Afgelopen zaterdag was ik weer in de Wonderkamers in het Gemeentemuseum Den Haag en ‘deed’ ik weer drie Wonderkamers. Nu geen Mondriaan maar Berlage, Servies en een Catwalk. In de mode kamer kwam ik er achter dat het museum ook mode heeft en mocht ik een van de dingen aantrekken die daar aan de hangers hingen. Ja u leest het goed, een verkleedpartijtje. Ik koos een jasje van Walter van Beirendonck en liep vervolgens de Catwalk op. In het rondje op de catwalk werd mij door de voice over uitgelegd wat voor jasje ik aan had, werd er een foto gemaakt en moest ik een vraag beantwoorden waar ik met mijn goede antwoord weer punten verdiende om kunst te kiezen in het depot.
Ik heb me zelden zo vaak verkleed als afgelopen zaterdag.
In de ochtend zat ik in mijn ochtendjas bij kaarslicht te schrijven, verkleedde ik me in mijn sportoutfit in de sportschool waarna ik me omkleedde in mijn zaterdagkloffie om me bij de ingang van de Wonderkamer een nieuwe outfit aan te laten meten:
Die ik vervolgens weer omruilde voor een van Bierendonck.
Afgelopen zaterdag verkleedde ik me 6 keer. Wonderlijk.
Voor het vak onderzoeksvaardigheden van de master kunsteducatie die ik volg op HKU ben ik op zoek naar manieren waarop jonge kinderen door middel van speltechnieken nieuwsgierig worden gemaakt en iets leren over kunst. Een medestudent tipte me op de Wonderkamers in het Gemeentemuseum Den Haag. Daar was ik afgelopen zaterdag en schreef daar gisteren over.
In de Wonderkamers ga je aan de slag om punten te verzamelen die elk goed zijn voor een kunstobject uit het depot van het museum. Met deze objecten kun je vervolgens je eigen museumzaal inrichten. In de drie Mondriaan Wonderkamers verdiende ik 6 punten en koos ik de volgende 6 kunstwerken uit het depot:
En in het miniatuurmuseum ging ik aan de slag met mijn eigen museum zaal.
Na de opening van mijn tentoonstelling “Strak in de Lijn” kocht ik het boek “Het verhaal van de Stijl. Van Mondriaan tot Van Doesburg” in de museum bookshop. Hierin las ik gisteren dat Van Doesburg eerst de titel “De rechte lijn” in gedachte had voor tijdschrift De Stijl. Dat was inderdaad een betere naam voor mijn tentoonstelling geweest.
Ik moet snel een keer terug naar De Wonderkamers in Den Haag. Er zijn nog 10 kamers die ik niet beleefd heb. Goed voor ruim 8 uur speelplezier met kunst.
Gisteren maakte ik een Mondriaan in de Wonderkamers van het Gemeente Museum Den Haag. Ik maakte de Mondriaan in een van de 13 wonderkamers waar ik terecht was gekomen door met een tablet die ik bij de info balie had gekregen op de stickers op de vloer te richten. De Directeur van het museum wees me vervolgens de weg naar de eerste Mondriaan Wonderkamer; Dans de Victory.
Geweldig hoe ze de sfeer van de stad New York in de jaren 20 van de vorige eeuw, de beweging van het laatste werk van Mondriaan en Piet Mondriaan zelf tot leven hebben gebracht. Ik moest echt even een paar keer kijken hoe ze dat met Piet hadden gedaan. Maar als je goed kijkt, zie je dat ze een foto hebben genomen van Mondriaan en daar de bewegende mond van een acteur in geplakt hebben.
Ondanks mijn beroerde danspasjes kreeg ik toch positieve feedback.
Daaruit bleek wat ik al jaren weet; ik ben geen danser. Toch werd ik gefeliciteerd met mijn dappere poging en mocht door naar de volgende kamer.
Hier mocht ik aan de slag met mijn eigen Mondriaan. Dit was de ruimte waar mijn mede student me op gewezen had. Zittend voor een werk van Mondriaan legde Mondriaan in het werk uit waarom en hoe hij het werk zo gemaakt had.
Vervolgens mocht je het originele werk nog even bekijken en moest je zelf aan de slag. Dat werd mooi aangegeven door het vollopende cirkeltje aan zijkant.
Met de hintsknop aan de zijkant kon je nog even terug naar het origineel om uiteindelijk een eindscore te ontvangen.
Ik ben eigenlijk heel nieuwsgierig naar welke wiskundige formule ze gebruiken om tot die score van 50% te komen. Na het namaken van de Mondriaan mocht ik zelf aan de slag. Dit was het eindresultaat.
In een van de besprekingen met Gerrit Dijkstra was ook het idee van het naambordje naar voren gekomen. Dat het wel erg leuk zou zijn als jouw werk met jouw naam in het museum terecht zou komen. Dit hadden ze ook gedaan en dat werkt heel goed; jouw naam naast jouw Mondriaan in het museum. Ik voelde zowaar een trots gevoel over me heen komen. Mijn mindere danskwaliteiten werden toch enigszins gecompenseerd door mijn visuele vermogen.
Na drie kwartier dansen en Mondriaans maken, belandde ik met behulp van mijn tablet en de instructies van de directeur in de laatste Mondriaan Wonderkamer; Leef mee met Mondriaan.
Hier werd je een Mondriaan kenner. De film liet je het leven en de werken van Mondriaan in chronologische volgorde zien en aan het eind van de film moest je met je tablet de juiste werken uit de juiste periode kiezen.
En hier ging het fout:
Gelukkig kreeg ik een tip:
Andere spelesr konden overigens niet op “jouw” scherm de film bekijken. Die was namelijk gereserveerd door Cor Noltee, met foto. Die foto had ik aan het begin van de Wonderkamertour gemaakt met de tablet waarop ik ook mijn naam en email adres had ingevoerd.
‘
Als laatste onderdeel in deze Mondriaan Wonderkamer moest ik de door mij gevonden werken in de juiste chronologische volgorde zetten:
Dat ging bijna helemaal goed. Twee stonden er verkeerd:
En als laatste onderdeel kwamen de door mij gevonden werken in een slideshow voorbij:
In totaal verdiende ik 6 punten in de Wonderkamers van Mondriaan en daarmee mocht ik 6 werken uitkiezen uit het depot voor mijn collectie en daarmee mijn eigen museumzaal inrichten.
Anderhalf uur later was ik in het miniatuurmuseum beland in de kelder van het Gemeentemuseum Den Haag. In de Wonderkamers komen al mijn fascinaties samen; spel, kunst en nieuwe technologie. Ik had nog maar drie kamers gedaan omdat ik maar 2 en half uur de tijd had. Toen ik met mijn tablet een werk van Warhol koos voor mijn eigen collectie kwamen er twee oudere (65+) mensen binnen. Ze zagen de kinderen in het midden aan de gang met hun tablet. Spelend, lachend en plezier hebbend en zeiden: “Oh dit is voor kinderen.” Ik kon het niet laten om tegen ze te zeggen “Ja en daarom zo leuk.” Ze keken me allebei betrapt aan en zagen mij met een grote glimlach en tablet staan en dachten waarschijnlijk “Die is gek geworden. Doe eens een beetje normaal……volwassen.”
Ze verdwenen snel weer uit het depot en ik ging verder met mijn collectie. Ik moest nog drie werken kiezen om mijn eigen museumzaal in te mogen richten. De opening is morgenochtend.
Fijne zondag. De Wonderkamers zijn vandaag vanaf 11.00 te bewonderen.
