
Afgelopen vrijdag ontving ik mijn nieuwe iPhone 7 Plus. De 6 Plus had ik na anderhalf jaar zonder beschermhoesje bij me te dragen op straat laten vallen. Een beschermhoesje vind ik namelijk een belediging voor de ontwerper. Ik ga mijn Alfa Romeo Spider toch ook niet voorzien van extra beschermende bumpers en zijskirts. Ik heb het nog heel even geprobeerd met mijn reserve iPhone 6 maar hiervan leken de toetsjes bijna onzichtbaar……of waren mijn armen te kort. Ik moest aan een nieuwe Plus.
En die nieuwe plus ziet er bijna hetzelfde uit. Met een paar kleine verschillen. Een onzichtbaar verschil is dat mijn nieuwe 7 Plus een geheugen heeft van 128G tegenover 16G van mijn oude Plus. En de nieuwe is (spat)waterdicht. Maar er is nog een verschil. En daar kwam ik gisteren achter. Met een aangekondigde code geel besloot ik het NS geel te laten staan en met mijn zwarte vierwieler te gaan. Zittend in mijn Alfa Romeo Spider zonder beschermhoesje pakte ik mijn iPhone 7 Plus, nu wel met beschermhoesje (sorry Mr. Iven) en was ik klaar om naar Grayson Perry’s 3de Reith Lecture te luisteren. Perry’s kijk op moderne kunst is interessant en bij vlagen hilarisch. Ik verheugde me dan ook enorm op.
Eenmaal op de snelweg beland, pakte ik mijn oortjes en wilde deze aansluiten op mijn nieuwe iPhone 7 Plus. En toen ontdekte ik het grootste verschil tussen mijn oude 6 plus en deze nieuwe spatwaterdichte 7 plus. De aansluiting voor de oortjes is namelijk dezelfde als de aansluiting voor de voeding. Zonder de erbij geleverde adapter kan ik mijn oortjes niet aansluiten. Een vloek vulde de door de heftige wind geteisterde linnen kap van mijn 27 jarige zwarte Italiaanse schoonheid.
‘Nobody likes changes except for a wet baby’, las ik laatst. Huilend als een baby werd ik hard geconfronteerd met de vernieuwingsdrang van Apple. Apple wil dat we draadloos gaan maar levert er nog niet standaard draadloze oortjes bij. De volgende iPhone is waarschijnlijke zonder adapter. Nu kan ik nog kiezen. Maar de Dark Force duwt ons een nieuwe richting op. Onzichtbaar, draadloos.








Afgelopen week heb ik die samen met Ruud van
Alle overbodige onderdelen eraf, twee nieuwe zwart/witte bandjes, nieuwe remkabel en blokjes, nieuwe ketting en tandwiel en er een tweeversnelling terugtrapnaaf in gezet. En dat was een geweldige ervaring. Want er zijn maar weinig leukere dingen dan aan je fiets sleutelen. Kijk je kunt natuurlijk voor een hoop geld een Brompton kopen. En geloof me dat doen er een heleboel. Maar in plaats van € 1.400 heb ik nu voor € 400,- een perfecte Franse Vouwert. Ik droeg hem laatst de bovenwoning in van goede vrienden John en Jennie die met angst en beven vreesden voor hun gladde stucwerk in het gang.
Even later kwam John spontaan met een oud Brooks zadel aan kwam zetten.
Afgelopen vrijdag repareerden Ruud en ik het Brooks zadel. Ongelooflijk alle onderdelen zijn, nog, gewoon te koop en met het juiste gereedschap heel goed te repareren. 

