Tag Archives: ALAIN DE BOTTON

Zaken die me raken.

13 aug

ZAKENRAKEN.001

Zo af en toe lees ik wat oude posts en verbaas me dan soms echt. In het eerste jaar dat ik met bloggen begon was ik heel streng; ik blog elke dag voor 7 uur in de ochtend, een jaar lang. En dat maakt het denk ik dat ik me zo weinig kan herinneren van de schrijfsels. Ik geloof dat als je schrijft in de vroege morgen, voordat je iets anders gaat doen, je voor een groot deel put uit je onbewuste, dat oneindig veel grotere deel van je hersenen dat ook nog eens 200.000 keer sneller is, volgens Ap Dijksterhuis. Dat wat betreft de herkenning van eigen werk. Alain de Botton zou mijn ochtendschrijfsel als kunst bestempelen. Niet vanwege de kwaliteit van de gekozen woorden en gesmede zinnen maar omdat het een manier is om gedachten vast te leggen voor later. Mijn bewuste harde schijf kan namelijke nooit al die gedachten en ideeën onthouden, dus schrijf ik ze op.  In hun boek ‘Kunst als therapie’ stellen Alain de Botton en John Armstrong kunst als gereedschap voor die onze vaardigheden en mogelijkheden kan vergroten;

‘…kunst (inclusief design, architectuur en ambachtskunst) is een therapeutisch medium dat ons kan begeleiden, vermanen en troosten waardoor we in staat zijn een betere versie van onszelf te worden.’

Een gereedschap is een verlengstuk van het lichaam. Een glas compenseert de fysieke beperking van het waterdicht zijn van een kommetje van twee handen. Zo zou kunst onze geestelijke en emotionele beperkingen compenseren. Ze benoemen er 7. De functies van kunst:

  1. Herinneren. Kunst kan geliefde dingen vasthouden als ze eenmaal zijn verdwenen.
  2. Hoop. Kunst kan ons hoop bieden die we nodig hebben om een pad door de moeilijkheden van het leven uit te zetten.
  3. Leed. Kunst kan ons leren hoe we met succes kunnen lijden.
  4. Weer in balans komen. Kunst kan ervoor zorgen dat we bepaalde ontbrekende emoties weer voelen, waardoor ons innerlijk weer enigszins in balans komt.
  5. Zelfinzicht. Kunst kan helpen inzicht in jezelf te krijgen en vervolgens aan anderen over te brengen wie je bent. Daarom vinden we het heel belangrijk met welk kunstwerken we ons omringen.
  6. Ontwikkeling. Met kunst kunnen we ons ontwikkelen wanneer we raakvlakken met het vreemde ontdekken.
  7. Waardering. Kunst kan ervoor zorgen dat we een zuiverdere beoordeling maken van wat waardevol is; kunst kan namelijk tegen onze gewoonten in gaan en ons uitnodigen opnieuw te bepalen wat we bewonderen of mooi vinden.

Mijn schrijfsels helpen mij dus de geliefde dingen vast te houden in de hoop dat ik daardoor juist verder kom in mijn zoektocht van het leven. Waarbij ik regelmatig leer dat het schrijven soms een beklimming met stukken van 20% procent is maar dat je weet dat je de top haalt omdat je ooit een keer de Mortirolo hebt gefietst. Het schrijven is als een emotionele weegschaal die doorslaat naar een kant en door te schrijven inzicht geeft waarom dat zo is. Dat ik met het schrijven mezelf beter leer kennen….en jullie ook en dat ik door te schrijven op plekken kom waar ik normaal nooit kom. En dat door het schrijven ik een beter waarde oordeel kan vellen over de zaken die me raken; de Huh? en Wow! momenten.

Wow wat leuk! Er gebeurt iets leuks en ik moet gewoon lachen.

Wow wat lief! Mijn hart wordt geroerd binnen de veilige context van een (intieme) relatie.

Wow wat wat inspirerend! Ik word geconfronteerd met echte menselijke/dierlijke/natuurlijke excellentie.

Wow ik hoop…. Ik vrees het ergste maar verlang intens naar beterschap.

Wow wat sereen! Ik leun achterover en zuig alles in me op.

Wow….trots! Ik investeerde tijd en kennis en ben geslaagd.

Wow fascinerend! Ik wil me verder onderdompelen met waar ik nu mee bezig ben.

Wow de dingen gaan naar mijn zin, zelfs beter dan verwacht!

Wow wat vet! Ik word geconfronteerd met iets verpletterend moois of goeds en voel me letterlijk overweldigd door de grootsheid ervan.

En die “huh?” dan?

Dat zijn de momenten dat ik in situaties beland waarin niet aan mijn verwachtingen wordt voldaan of de momenten dat ik ondanks mijn ochtendmediatie al een snoeihard oordeel heb.

Ik zou ze ook kunnen beschrijven als de momenten waarin ik als;

  • gast in een restaurant,
  • Volkswagen T2 rijder,
  • wielrenner die afdaalt,
  • parkeerplaats zoeker,
  • treinreiziger,
  • caravan trekker,

behoefte heb aan iets beters.

Die bewustwording. En dan alleen nog maar even opschrijven.

Schreef ik even?

 

 

 

%d bloggers liken dit: