Gisterochtend besloot ik op het laatste moment mijn afspraak in Eindhoven af te zeggen en naar het Cinekid Congres te gaan. Als student master kunsteducatie betaalde ik € 39,50 in plaats van € 125,- dus besloot ik bij de online betaling een donatie te doen van € 10,- aan Cinekid. En van die, op het allerlaatste moment in alle vroegte, verandering van mijn dagprogramma heb ik geen spijt. Want afgezien van het feit dat ik een aantal zeer interessante sprekers zag kwam ik ook medemaster student Floor tegen en mochten we als deelnemers aan het congres om 18.00 zonder kinderen als kleine kinderen het Medialab in. Hier dumpte ik virtueel bungee, liep ik een museum met hele vreemde voorwerpen en zag ik Tijmen Lohmeier een Mondriaan op een paar witte blokken projecteren. En probeerde ik ik met een groot masker waarin een beeldschermpje zat met het videobeeld van bovenaf een vreemde een hand te geven. De mogelijkheden van nieuwe technologie om kinderen iets te leren of nieuws te laten ervaren zijn eindeloos. En zeker als je bedenkt dat de mobile telefoon steeds meer gewoon goed wordt. Want je hebt niet eens meer een dure Virtual Reality bril nodig om je in virtuele werelden te bewegen. Facebook kocht voor $ 2.000.000.000 Oculus Rift.
En wat kregen wij als congresdeelnemers in een Oprah Winfrey Kado Moment toen wij van de lunch terugkwamen?
Jaha.
De Google Cardbox.
Ruim 100 jaar geleden maakten een aantal kunstenaars verbeeldingen van hoe Frankrijk er in het jaar 2000 uit zou zien. Er werden minstens 87 visies op de toekomst gemaakt en geprint in 1899, 1900, 1901 en 1910, eerst op papier als sigarendoos inserts en later als fotoansichtkaarten, echter nooit gedistribueerd. De enige bekende kaarten werden verkregen door schrijver Isaac Asimov die ze in zijn werk “Futuredays: A Nineteenth Century Vision of the Year 2000″ publiceerde.
Gisteren was het Back to the Future dag, namelijk 21 oktober 2015. Dé dag waar Marty McFly en Doctor Emmett Brown in Back to the Future II naartoe reisden. In die film uit 1989 deden ook deze schrijvers een poging te voorspellen hoe de wereld er nu uit zou zien. Is ze dat gelukt? Op RTLnieuws las ik dit:
Het voorspellen van de toekomst was vooral nattevingerwerk van schrijvers Robert Zemeckis en Bob Gale en hoewel ze er een paar keer flink naast zaten, blijken ze toch ook een aantal keer goed te hebben gegokt.
Deze voorspellingen zijn niet uitgekomen:
- Volgens de film bellen we in 2015 nog steeds vanuit telefooncellen. De smartphone was waarschijnlijk niet te voorspellen.
- Het weerbericht wordt tot op de minuut precies én juist voorspeld. Ook dit klopt niet. Waarschijnlijk tot de frustratie van weermannen en – vrouwen overal, zitten ze er nog vaak naast. Bijna niets is zo veranderlijk als het weer.
- Kentekenplaten hebben geen cijfers en letters meer, maar een streepjescode.
- Zonnebrillen met zilveren, stalen glazen zijn het helemaal. Hoewel er rare trends zijn op het gebied van zonnebrillen, hebben we deze (nog) niet gezien.
- Jassen die zichzelf passend maken en zelfdrogend zijn. Het zou handig zijn, maar helaas.
- Kranten zijn nog steeds de voornaamste nieuwsbron. Het internet was kennelijk een ondenkbaar concept in 1985 en 1989.
- Faxmachines zijn overal, zelfs ingebouwd in brievenbussen. Nou, niet echt. Zouden kinderen van nu wel weten wat faxen is?
En dit hadden ze wel (of bijna) goed:
- Televisie kijken we op flatscreens. Hoe platter, hoe groter, hoe beter.
- Bellen doen we behalve met telefoons, ook via (tv-)schermen. Skype, FaceTime, het zijn al ingeburgerde concepten.
- Draagbare technologie. De smartwatch, Google Glass.
- Zelfstrikkende sneakers. Deze had je vast niet verwacht hier terug te zien, maar Nike is toch echt bezig met de ontwikkeling van deze innovatieve schoen.
- Skateboards? Jongeren gebruiken in 2015 hoover boards. Het klopt niet helemaal, want het zwevende board zie je nog niet in het straatbeeld. Maar hij is al wel ontworpen én werkt. Kwestie van tijd dus, dat iedere puber ermee rondzoeft.
Op Back tot the Future dag zag ik de toekomst van het onderwijs. En die is nu. Want “to predict the future you don’t look ahead, you look around.”