogs elke dag!

Laat mij minder krampachtig denken en speelser de wereld bekijken.

DANK!”

Mooi Mens die Anna-Maria.

Heel Puur.

Dankjewel.

 

Het leven is een aaneenschakeling van Wow’s en Huh’s.

13 dec

Schermafbeelding 2016-12-13 om 07.46.39.png

Weet je wat fijn is als je blog nergens anders over gaat dan over je verbeelding van je nieuwsgierigheid je maar twee dingen in de gaten hoeft te  houden; wanneer had je zoiets van “huh?” of “wow!”.

Ik moet denken aan wat Fred van Raaij de Primaire Affectieve Reactie noemt. Als ik die PAR koppel aan Barbara Frederickson’s positieve emoties dan zou ik daarmee alle Wows kunnen verdelen in 10 varianten:

Wow wat leuk! Er gebeurt iets leuks en ik moet gewoon lachen.

Wow wat lief! Mijn hart wordt geroerd binnen de veilige context van een (intieme) relatie.

Wow wat wat inspirerend! Ik word geconfronteerd met echte menselijke/dierlijke/natuurlijke excellentie.

Wow ik hoop…. Ik vrees het ergste maar verlang intens naar beterschap.

Wow wat sereen! Ik leun achterover en zuig alles in me op.

Wow….trots! Ik investeerde tijd en kennis en ben geslaagd.

Wow fascinerend! Ik wil me verder onderdompelen met waar ik nu mee bezig ben.

Wow de dingen gaan naar mijn zin, zelfs beter dan verwacht!

Wow wat vet! Ik word geconfronteerd met iets verpletterend moois of goeds en voel me letterlijk overweldigd door de grootsheid ervan.

Wow bedankt!

Die bewustwording. En dan alleen nog maar even opschrijven. Even.

Ok. Bedankt Cor. En die “huh?” dan?

Als je in een lege treincoupe zit en die ene instappende treinreiziger naast je komt zitten zonder iets te zeggen.

Als een student in een volle collegezaal het antwoord op een andere vraag lijkt te geven.

E.e.a. gepaard gaande met een richting nek bewegende kin. Je hoofd, en misschien zelfs wel je hele bovenlijf, dat naar achteren deinst en er een frons op je voorhoofd ontstaat.

Huh?

Wow!

Ze kunnen elkaar ook snel opvolgen. Zoals ik ervaar bij de werken van Maarten Baas.


<p><a href=”https://vimeo.com/162202417″>The New Forest</a> from <a href=”https://vimeo.com/user16114500″>Maarten Baas</a> on <a href=”https://vimeo.com”>Vimeo</a&gt;.</p>

schermafbeelding-2016-12-13-om-07-47-19

Pietje Precies

11 dec

Gisteren schreef ik over mijn nieuwe stoel en vanochtend las ik in mijn nieuwe boek. Mijn vader zou zeggen “Cor je hebt toch al een boek?”Dat klopt maar niet het nieuwste boek van Hans Janssen ‘Piet Mondriaan. Een nieuwe kunst voor een ongekend leven.’ Het eerste hoofdstuk neemt je mee naar Laren waar Mondriaan in een klein huisje op de hei schilderde en schreef. Na een periode van kwakkelende gezondheid was Mondriaan weer lekker bezig. En Janssen beschrijft uitvoerig de totstandkoming van een Mondriaan. Een die Mondriaan schilderde tussen juni en september 1918. ‘Gevangen’ in neutrale Nederland. Mondriaan was namelijk voor zijn zieke vader vanuit Parijs, waar hij woonde, naar Nederland gekomen maar durfde niet meer, ook niet via een omweg, naar Parijs te reizen. Of vond hij het eigenlijk wel fijn om in isolement met kwast te schilderen en vulpen of potlood te schrijven. Niet met een balpen want die kwam pas een jaar na de dood  van Mondriaan op de markt.

Al typend wil ik jullie nogmaals wijzen op het geweldige filmpje over de totstandkoming van het potlood. Nu met Nederlandse ondertiteling:

Maar ik dwaal af. Lezend over de totstandkoming van ‘De compositie met de grijze lijnen in vierkante positie’ heb ik minuten lang naar de kleine afdruk in het boek gekeken. Aan de hand meegenomen door Janssen die uitlegt over hoe Mondriaan zijn strepen trok, met welke hij begon en in welke volgorde. Mijn ogen over het kleine beeld sturend kreeg zelf het kleine plaatje ritme en diepte. Of kwam dat omdat ik meer zag door de beschrijving van Janssen? Zijn uitleg over de dikte van de lijnen, het licht schuren  ervan en het soms niet in een keer trekken van de lijnen maakte het een werkelijk kijkspektakel. Alsof ik naar een heldere sterrenhemel ligt te kijken in een gebied waar geen verlichting is.

22-piet-mondriaan-compositie-met-grijze-lijnen-19181

Ik kreeg zelfs zin om mezelf op te sluiten met een doek van 84,5 x 84,5 cm en het in 5 weken proberen na te maken. Zoals het team van Krabbé op TV doet met Mondriaans Victory Boogie Boogie.

Bekijk de geweldige aflevering hier. Heb overigens genoten van ALLE afleveringen.

Maar zoals zo vaak blijft de inspiratie hangen in een gevoel van ‘dat ga ik doen’.

Maar wat gebeurt er als ik er nu een bestel. Oké een van 80 x 80 cm dan. Niet zo Pietje precies maar precies genoeg om aan de slag te gaan.

schermafbeelding-2016-12-11-om-13-50-29

Ik heb al een stoel.

10 dec

Afgelopen dinsdag was ik bij De Zwijger in Amsterdam. Voor de presentatie van Christien Meindertsma. Ik kende Meindertsma van haar  drie jaar durend onderzoek naar alle afgeleide producten die van varkens afkomstig zijn. Het boek PIG 05049 is een verzameling foto’s van alle afgeleiden van één enkel anoniem varken (Pig 05049). Tijdens haar onderzoek deed ze een aantal onverwachte ontdekkingen: grondstoffen van het varken worden gebruikt in producten zo divers als munitie, medicijnen, fotopapier, hartkleppen, remmen, kauwgom, porselein, cosmetica, sigaretten, conditioner en biodiesel.

Ik zie zelden varkens maar kom er dagelijks mee in contact, blijkbaar.

Na het varkenboek ontwierp ze oa producten van schapenwol. Zoals de touwpoef:

pouf_meindertsma

Uitvoerig materiaalonderzoek dat uiteindelijk leidt tot prachtige gebruiksvoorwerpen.

Wat ik verder bijzonder vind, is dat ze samen met beeldmakers het onderzoek werkelijk schitterend vastlegt. Omringd door 9 projectieschermen kwam haar onderzoek echt tot leven.

meidertsma_dezwijger

Bovenstaand plaatje ondersteunde haar laatste project; vlas. Het heeft geleid tot een product; de Flax Chair. De Flax Chair is een biologisch afbreekbare stoel gemaakt van de lange en korte vezels van vlas in combinatie met PLA, een afbreekbaar melkzuurplastic. Het vilt dat hieruit ontstaat is een nieuw materiaal. Het feit dat het materiaal van zowel de lange als de korte vlasvezel is gemaakt, het dragend genoeg is voor een stoel én het biologisch afbreekbaar is, maakt het tot een bijzonder nieuw product. De stoel wordt uit één lap stof gemaakt en laat daardoor geen restproduct achter.

De VPRO maakte er een mooi kort filmpje over. Bekijk hem zeker hier.

Ik zat inmiddels op het puntje van mijn stoel en besloot ter plekke de stoel te kopen. Dat bleek nog niet te kunnen maar ik sta gelukkig wel op de intekenlijst voor de eerste serie, die een dag na mijn verjaardag uitkomt.

christien-meindertsma-flax-chair-dutch-design-week-2016-designboom-001

En ja ik heb al een stoel.

Everything is connected Part 18.

31 okt

Last week I went to Eindhoven to explore the Dutch Design Week. The last 12 years I saw the graduation show of the Design Academy Eindhoven grow into an internationally appreciated design and inspirational event. For me it’s the event of the year and this year I took the time to see and read ALL works at the DAE graduation show. It took me 3 days to read the book (460 pages) and see my selection of work and speak to the alumni. The coming days I will share some of my favorite works.

Yesterday I shared the emotional prototype of Yi-Fei Chen an how she, at her graduation, pointed her tear gun at department head Jan Boelen. The process took time to prepare, to load, to pump. Boelen became visibly uncomfortable with having a gun pointed at him. Chen maintained her rhythm. And fired. The tear hit him and melted.

Quite emotional. For both I imagine. But what if Jan Boelen was connected with Senza, the work of Stefan Bukkems;

How do you feel? An easy question right? Not really. Especially considering that there are 12 distinct human moods. Stefan Bukkems designed ‘Senza’ as a visual aid to help decipher them. A wristband measures vital signs, including heart rate, temperature, movement and skin conductivity.

senza

This data sets Senza in motion. It changes shape depending on your emotional state.

senza2

The more angular the image, the more agitated you are, while rounded forms indicate a relaxed frame of mind. It can be used in behavioural therapy sessions provide real-time feedback on the patient’s feelings. The shape is based on the ancient Greek Pentagra symbolising inner balance and clear thinking.

Seeing what you (or the other) feels.

I see Jan Boelen with a melted tear rolling down from his cheek and behind him an edgy Senza showing his agitation. Or was he cool with a round Senza.

How do you feel

Incubatie fontein

25 jul

Ik hoop niet dat de posts van de afgelopen dagen hebben geleid tot ongemakkelijke situaties in de familiesfeer. Zo ongemakkelijk als in Festen zal het waarschijnlijk niet geweest zijn.

Ongemakkelijk is een mooi bruggetje naar over wie ik het vandaag wil hebben; Marcel Duchamp. De man die de kunstwereld op zijn kop zetten met Fountain. Het omgedraaide urinoir dat hij in 1917 onder het Pseudoniem R. Mutt indiende als bijdrage aan de eerste jaarlijkse show van de Society of Independent Artists in het Grand Central Palace in New York. Fountain werd door de commissie waar Duchamp ook deel van uitmaakte afgewezen, terwijl in principe alle werken van kunstenaars die een bijdrage betaalden, geaccepteerd werden. Uit verontwaardiging over deze afwijzing zegde Duchamps zijn positie in het bestuur van de vereniging op. Het werk werd in plaats daarvan tentoongesteld in de studio van fotograaf Alfred Stiegitz en hier ook gefotografeerd.

Ik geloof dat er op dit moment 17 Fountains in omloop zijn. Het origineel is er niet meer. daar is slechts nog een foto van:

Fountain-Bron-Marcel-Duchamp-foto-Alfred-Stieglitz

Met Fountain moet ik aan twee dingen denken.

Ten eerste omdat het op zijn kop zetten van een bestaand voorwerp en dat bestempelen als kunst zo nieuw was dat menig kunstkenner niet wist wat hij/zij er mee aan moest. Duchamp stelde hiermee de vraag “Wat is kunst?” Moet kunst door de kunstenaar gemaakt zijn om kunst te mogen zijn. Nam hij hiermee de kunstwereld in de zeik of was het gezien de ontwikkelingen in de (kunst)wereld een bloedserieuze uitdaging dat we een nieuw perspectief nodig hadden om naar de wereld te kijken?

Ten tweede omdat in retrospectief ik Fountain een prachtige metafoor vind voor een van de fases van het creatieve proces zoals Wallas deze een kleine 10 jaar later benoemd in The Art of Thought; preparatie, incubatie, illuminatie en verificatie. Het omgedraaide urinoir als metafoor voor incubatie. Het bewuste even loslaten om het 200.000 keer snellere en oneindig veel grotere onbewuste aan het werk te zetten. Zou het feit dat er urinoirs zijn waar mannen de eenvoudige taak moeten volbrengen in de pot te pissen de reden zijn dat er meer mannelijke uitvinders zijn die tot illuminatie komen dan vrouwen? Of is zittend plassen minstens zo effectief om tot nieuwe inzichten te komen.

Duchamp weet als geen ander wat het is om te pauzeren tijdens het creatieve proces. Zijn Etant donnés nam 20 jaar in beslag en voor het vrouwelijke model gebruikte hij twee van zijn echtgenotes. Het werk is een installatie bestaande uit een oude, houten Spaanse deur  waar je door een gat naar de scene erachter kunt kijken. Nieuwsgierig geworden?

Bloodline

23 jul

Bloodline

In de biologieles op de middelbare school leerden we over erfelijkheid, dominante genen en recessieve allelen. Ik vond de lessen altijd erg interessant maar die over erfelijkheid zal ik nooit vergeten. In de les kwam een van de leerlingen er namelijk achter dat hij geadopteerd was. Hij had een bloedgroep die onmogelijk voortgekomen kon zijn uit zijn ouders. Zo leerden we tijdens de lessen ook hoe het zat met erfelijkheid en kleur ogen. Zo kun je best blauwe ogen hebben als je ouders allebei bruine ogen hebben maar kun je geen bruine ogen hebben als je ouders allebei blauwe ogen hebben.

Toen ik de serie Bloodline op Netflix keek, een echte aanrader trouwens, viel me op dat de dochter bruine ogen had en de ouders (Sam Shepard en Sissi Spacek) allebei blauwe. De casting director heeft een topklus gedaan maar waarom heeft ie Sam geen bruine lenzen gegeven?  Acteurs gaan wel verder voor hun rol. Zo las ik dat een van de hoofdrolspelers van Bloodline ooit bereid was geweest om zijn voortanden te laten trekken voor een rol. En kennen jullie Robert de Niro  nog in Raging Bull? Hij kwam 27 kilo aan. Of wat dacht je van Christian Bale in The Machinist? Hij verloor 28,4 kilo. Dan had Sam toch best een paar bruine lenzen kunnen in doen om geloofwaardig zijn bloedlijn neer te zetten?

 

 

 

Heerlijk in het water met een schepje

22 jul

Trouwe lezers kennen het verhaal van de waterbakker. Ik hoef nu de deur niet meer uit voor mijn waterbak.

 

Van Hololens tot Pepper’s Ghost.

21 jul

Gisteren was ik op pad met Barry Stolp. Ik schreef al eerder over Barry. Ik zocht net de post op en die begon precies hetzelfde; ‘Gisteren was ik op pad met…..’ Blijkbaar heb ik de dag nadat ik met Barry op pad ben geweest wat te delen. Enfin hier het geweldige verhaal van Barry over het hebben van een idee. Maar terug naar gisteren. Gisteren reden we naar Amsterdam en hadden daar een gesprek met Capitola. Capitola is een jong bedrijf met zo’n 20 “coders en creatives” en zeggen op hun website:

We don’t talk but prototype.
That’s what keeps us and our clients ahead of the game.

En dat lieten ze zien aan de hand van een prototype van de Hololens van Microsoft. De Hololens is een bril met twee transparante schermpjes waar je doorheen kunt kijken en waar objecten op geprojecteerd kunnen worden. Zo worden de echte en de virtuele wereld gemixt en hoe kun je dat op dit moment beter prototypen dan met PokemonGo. Met het prototype haalde ze de internationale pers. Adformatie daarover:

Freakin’ incrediblefantastic’the only game I want to play’. Zo omschrijven internationale media de uitvinding van Simon van Cleeff (links op de foto). Met zijn digitaal innovatiebureau Capitola VR bouwde hij het populaire smartphonespel Pokémon GO om tot een app voor de Microsoft HoloLens. Vijf vragen aan Van Cleeff.

Een HoloLens, wat is dat?

“De HoloLens is een Mixed Reality bril. Waar gebruikers bij een Virtual Reality bril volledig van de buitenwereld zijn afgesloten, kun je met een HoloLens door transparante glazen de fysieke wereld ook nog zien. Daar wordt een ’virtuele laag’ overheen geprojecteerd. Met handgebaren kun je de verschillende tools en applicaties van de HoloLens besturen.”

Waarom gingen jullie aan de slag met de HoloLens en Pokémon GO?

“We hebben de HoloLens vorige week dinsdag ontvangen. We wilden direct met de bril aan de slag en op dat moment was de Pokémon-hype zo’n beetje op zijn hoogtepunt. Omdat Pokémon GO ook een extra laag over de fysieke wereld legt, maar dan via je smartphone, leende  het spel zich perfect voor een HoloLens-applicatie. Het was voor ons een soort ‘Research and Development’. We konden zo ontdekken hoe de bril werkt en wat de mogelijkheden zijn om er apps voor te ontwikkelen.“

Hoe lang duurde het om de app te maken?

“Het duurde in totaal zo’n anderhalve dag. We moesten uitzoeken hoe de bril werkt, hoe we er apps op konden zetten en hoe we interactie konden toevoegen. Om Pokémon GO te spelen, moet je bijvoorbeeld Pokéballs kunnen schieten. Op je telefoon doe je dat door te swipen, maar met de HoloLens gebruik je je arm.”

Hoe werkt de app?

“De HoloLens scant de omgeving met maakt een soort van onzichtbaar 3D-model. De bril weet dus precies of er objecten in de kamer staan. Hierdoor kunnen Pokémons onder tafels zitten of achter stoelen. Met ons prototype, kun je in de virtuele omgeving rondlopen en Pokémons vangen door met Pokéballs te schieten. Schieten doe je met een handgebaar. Ons prototype laat zien hoe je een dergelijke game voor de smartphone om kan zetten naar een game voor een Mixed Reality bril.”

Wat verwacht je in de toekomst van de HoloLens?

“De bril biedt een scala aan mogelijkheden, vooral als het apparaat straks wat gebruiksvriendelijker en betaalbaarder is. Ik denk dat dit soort hardware de komende jaren enorm aan populariteit wint. Met een Mixed Reality bril ben je volledig handsfree. De hologrammen voegen een extra dimensie toe aan de echte wereld. En die dimensie kun je manipuleren. Ik zie veel mogelijkheden, maar er zijn ook nog flink wat obstakels te overwinnen. Denk bijvoorbeeld aan kwesties rondom veiligheid en privacy.”

Capitola begrijpt dat een idee 1 punt waard is en een prototype 1.000

Een uur te laat belandden we bij Dutch Igloo. Zij maken Pepper’s Ghost’s;

Pepper’s ghost is een truc om de illusie van een geestverschijning te creëren. Henry Dircks was de eerste die met het eigenlijke principe van de truc kwam, maar zijn ontwerpen waren praktisch niet uitvoerbaar op toneel. John Henry Pepper, een Londense hoogleraar scheikunde, slaagde er in 1862 in om er een goed bruikbare versie van te maken. (Wikipedia).

Een uur nadat ik de Hololens op had gehad bekeek ik het laatste (geheime) prototype van Dutch Igloo.

Gisteren maakte ik een technologische tijdreis van zo’n 150 jaar. Van Pepper’s ghost tot Hololens.  Vandaag blijf ik hier. Met beide benen op de grond….met mijn hoofd in de wolken.

IMG_5455