Vrijheid in verbondenheid. Design Thinking by Doing verhaal 656/1.111

24 jan

whyXwij=waarde656.001

Alles begint met Why. Waarom doe je wat je doet. Je ambitie. Je geloof. Mensen die in hun eentje doen waar ze in geloven noem ik autonoom kunstenaar of misschien beter: een intrinsiek gemotiveerde professional. Intrinsiek gemotiveerde mensen die gewoon hun ding willen doen. Daar zijn er niet zoveel van op deze wereld. Die in hun eentje doen waar ze in geloven. En hoe en wat ze doen verschilt per persoon. Je kan daar als buitenstaander met allerlei modellen inzicht in proberen te krijgen maar om vervolgens een formule proberen te bedenken om meerdere intrinsiek gemotiveerde professionals samen aan iets nieuws te laten werken is gedoemd te mislukken.

Motiveren hoef je ze niet. Zoals Harry Starren zo mooi verwoordde:

‘Kenniswerkers hebben doorgeleerd juist om te kunnen en mogen werken. Ze zijn intrinsiek gemotiveerd, tot ze hun baas ontmoeten.

Als je iemand duwt in de richting die hij al gaat, gaat hij dan harder lopen?’

Nee natuurlijk niet. Je hoeft me niet te duwen, motiveren want dat ben ik al. Je mag me wel constant inspireren met waar ik ook in geloof. Een groep professionals die samen werken aan iets waar ze in geloven kunnen dodelijk efficiënt zijn. Kijk maar naar Al Quaida. Ik denk niet dat ze daar werken met arbeidscontracten en urenbriefjes want waarom zou je je snor drukken als je doet waar je in gelooft en daarbij je doelen realiseert en die van de organisatie? Een terrorist wil zijn klus afmaken omdat hij er zelf voor gekozen heeft. Omdat hij erin gelooft. Veel bedrijven zijn een instrument om de rijkdom te vergroten van de eigenaars, gebruik makend van de inzet van haar werknemers. Maar als je als bedrijf je goede mensen wilt behouden en talent wilt aantrekken moet je een ideaal formuleren. Een doel dat boven het bedrijf zelf en haar mensen uitstijgt.

Dus als je weet “Why” kunnen “Wij” aan de slag.

Een collectieve ambitie resulteert in vrijheid. Vrijheid in verbondenheid

Why x Wij = Waarde

Heb ik er toch nog een formule uit weten te persen. Meneer Simons zou trots op me zijn.

Dankuwel Mathieu Weggeman. Geniet met volle teugen van uw boek. Zoals u kunt lezen.

mathieuweggeman

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: