GRATIS MAAR NIET VOOR NIKS

21 feb

Een van de dingen die ik me had voorgenomen na het behalen van de master was dat ik de methode die ik ontwikkeld had wilde verkopen. Ik had onderzocht en uitgevonden dat ik ermee in staat was om kinderen van groep 6 te verbinden met moderne kunst door ze een opvolger te laten maken op het werk van Piet Mondriaan. Dat deze opvolgers zo’n goede  basis vormden voor reflectie, verbinding en gesprek had ik van te voren niet kunnen bedenken. Mede door de interesse en betrokkenheid van het werkveld ‘ontstond’ mijn methode. Er was heel veel tijd en energie in gaan zitten en ik vond dat ik dat moest cashen. Met zo’n 6.500 basisscholen in Nederland rekende ik me ook al voorzichtig ‘rijk’.

6.500 x 30 (leerlingen in groep 6) x € 10 = € 1.950.000

Ok dat zijn ze allemaal en het lukt natuurlijk niet om ze allemaal in een keer te bereiken. Maar er komen wel elk jaar nieuwe kinderen in groep 6. Mijn pensioen had ik mentaal eindelijk geregeld. Ik besloot de twee dagen die er vrijkwamen omdat ik afgestudeerd was te besteden aan het cashen van de master, lees commercieel maken van mijn lesmethode om 9/10 kids in Nederland te verbinden met (moderne) kunst.

En 2017 is daarvoor het ideale jaar. Het werk waar de kids een opvolger op maakten was het werk van Piet Mondriaan waar ik in Boijmans van Beuningen toevallig op gestuit was toen ik 2015 een kunsteducatief spel moest maken voor de master kunsteducatie. Ik wist in 2015 niet eens wie Theo van Doesburg was en had nog nooit van De Stijl gehoord. Sommige zien mij als Mondriaan/De Stijl kenner. Nou, laat ik zeggen dat ik er iets, nee nog iets minder, van af weet. Maar van die 100 jaar geleden was natuurlijk wel een mooi gegeven. Kortom 2017 zou het jaar worden dat ik mijn lesmethode op de lagere scholen in Nederland zou introduceren. Zo gezegd. Zo niet gedaan. Ik had het natuurlijk kunnen weten. Ik was weer in mijn eigen val gelopen. De val van het zeggen en niet doen. En dat ik donders goed weet hoe het bij mij werkt. Ik schreef er vaker over. Laat ik mezelf eens quoten:

“Een van de valkuilen waar ik dan vaak in stap dat ik het idee veel te groot maak. Dan moet er gelijk een retailketen komen en een netwerk van designers. De grootste valkuil echter is dat ik dat aan andere mensen ga vertellen. Dat is 100% garantie voor het niet zelf maken. Wat het schrijven op dit blog mij geleerd is heeft is dat je beter kunt zeggen ‘Ik heb het gedaan’ dan ‘Ik ga het doen’. Het nu opschrijven van dit idee werkt wel. Mijn visitekaartjes en de print uit The Grand Budapest Hotel zijn daar mooie voorbeelden van. Het delen op dit blog is wel een 100% garantie voor het maken. Gewoon proberen. Energie en positiviteit omzetten in daadkracht. MAKE STUFF. En dan maar weer eens verder kijken. Kijken en voelen wat er van dat goede idee over is. Want de ervaring leert ook dat ik in mijn hoofd nooit helemaal kan bedenken wat er allemaal gaat gebeuren. Fix it as you go noemt Paul Arden dat.

Design Thinking by Doing noem ik dat.”

Of “doen brengt het denken verder”.

Enfin en dat doen deed ik laatst.

Medemaster Caroline is trouw lezer van mijn blog en vroeg mij vorig jaar om mijn methode in de klas (groep 6) van haar tweeling uit te proberen. 8 maanden na mijn ontwerp onderzoek voor de master op basisschool Het Landje in Rotterdam stond ik weer voor een groep 6. En dat was geweldig. Aan het eind van de 90 minuten durende les kwam er een leerling naar me toe voor een handtekening. Ik had een fan! Een echte fan. Binnen een paar minuten stonden de leerlingen in de rij voor een handtekening. Eerst op papiertjes en later op vingers, handen en zelfs op hun voorhoofd. Een week na de les stuurde ik meester Ivo een mailtje dat ik graag nog een keer langs kwam voor een vervolg. Ik had namelijk een tweedaagse training Visible Thinking gedaan die ik graag wilde uitproberen met de door hun gemaakte opvolgers. Meester Ivo mailde me;

“Het was een heel leuke les! De kinderen en ik hebben genoten van de manier waarop je ze met jouw methode wist te inspireren!

Er ging een gejuich op toen ik vertelde dat je nog een keer wil langskomen!”

Dus ga ik binnenkort weer naar De Bilt……..gratis.

Wordt vervolgd.

 

 

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: