Tag Archives: creativity

Entrance through the gift shop.

23 dec

Kennen jullie de film Exit through the gift shop?

Nee?

Ja?

Goed he.

Ik moest aan de titel denken omdat ik van de week met mijn vriend Robbert in het Dordrechts Museum was en we een kunst educatie experiment uitvoerden. Noem het een leerverrassing. We hadden het allebei nog nooit gedaan. Waarom? Omdat ik weinig tot geen kennis heb van de collectie van het museum en ik nieuwsgierig ben hoe ik deze spelenderwijs kan vergroten.

Hoe werkt het?

Je begint in de gift shop en kiest daar allebei twee of drie ansichtkaarten. Gewoon op je gevoel. Omdat je het mooi vindt, of lelijk. Omdat je nieuwsgierig bent of er juist iets over te vertellen hebt. Je laat de kaarten nog niet aan elkaar zien en gaat naar Art en Dining voor een kop koffie. Vervolgens leg je een voor een een kaart op tafel en vertel je waarom je juist die hebt gekozen. Onze collectie zag er zo uit:

dordrechtsmuseum_robbertjansen

En dat was leuk en leerzaam. Je leert elkaar en kunst beter kennen.

Zo leerde ik het werk van Lourens Alma Tadema kennen. Linksboven op tafel.

Hier wat groter.

almatadema-venantiusfortunatus

Hier meer info over hem. Een Nederlander die via België, Italië uiteindelijk in Londen belandt.

Gisteren kreeg ik via de mail dit werk nog van Robbert. Ik herkende het niet als werk van Alma Tadema en dacht zelfs dat het een combinatie was van fotografie en olieverf en Robbert het zelf had gemaakt. Maar het is een heuse Alma Tadema. “Mooi he” stond er als enige bij zijn mail:

the-women-of-amphissa-1887

Inderdaad prachtig. En wat is het verhaal?

Ik stuurde Robbert net deze:

the_roses_of_heliogabalus

Rozengeur en maneschijn.

Het was fijn om samen met Robbert in het Dordrechts Museum te zijn.

Wie gaat er de volgende keer mee?

 

 

Tags: , , , , , , , ,

Leerverrassing

21 dec

Tijdens mijn ontwerp onderzoek voor de master kunsteducatie kwam ik tot een belangrijk nieuw inzicht. Tijdens de eerste playtest van mijn prototype vertelde ik de leerlingen van groep 6 van basisschool Het Landje dat ik zelf ook student was, aan het leren en een experiment wilde doen. Ik vroeg ze of ze wisten wat een experiment was en samen besloten we dat dat het proberen van iets nieuws was wat niet kon mislukken. Ik merkte dat dat een hele veilige en uitdagende context bood. Ook voor mezelf. Sterker nog het voelde enorm bevrijdend en uitdagend.

Ik vraag me af wat er met de kwaliteit van onderwijs zou gebeuren als we maar twee ontwerpprincipes zouden toepassen:

  • onderwijs is vrijwillig
  • onderwijs is samen leren. Dus ook de docent.

Ik kwam laatst het woord ‘leerverrassing’ tegen.

Zullen we het woord onderwijs veranderen in leerverrassing?

Wikipedia definieert onderwijs zo:

Het onderwijs is het overbrengen van kennis, vaardigheden en attitudes met vooraf vastgelegde doelen. Daarbij houdt men rekening met een beginsituatie, volgt men een onderwijsstrategie en worden de resultaten geëvalueerd, onder meer door toetsing, zelfevaluatie en peerevaluatie (collegiale toetsing). Onderwijs wordt binnen een door de overheid bepaalde structuur gegeven door personen die daarvoor speciaal zijn opgeleid, zoals onderwijzers, leraren en docenten.

Cor Noltee definieert een leerverrassing  zo….en kan daar wel wat hulp bij gebruiken:

Een leerverrassing is het samen vrijwillig creëren van Kennis (wat je weet x wat je wilt x wat je kan x wat je gedaan hebt) vanuit een gezamenlijke uitdaging.

Nu bepaalt de overheid wie er les mag geven.

Bij een leerverrassing is dat een verrassing.

 

Tags: , , , , , ,

1 + 1 =

20 dec

Gisteren vroeg ik Google het verschil tussen artistiek en creatief vermogen. Het vertaalde antwoord luidt:

‘Artistiek vermogen omvat vaardigheden en talent om kunstwerken te maken: schilderen, tekenen, beeldhouwen, muziek, enz. Creatief vermogen omvat de vaardigheid en talent om je verbeelding te gebruiken om te creëren en op te lossen. Een betere kunstenaar is creatief.’

En wat moet ik met dat laatste zinnetje; een betere kunstenaar is creatief? Omdat hij zijn verbeelding gebruikt? Of omdat hij iets oplost?

Of zit het verschil in het woord kunstwerken? En wat moeten we met kunst die ook zaken oplossen. In hun boek ‘Kunst als therapie’ stellen Alain de Botton en John Armstrong kunst als gereedschap voor die onze vaardigheden en mogelijkheden kan vergroten;

‘…kunst (inclusief design, architectuur en ambachtskunst) is een therapeutisch medium dat ons kan begeleiden, vermanen en troosten waardoor we in staat zijn een betere versie van onszelf te worden.’

Een gereedschap is een verlengstuk van het lichaam. Een glas compenseert de fysieke beperking van het waterdicht zijn van een kommetje van twee handen. Zo zou kunst onze geestelijke en emotionele beperkingen compenseren. Ze benoemen er 7. De functies van kunst:

  1. Herinneren. Kunst kan geliefde dingen vasthouden als ze eenmaal zijn verdwenen.
  2. Hoop. Kunst kan ons hoop bieden die we nodig hebben om een pad door de moeilijkheden van het leven uit te zetten.
  3. Leed. Kunst kan ons leren hoe we met succes kunnen lijden.
  4. Weer in balans komen. Kunst kan ervoor zorgen dat we bepaalde ontbrekende emoties weer voelen, waardoor ons innerlijk weer enigszins in balans komt.
  5. Zelfinzicht. Kunst kan helpen inzicht in jezelf te krijgen en vervolgens aan anderen over te brengen wie je bent. Daarom vinden we het heel belangrijk met welk kunstwerken we ons omringen.
  6. Ontwikkeling. Met kunst kunnen we ons ontwikkelen wanneer we raakvlakken met het vreemde ontdekken.
  7. Waardering. Kunst kan ervoor zorgen dat we een zuiverdere beoordeling maken van wat waardevol is; kunst kan namelijk tegen onze gewoonten in gaan en ons uitnodigen opnieuw te bepalen wat we bewonderen of mooi vinden.

Ik wens jullie een therapeutisch jaar toe vol mooie herinneringen die je in staat stellen je leed te dragen en je weer in balans brengt zodat je jezelf aan het eind van 2017 nog beter kent en met waardering kan terugkijken op het volgende jaar.

Oftewel,

dit jaar + volgend jaar = nog een jaar

schermafbeelding-2016-12-20-om-07-13-43

Tags: , , , , , ,

Een betere kunstenaar is creatief.

19 dec

Trouwe lezers weten dat dit blog mijn, bijna, dagelijkse verbeelding van mijn nieuwsgierigheid is. Een aaneenschakeling van Huhs? en Wows!

Sinds mijn post van gisteren is er bijzonder weinig Huhs of Wows gebeurd en toch zit ik hier te schrijven. Ik weet namelijk dat er al schrijvend op een gegeven moment iets in mijn hoofd schiet dat de moeite waard is om te delen. Mijn saboterende kabouter zit me al een tijdje aan te kijken dat het deze keer echt niet gaat lukken en nu hoor ik  John Baldessari ook al steeds harder op de achtergrond “I will not make any boring art” wat ik vertaal als “Ik zal geen saaie posts meer schrijven.”

Toch was er in de afgelopen 24 uur zin die ene zin die me minutenlang naar buiten deed staren. Het is een zin uit het nieuwe boek van Hans Janssen over Piet Mondriaan. Het staat op bladzijde 55:

‘Het onvermijdelijke van het artistieke proces, waarin het richting geven en het leiden verbonden was met het intuïtieve, het door onbekende krachten gedreven worden, was in Mondriaans ervaring sterk bepalend voor het kunstenaarschap. Het was alsof iemand handelde in de derde persoon enkelvoud, en alleen daardoor het beeld tot zichzelf kon komen, een gestalte kon aannemen, in de eerste persoon enkelvoud.’

Waarom dit zo’n indruk maakte? Omdat ik de afgelopen drie dagen nagedacht en geschreven heb over mijn eigen creatieve proces. Creatieve proces? Maar Janssen heeft het over het artistieke proces.

Wat is het verschil eigenlijk?

Als ik het Google vraag krijg ik het volgende antwoord:

schermafbeelding-2016-12-19-om-07-25-01

Een betere kunstenaar is creatief.

Laat ik daar de komende 24 uur maar eens (onbewust) over nadenken.

Fijne Maandag.

Tot Dinsdag.

 

Tags: , , , , , ,

Mijn ingrediënten voor creativiteit. Deel 2.

18 dec

img_6643

Dit is deel 2 waarin ik me afvraag onder welke omstandigheden ik mij  het meest creatief voel. Voorbeelden van situaties zijn waarin ik alleen ideeën bedenk en het of in opdracht is of vrij.

Gisteren beschreef ik;

Voorbeeld 1. Cor bedenkt ideeën voor een uitdagende opdracht.

Vandaag;

Voorbeeld 2. Cor bedenkt ideeën zonder opdracht; spontaan.

Een creatief hoogtepunt voor mij vind elk jaar in Eindhoven plaats, tijdens de Dutch Design Week. Elke jaar neem ik me voor om meerdere dagen te gaan en dit jaar is het me voor het eerst gelukt er 4 dagen rond te lopen. Wat een ongelooflijke luxe. Ik stap dan in Dordrecht met een Cappuccino met honing, croissant en vouwfiets in de trein  naar Eindhoven om Eindhoven rond een uur of tien een tweede cappuccino te nuttigen bij Usine, de voormalige gloeilampen fabriek van Philips. Rond 10.45 loop ik dan naar de Witte Dame waar om 11.00 de Graduation Show van de Design Academy haar deuren opent.  Tip voor volgend jaar is om je passe-partout bij het DDW info punt te kopen op het stationsplein zodat je niet in de rij hoeft te staan bij de Witte Dame. Eenmaal binnen  loop ik dan line recta door naar de bovenste verdieping om daar in het restaurant mijn derde cappuccino te bestellen en het boek met al het werk van de afgestudeerden. Zorgvuldig kies ik een strategische plek waarbij ik het lezen kan afwisselen met het naar mensen kijken.

designacademy

Als een kok leg ik alle ingrediënten netjes voor mij en met volledige aandacht begin ik met het lezen van de omschrijving van het eerste eindexamenwerk. Voor mij ligt mijn iPhone klaar op Google Translate omdat ik niet alle woorden in de beschrijvingen ken. Pas als ik alles begrijp, laat ik mijn blik afdwalen naar de foto naast de tekst en geniet van het feit dat ik betekenis kan geven aan wat ik zie. Op de tafel liggen rode stickers om in het boek te plakken om zo mijn favorieten te herkennen. In al mijn DA jaarboeken van de afgelopen 13 jaar heb ik mijn favorieten aangeven. De exercitie van dit jaar doe ik misschien met nog meer aandacht omdat ik in januari weer een (nu drie)daagse workshop design thinking geef op de master strategie design op de Polytechnico in Milaan. Ik weet namelijk dat een aantal van mijn vrienden daar het heel jammer vonden dat ze dit jaar niet in Eindhoven konden zijn. Op deze manier kan ik mijn favorieten straks makkelijk met hun delen.

Lezend en plaatjes kijkend wissel ik af met rondturen in het steeds drukker wordende restaurant. In het begin, net na 11 uur, is er namelijk nog niemand. Iedereen blijft hangen  in het begin van de Graduation Show. Lezend, kijkend, plakkend en turend komen de ideeën dan vanzelf. Ideeën voor vragen die nog ‘aan’ stonden in mijn onbewuste en compleet nieuwe ideeën die mijn kennis verbindt aan nieuwe domeinen. Het verschil met de situatie die ik gisteren beschreef is dat er nu ideeën ontstaan buiten de activiteit waar ik mee bezig ben. Deze ideeën ontstaan als ik even stop met de bewuste activiteit die veel aandacht vraagt; het bestuderen en beoordelen van het eindexamenwerk. De ideeën van anderen zijn de springplank naar nieuwe ideeën. Dat is anders dan ideeën die ontstaan vanuit dezelfde context, binnen dezelfde context. Zoals in de trein naar Groningen op weg naar De Noordelingen.

Wel frappant is dat de ideeën in beide situaties ontstaan op momenten waar mijn aandacht afgeleid is. Starend uit een rijdende trein of turend en mensen kijkend in een steeds drukker wordend restaurant.

Slim omgaan met je onbewuste is blijkbaar  voor mij garantie voor ideeën.

Zittend.

Ben benieuwd hoe de kwaliteit van de ideeën wordt beïnvloed als ik straks op mijn nieuwe vlasstoel zit. Zittend op HET symbool van nieuwsgierigheid, aandacht en toewijding, moet leiden tot nog meer en originele ideeën. Denk je ook niet?

 

Tags: , , , , , ,

Mijn ingrediënten voor creativiteit.

17 dec

Gisteren werd ik via Skype uit Karlsruhe geïnterviewd door een Chinese studente (Chen) die ik in Italië ontmoet had. En woensdag was ik in Wolvega. Twee totaal verschillende ervaringen. In Wolvega was de fysieke afstand klein, de geestelijke afstand groot en weinig interactie. Met Chen precies andersom. Grote fysieke afstand, kleine geestelijke afstand en heel veel interactie. In Wolvega was ik zender en dan is het logisch dat het publiek niet terugpraat maar in een interview zou het toch vreemd zijn als ik geen antwoorden op de vragen zou geven. Gelukkig was Chen goed voorbereid en ging het over een van mijn favoriete onderwerpen; creativiteit.

Chen vroeg mij onder andere wanneer ik mij het meest creatief voelde. In mijn antwoord gaf ik aan dat de voorbeelden die ik ging geven voorbeelden waren van situaties waarin ik alleen ideeën aan het bedenken was en dat het of in opdracht was of vrij.

Voorbeeld 1. Cor bedenkt ideeën voor een uitdagende opdracht.

Al een aantal jaar geef ik 2 keer per jaar een workshop Design Thinking aan De Noordelingen;

De Noorderlingen is een TopProgramma Ondernemerschap, voor ambitieuze en ondernemende studenten uit Noord-Nederland. Het is een uitdagend onderwijsprogramma voor studenten die hun ondernemersidee willen omzetten naar een eigen bedrijf, of hun bestaande bedrijf willen laten groeien. Hierbij worden ze gecoacht en geadviseerd door succesvolle ondernemers en experts uit de regio.

Dat begrip regio nemen ze heel breed. Dordrecht – Groningen is een treinreis van 3 uur en 3 minuten. Maar die treinreis is een van de voorwaarden voor mijn persoonlijk creatieve topprestaties. Eenmaal in Rotterdam aangekomen haal ik bij LaPlace een ontbijt met een grote Cappuccino met honing en neem plaats in de intercity die in een keer naar Groningen rijdt. Twee uur en achtendertig minuten in de stilte coupe waarbij ik niets anders doe dan me voorbereiden op de workshop. Ik kan geen kant op. Ik open mijn laptop en scroll door mijn Keynote en geef mezelf een uitdaging. In grote lijnen is de workshop klaar maar zittend in de stiltecoupe met mijn koffie en ontbijtje daag ik mezelf uit om iets aan het programma toe te voegen wat ik nog NOOIT gedaan heb. Ideeën bedenkend en uitproberend worden afgewisseld met langdurig uit het raam staren. Dat bewuste afwisselen met het onbewuste  is cruciaal. Je onbewuste is veel sneller dan je bewuste en oneindig veel groter. Staren zonder sturen. Kedeng keneng. Laat de ideeën maar komen. Groningen komt vanzelf dichterbij. Het feit dat ik kan werken met volledige aandacht en toch fysiek verder kom, draagt bij aan het efficiëntie/productiviteitsgevoel.

Kortom. De creativiteits verhogende ingrediënten op een rijtje:

  • uitdaging
  • hard werken afwisselen met hard naar buiten staren
  • me laten vervoeren over een langere periode
  • vaste plek
  • koffie en iets te eten
  • stilte
  • geen andere taken/afspraken die dag

Voorbeeld 2. Cor bedenkt ideeën zonder opdracht; spontaan.

Die lees je morgen.

Ga nu langdurig naar de kont van Jacco Broekhuizen kijken.

 

 

Tags: , , , , , ,

Puur Compliment

14 dec

schermafbeelding-2016-12-14-om-10-08-43

Naar aanleiding van de post van gisteren kreeg ik een reactie van trouwe lezeres Anna-Maria. Anna-Maria is misschien wel de leukste ondernemer die ik ken. Ze heeft humor, is nieuwsgierig, heeft lef en houdt van mensen. Ze is inderdaad heel Puur. En wat ik ook zo leuk vind aan Anna-Maria is dat ze heel goed complimentjes kan geven. En daar hebben Anna-Maria en ik een klik. Want wat is er mooier dan een compliment geven. Ik doe al jaren onderzoek naar het fenomeen.

Toen ik laatst de conducteur in Utrecht complimenteerde, hem een hand gaf en bedankte voor weer een fantastische rit, keek hij me aan alsof ie oog in oog met een Tyrannosaurus  stond en zijn laatste seconden geslagen hadden. Tyrannosaurus is een geslacht van vleesetende theropode dinosauriërs en behoort tot de groep van de Tyrannosauridae. Ze leefden ongeveer zeventig tot vijfenzestig miljoen jaar geleden, tijdens het late Krijt, in het westelijk deel van het huidige Noord-Amerika. Dus dat kan niet want we waren in Utrecht. Midden Nederland. Europa.

Nee het was Cor Noltee die hem een compliment gaf. Dat komt blijkbaar ook eens de vijfenzestig miljoen jaar  voor bij de NS. Maar the guy was lucky want ik had mijn complimenten dag.

Ik houd al jaren een database bij waarin de reacties staan van de mensen die van mij een (oprecht) compliment ontvangen. Dat gaat bijna altijd over iets wat ze aan of op hebben. Ik ben namelijk geen fan van de sauna.

Hier komen  de resultaten en ik ben benieuwd in welke categorie jij zit. Ik heb wel een idee overigens.

1. Vrouwen.

Als ik een vrouw een compliment geef dan reageert 82,4 % met:

– ohhhhh…..uitverkoopje.

of

– H&Mmetje.

2. Mannen.

Als ik een man een compliment geef dan reageert 98,6 % ongeveer  zoals de treinconducteur. De rest loopt stevig door of gaat zelfs rennen. Een enkeling schreeuwt daarbij om hulp.

3. Homofiele mannen en vrouwen.

Als ik een homofiele man of vrouw een compliment geef dan reageert 100%hetzelfde.

‘Dankjewel. Wat leuk!’

ennnnnn, ja daar komt ie. Die gaan er nog even vet overheen (dat compliment dan he). En dat dat klinkt dan zo:

‘En wat vind je van mijn schoenen (of ander kleding stuk of accessoire)’

Ja we kunnen nog een hoop leren van onze homofiele medemensch.

 

Maar misschien nog wel meer van Anna-Maria. Want Anna-Maria bevindt zich in de buitencategorie complimenten geven. Want Anna-Maria geeft geen compliment over het Wat je draagt, Hoe je doet of Waarom je dingen doet…..neeeeeeee. Anna-Maria geeft complimenten door aan te geven wat de ander met haar doet. En dat verdient een compliment. Zo liet ze me gisteren het volgende weten:

“Zo blij met je blogs elke dag!

Laat mij minder krampachtig denken en speelser de wereld bekijken.

DANK!”

Mooi Mens die Anna-Maria.

Heel Puur.

Dankjewel.

 

Tags: , , , , , ,

Het leven is een aaneenschakeling van Wow’s en Huh’s.

13 dec

Schermafbeelding 2016-12-13 om 07.46.39.png

Weet je wat fijn is als je blog nergens anders over gaat dan over je verbeelding van je nieuwsgierigheid je maar twee dingen in de gaten hoeft te  houden; wanneer had je zoiets van “huh?” of “wow!”.

Ik moet denken aan wat Fred van Raaij de Primaire Affectieve Reactie noemt. Als ik die PAR koppel aan Barbara Frederickson’s positieve emoties dan zou ik daarmee alle Wows kunnen verdelen in 10 varianten:

Wow wat leuk! Er gebeurt iets leuks en ik moet gewoon lachen.

Wow wat lief! Mijn hart wordt geroerd binnen de veilige context van een (intieme) relatie.

Wow wat wat inspirerend! Ik word geconfronteerd met echte menselijke/dierlijke/natuurlijke excellentie.

Wow ik hoop…. Ik vrees het ergste maar verlang intens naar beterschap.

Wow wat sereen! Ik leun achterover en zuig alles in me op.

Wow….trots! Ik investeerde tijd en kennis en ben geslaagd.

Wow fascinerend! Ik wil me verder onderdompelen met waar ik nu mee bezig ben.

Wow de dingen gaan naar mijn zin, zelfs beter dan verwacht!

Wow wat vet! Ik word geconfronteerd met iets verpletterend moois of goeds en voel me letterlijk overweldigd door de grootsheid ervan.

Wow bedankt!

Die bewustwording. En dan alleen nog maar even opschrijven. Even.

Ok. Bedankt Cor. En die “huh?” dan?

Als je in een lege treincoupe zit en die ene instappende treinreiziger naast je komt zitten zonder iets te zeggen.

Als een student in een volle collegezaal het antwoord op een andere vraag lijkt te geven.

E.e.a. gepaard gaande met een richting nek bewegende kin. Je hoofd, en misschien zelfs wel je hele bovenlijf, dat naar achteren deinst en er een frons op je voorhoofd ontstaat.

Huh?

Wow!

Ze kunnen elkaar ook snel opvolgen. Zoals ik ervaar bij de werken van Maarten Baas.


<p><a href=”https://vimeo.com/162202417″>The New Forest</a> from <a href=”https://vimeo.com/user16114500″>Maarten Baas</a> on <a href=”https://vimeo.com”>Vimeo</a&gt;.</p>

schermafbeelding-2016-12-13-om-07-47-19

Tags: , , , , , ,

Pietje Precies

11 dec

Gisteren schreef ik over mijn nieuwe stoel en vanochtend las ik in mijn nieuwe boek. Mijn vader zou zeggen “Cor je hebt toch al een boek?”Dat klopt maar niet het nieuwste boek van Hans Janssen ‘Piet Mondriaan. Een nieuwe kunst voor een ongekend leven.’ Het eerste hoofdstuk neemt je mee naar Laren waar Mondriaan in een klein huisje op de hei schilderde en schreef. Na een periode van kwakkelende gezondheid was Mondriaan weer lekker bezig. En Janssen beschrijft uitvoerig de totstandkoming van een Mondriaan. Een die Mondriaan schilderde tussen juni en september 1918. ‘Gevangen’ in neutrale Nederland. Mondriaan was namelijk voor zijn zieke vader vanuit Parijs, waar hij woonde, naar Nederland gekomen maar durfde niet meer, ook niet via een omweg, naar Parijs te reizen. Of vond hij het eigenlijk wel fijn om in isolement met kwast te schilderen en vulpen of potlood te schrijven. Niet met een balpen want die kwam pas een jaar na de dood  van Mondriaan op de markt.

Al typend wil ik jullie nogmaals wijzen op het geweldige filmpje over de totstandkoming van het potlood. Nu met Nederlandse ondertiteling:

Maar ik dwaal af. Lezend over de totstandkoming van ‘De compositie met de grijze lijnen in vierkante positie’ heb ik minuten lang naar de kleine afdruk in het boek gekeken. Aan de hand meegenomen door Janssen die uitlegt over hoe Mondriaan zijn strepen trok, met welke hij begon en in welke volgorde. Mijn ogen over het kleine beeld sturend kreeg zelf het kleine plaatje ritme en diepte. Of kwam dat omdat ik meer zag door de beschrijving van Janssen? Zijn uitleg over de dikte van de lijnen, het licht schuren  ervan en het soms niet in een keer trekken van de lijnen maakte het een werkelijk kijkspektakel. Alsof ik naar een heldere sterrenhemel ligt te kijken in een gebied waar geen verlichting is.

22-piet-mondriaan-compositie-met-grijze-lijnen-19181

Ik kreeg zelfs zin om mezelf op te sluiten met een doek van 84,5 x 84,5 cm en het in 5 weken proberen na te maken. Zoals het team van Krabbé op TV doet met Mondriaans Victory Boogie Boogie.

Bekijk de geweldige aflevering hier. Heb overigens genoten van ALLE afleveringen.

Maar zoals zo vaak blijft de inspiratie hangen in een gevoel van ‘dat ga ik doen’.

Maar wat gebeurt er als ik er nu een bestel. Oké een van 80 x 80 cm dan. Niet zo Pietje precies maar precies genoeg om aan de slag te gaan.

schermafbeelding-2016-12-11-om-13-50-29

Tags: , , , , , ,

Ik heb al een stoel.

10 dec

Afgelopen dinsdag was ik bij De Zwijger in Amsterdam. Voor de presentatie van Christien Meindertsma. Ik kende Meindertsma van haar  drie jaar durend onderzoek naar alle afgeleide producten die van varkens afkomstig zijn. Het boek PIG 05049 is een verzameling foto’s van alle afgeleiden van één enkel anoniem varken (Pig 05049). Tijdens haar onderzoek deed ze een aantal onverwachte ontdekkingen: grondstoffen van het varken worden gebruikt in producten zo divers als munitie, medicijnen, fotopapier, hartkleppen, remmen, kauwgom, porselein, cosmetica, sigaretten, conditioner en biodiesel.

Ik zie zelden varkens maar kom er dagelijks mee in contact, blijkbaar.

Na het varkenboek ontwierp ze oa producten van schapenwol. Zoals de touwpoef:

pouf_meindertsma

Uitvoerig materiaalonderzoek dat uiteindelijk leidt tot prachtige gebruiksvoorwerpen.

Wat ik verder bijzonder vind, is dat ze samen met beeldmakers het onderzoek werkelijk schitterend vastlegt. Omringd door 9 projectieschermen kwam haar onderzoek echt tot leven.

meidertsma_dezwijger

Bovenstaand plaatje ondersteunde haar laatste project; vlas. Het heeft geleid tot een product; de Flax Chair. De Flax Chair is een biologisch afbreekbare stoel gemaakt van de lange en korte vezels van vlas in combinatie met PLA, een afbreekbaar melkzuurplastic. Het vilt dat hieruit ontstaat is een nieuw materiaal. Het feit dat het materiaal van zowel de lange als de korte vlasvezel is gemaakt, het dragend genoeg is voor een stoel én het biologisch afbreekbaar is, maakt het tot een bijzonder nieuw product. De stoel wordt uit één lap stof gemaakt en laat daardoor geen restproduct achter.

De VPRO maakte er een mooi kort filmpje over. Bekijk hem zeker hier.

Ik zat inmiddels op het puntje van mijn stoel en besloot ter plekke de stoel te kopen. Dat bleek nog niet te kunnen maar ik sta gelukkig wel op de intekenlijst voor de eerste serie, die een dag na mijn verjaardag uitkomt.

christien-meindertsma-flax-chair-dutch-design-week-2016-designboom-001

En ja ik heb al een stoel.

Tags: , , , , , ,

← Older Entries
Newer Entries →