Stop

26 sep

STOP.001

Het is 27 juli 2017. Morgen ben ik 3 weken in Zuid Afrika. In de binnenspiegel zie ik NoaH achter het stuur van de Ford Ranger zitten. De 40% meer vermogen van de nieuwe motor van de bus spreek ik een andere keer aan. Nu is het zaak dat NoaH me kan blijven volgen.

IMG_1014

Wanneer een auto gerepareerd is is mijn tevredenheidsgevoel over de reparatie deels afhankelijk van het verschil tussen hoe de auto reed, in  dit gevalt remt, voor de reparatie en erna. Het remmen voelt anders aan. Ik kan het rempedaal veel minder ver indrukken. Ik voel letterlijk dat er meer remlaag op de remschoenen zit. Het voelt als nieuwe Birckenstock’s. Ik loop al jaren, als het weer het toelaat, op dezelfde Birckenstock en houd echt van het gevoel als ik mijn oude inruil voor nieuwe. De verse zool en voetbedding zet je weer stevig met beide benen op de grond. En het lopen voelt alsof je een paar nieuwe benen en voeten hebt aangeschaft. Niets voelt zo als een direct vertrouwde verbetering als nieuwe Birckenstock sandalen. De slijtage gaat geleidelijk en merk je niet. Maar bij vernieuwing spoel je als het ware heel snel terug en begint de feelgood movie opnieuw.

De nieuwe remmen voelen niet alleen anders. Het verschil is ook duidelijk hoorbaar. Het schrapende geluid van ijzer op ijzer dat de bus vulde bij het aanraken van het rempedaal is verdwenen. Maar misschien is wel de grootste verbetering de vergrote kans dat ie ook stil staat als je dat van hem vraagt. Twaalhonderdvijftig kilo zonder kreukelzone moet zijn energie goed kwijt kunnen. Ooit leerde ik dat dat 0,5 x massa x de snelheid in het kwadraat is. Bij 50 kilometer per uur is dat dan:

0,5 x 1250 x 2500 = 1.562.500 Joules.

1.562 Kjoules = 373.327 Kilocalorie.

Dat is wat ik in 5 maanden aan brandstof naar binnen moet werken.

IMG_1121

Ik ben blij dat ik ‘premium quality’ remschoenen heb gekocht. ‘Single minded about quality’ staat er op de verpakking. Het rekensommetje maakt me nog blijer zijn mijn nieuwe remmen.

Rijden in een oude auto is leerzaam en spannend. En met spannend bedoel ik dat je nooit echt zeker weet of hij, of delen van hem, het wel, blijven, doen. Het maakt het rijden een hoopvolle onderneming om van A tot B te komen. Je hoopt er te komen. Zeker weten doe je het nooit. Misschien maakt dat dat je daardoor extra blij bent als je aankomt. Met een paar nieuwe remschoenen en remcilinders achter is de kans ook groter dat als je bij B aankomt je ook kunt remmen.

NoaH volgt me nog steeds. Voor de laatste keer deze rit raak ik mijn rempedaal aan.

We zijn thuis in Montagu.

Stop.

IMG_0967

 

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: