Waterbakker.

8 feb

waterbakker.002.002

Als ventje in de eerste klas van de kleuterschool was ik verslaafd aan de waterbak. Ken je die nog? Zo’n grote bak met water waar je met allerlei obstakels, radartjes, dammetjes en sluisjes controle over het water probeert te krijgen. En das belangrijk als je op een eiland (Dordrecht) en in Nederland (onder NAP) woont. Ik vond de waterbak zo fascinerend dat ik een heel slim systeem had bedacht waardoor ik ongeveer 3 keer zoveel met de waterbak speelde als mijn minder frauduleuze mede kleuters.

Als een volwassene mij in die tijd vroeg: “Corretje, wat wil je later worden?”, antwoordde ik steevast, vol enthousiasme en met gepaste trots: “Waterbakker!” Het merendeel zei dan doodleuk: “Oh wat leuk.” Om het vervolgens weer snel over voetbal en auto’s te hebben met leeftijdsgenoten.

De waterbak was mijn lust en mijn leven en ik droomde van een succesvol leven als de beste en jongste waterbakker op aarde. (ik heb het altijd gek gevonden waarom onze planeet geen Water heette btw). Want voor een goede waterbakker is altijd werk. En ik zou, als ik van school af zou gaan meer ervaring hebben dan menig ander. Mijn politie, brandweer en piloot wordende vriendjes begrepen er ook weinig van. Gelukkig kon ik aardig voetballen.

En toen gebeurde het. Het was de zomer van 1973. Juf Jansen vertelde dat het laatste dag voor de grote vakantie was. “Jullie zijn 6 weken vrij.”

“Maar ik kan toch wel gewoon naar school komen om met de waterbak te spelen?” vroeg ik hoopvol.

Het antwoord deed mijn ogen branden en bijtend op mijn lip rende ik naar huis. Thuis kreeg mijn moeder het “grote vakantie concept”, wat natuurlijk ook hopeloos ouderwets was/is, ook niet uitgelegd aan deze kleine werkloze waterbaker. Maar ze had wel een idee. We gingen naar de HEMA en kochten daar een emmer met allerlei waterbak attributen. En ze beloofde me dat we heel vaak naar het strand zouden gaan. Nou is het strand best leuk maar nadat de zoveelste kleuter in mijn waterbak stond te pissen was ik klaar voor de tweede klas van de kleuterschool. Zouden ze daar een nog grotere waterbak hebben, dacht ik, toen ik in de rij stond om de nieuwe juf een handje te geven. In de deuropening keek ik langs de benen van de juf op zoek naar de waterbak. “Hallo Cor. Ik ben juffrouw Jannie. Heb je een leuke vakantie gehad?”

“Ja” antwoordde ik. “Maar waar is de waterbak?”

En wat de juf toen zei, is voor altijd in mijn geheugen gegrift en mijn ziel gekrast. Ze zei:

“Corretje, daar ben je nu toch wel een beetje te oud voor geworden”

Te oud? Ik was 6!

Vanaf dat moment is het downhill gegaan met mijn schoolprestaties. Ik heb er jaren over gedaan om er weer achter te komen wat ik leuk vond en waar ik goed in was.

Ik geloof dat spel de belangrijkste en meest krachtige, aangeboren vaardigheid is om je te ontwikkelen en dingen te veranderen. Ik geloof dat als we het onderwijs en business meer in zouden richten als een spel we niet alleen succesvoller maar ook gelukkiger zullen zijn.

Een aantal jaar geleden zag ik Jane Mcgonigal op een congres. Dezelfde dag nog kocht ik haar boek: Reality is Broken. Er is inmiddels ook een Nederlandse vertaling Beter dan Echt.

Je kunt ook hier een kijkje nemen: Veel Playzier.

College Power of Play

College Power of Play

14 Responses to “Waterbakker.”

  1. De Beschermheer 12 augustus 2013 at 10:35 AM #

    Vandaag mijn zoontje voor het eerst naar groep 3 gebracht: waterbak weg! Ik ben een fan van kleuteronderwijs, het meest complete onderwijs dat er is! Arm jochie…

Trackbacks/Pingbacks

  1. Dit is verhaal 391/1001: It’s not what I say. It’s what they say. | Design Thinking by Doing - 17 maart 2014

    […] kind een waterbakker, lekker knoeien met leem. Plots maakte zijn lerares hem wakker, en moest Cor in het […]

  2. Dit is Design Thinking by Doing verhaal 427/1001. De Centimaster | Design Thinking by Doing - 22 april 2014

    […] doe ik mijn presentaties als werkloze waterbakker. Ben benieuwd hoe lang ze me schatten als ik volgend jaar mijn Master heb […]

  3. Dit is Design Thinking by Doing verhaal 442/1001. Met je rug tegen de muur. | Design Thinking by Doing - 10 mei 2014

    […] Volgende week moet ik een inspiratiecollege geven aan derde jaars HKU studenten. En ik heb nog geen idee waar ik het over ga hebben. Ik kan beginnen met het verhaal hoe ik zelf ooit op HKU beland ben. Het was 2006. Ik werkte als creatief bij TBWA en een collega vroeg me of ik voor hem in kon vallen. Hij moest een college geven over Inspiratie op HKU maar was onverwachts verhinderd. Ik had nog nooit een college gegeven. De keren dat ik een collegezaal van binnen had gezien waren zelfs op een hand te tellen. Trouwe lezers weten dat het na de kleuterschool bergafwaarts is gegaan met mijn school prestaties. Ik klus feitelijk maar wat bij als werkloze waterbakker. […]

  4. Dit is Design Thinking by Doing verhaal 467/1001. Infanitiel | Design Thinking by Doing - 4 juni 2014

    […] zou graag een keer met hem of haar in de waterbak […]

  5. Begin de dag met een ‘dansje’. Dit is Design Thinking by Doing verhaal 491/1001. | Design Thinking by Doing - 29 juni 2014

    […] werkloze waterbakker naar docent. Het kan raar […]

  6. Van Meester naar Student naar Master | Hoe ik Master Kunst Educatie werd. - 6 september 2014

    […] de gedisciplineerde verbeelding van mijn jaar als student. Een reisverslag van een werkloze Waterbakker die per toeval in het onderwijs beland is. Lijkt het je interessant me te volgen op mijn reis, neem […]

  7. Zandbak. Dit is Design Thinking by Doing verhaal 588/1001 | Design Thinking by Doing - 17 november 2014

    […] of dat te leren is? Zeker. Gisteren interviewde ik Wies Bronkhorst en zij gaf me haar voorbeeld van mijn Waterbak; de Zandbak. De zandbak is een prachtige omgeving om nieuwsgierigheid te testen. Zet een paar […]

  8. Danger Danger. Dit is Design Thinking by Doing Verhaal nummer 738/1.111 | Design Thinking by Doing - 21 april 2015

    […] Op die ene na dan. Toen mijn juf me vertelde dat ik toch wel een beetje te oud was geworden voor de waterbak. Mijn Juf was nooit door de selectieprocedure gekomen van de door architect Takaharu Tezuka […]

  9. Rond verhaal. Dit is Design Thinking by Doing Verhaal nummer 782/1.111 | Design Thinking by Doing - 4 juni 2015

    […] Waterbak. Het verhaal dat ook Folkert Kattenmölle had gelezen op mijn blog. Folkert is trouw lezer van mijn […]

  10. Jan en Alleman deel 4. Dit is Design Thinking by Doing Verhaal nummer 817/1.111 | Design Thinking by Doing - 12 juli 2015

    […] de samenkomst en verdieping is van de vaardigheden die ik de afgelopen 20 jaar als WW-er (Werkloze Waterbakker) heb […]

  11. Slow start.Dit is Design Thinking by Doing Verhaal nummer 869/1.111 | Design Thinking by Doing - 9 september 2015

    […] werkloze waterbakker had ik met hakken over de sloot mijn Atheneum diploma gehaald en had mezelf, zonder natuurkunde, op […]

  12. Onderzoeksvaardigheden. De kunst van het onderzoeken. | zenoemenhetkunsteducatie - 20 oktober 2015

    […] kleuter was ik het maar sinds mijn ontslag als Waterbakker in 1973 ben ik op zoek naar de kunstenaar in me. Op mijn zoektocht heb ik veel kunstjes geleerd, […]

  13. Heerlijk in het water met een schepje | Design Thinking by Doing - 22 juli 2016

    […] lezers kennen het verhaal van de waterbakker. Ik hoef nu de deur niet meer uit voor mijn […]

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: