Dit is Design Thinking by Doing verhaal 481/1001. Helaas pin da kaas.

19 jun

pinda481.002

Vandeweek was ik in het Museum Of The Image  (MOTI ) in Breda. Als vervangende opdracht voor drie herkansende eerste jaars HKU studenten beleefden we de expositie Waanzien. Meer dan de moeite waard. Er stond zelfs een echte Stefan Zagmeister. Stefan heeft, net als ik, iets met bananen. Ik gebruik de banaan als metafoor om waardecreatie uit te leggen. Sommige mensen vinden dat priceless. Stefan gebruikt de banaan oa als ingredient om zijn Banana Wall te maken. En niet 1 banaan maar 10.000!

Nu ken ik het werk van Zagmeister vrij goed maar de heer Goderie van MOTI vertelde ons over de Banana Wall.

Uit de press release van de expositie:

‘At the opening of our exhibition at Deitch Projects in New York we featured a wall of 10,000 bananas. Green bananas created a pattern against a background of yellow bananas spelling out the sentiment:

Self-confidence produces fine results.

After a number of days the green bananas turned yellow too and the type disappeared. When the yellow background bananas turned brown, the type (and the self-confidence) appeared again, only to go away when all bananas turned brown.’

bananawall_1 bananawall_2 bananawall_3 bananawall_4 bananawall_5 bananawall_6 bananawall_7

Nu ik zo een beetje naar die banana wall zit te kijken ruik ik ze bijna en moet ik denken aan de pindakaasvloer van Wim T. Schippers.

http://www.cultuurbewust.nl/ schrijft er het volgende over:

‘De Pindakaasvloer, die het museum Boijmans Van Beuningen in december 2010 aankocht, is eindelijk weer eens te zien. Het idee voor de vloer, dat ruim 40 jaar oud is, maakt nog steeds veel los bij het publiek. Het kunstwerk  is onderdeel van het eigenwijze oeuvre van Wim T. Schippers (1942), waarmee hij benadrukt dat ‘alles onzinnig en zinloos is, maar desalniettemin de moeite waard’.

Penetrante geur
700 liter, zoveel pindakaas wordt gebruikt om de vloer van 4 bij 14 meter aan te leggen. En dat is te ruiken: zo onmogelijk als het is om ongemerkt een boterham met pindakaas te eten, zo onoverkomelijk is ook deze geur. Tijdens de perspreview wordt verwonderd gekeken naar de zich uitstrekkende plak pindakaas. Twee werkmannen zijn druk bezig het kunstwerk af te maken. De vloer scheidt de journalisten van de maker Wim T. Schippers die aan de overkant staat. “Ziet u dat? Ik heb een stukje weggelaten uit de deze hoek, zodat het straks net lijkt alsof er niet genoeg pindakaas was. Grappig hè?

Commotie
In december 2010 zorgde de aankoop van de vloer voor enorme commotie. Mensen riepen dat de subsidie van het museum ingetrokken moest worden en allergologen wilden er een stokje voor steken. Wat heeft het museum nu eigenlijk gekocht? Pindakaas?

Het is echter meer dan een pot pindakaas. Het museum koopt het recht om, naast de kunstenaar zelf, de vloer aan te mogen leggen in elke gewenste grootte en dikte. Het merk pindakaas mag het museum overigens ook zelf bepalen. “Dit is een van de belangrijkste aankopen van 2010, aldus Sjarel Ex, directeur van het museum Boijmans Van Beuningen. Maar hoeveel het gekost heeft, willen zowel maker als koper niet loslaten: “Reken maar dat de prijs marktconform is”, zegt Schippers met een schalkse lach.

Conceptueel of kinderachtig?
De Pindakaasvloer is een conceptueel kunstwerk. Het idee achter het kunstwerk is dus belangrijker dan de esthetische waarde ervan. Wim T. Schippers zet zo de traditionele ideeën over kunst op zijn kop en laat mensen nadenken over de vraag wat nu eigenlijk kunst is. Zijn werk past daarmee in een lange traditie van conceptuele kunst, die aanving met de ready mades van Marcel Duchamp. Schippers: “Ik noem mijn werk vaak ook geen kunst. Als mensen dan vragen “Is dit nou kunst?” en ik zeg: “Dat heeft u mij niet horen zeggen”, dan zijn mensen vaak opgelucht.” Maar hij vertelt ook wel eens moe te worden van het gevraag: “Aan een boom vraag je toch ook niet waarom?

Ondanks dat Schippers het kunstwerk zelf onder conceptuele kunst schaart, is hij ook van mening dat de vloer een luchtigere kant heeft: “Ik maak graag kunst om te lachen en ik wil best toegeven dat het een beetje kinderachtig is om zoiets te verzinnen”. Veel mensen zeggen “dat kan ik ook” als ze het kunstwerk zien. Maar de kunstenaar legt uit dat hij nu eenmaal de eerste was wie dit heeft verzonnen en dat als je dit thuis doet het ook heel leuk is, maar dat het geen echte ‘Schippers’ is. “Je moet het zien als een onderdeel van een oeuvre, net als de schilderijen van Van Gogh. Die kun je ook best namaken, maar dan is het nog geen ‘Van Gogh’”.

Uitvoering
Met de uitvoering van het kunstwerk bemoeit Schippers zich niet. Dat wordt gedaan door de koper. “Je kunt het vergelijken met een muziekstuk dat op verschillende manieren uitgevoerd kan worden”. Motieven in de pindakaas heeft hij echter liever niet. “Maar als dat dan wel gebeurd, is het eigenlijk ook niet erg. Het kan eigenlijk niet fout zijn”.

Pindakaas met hagelslag
Als hem gevraagd wordt wat hij vindt van de hagelslag die door het publiek op de Pindakaasvloer in het Centraal Museum in Utrecht gestrooid werd, zegt hij stellig: “Ik vond het leuk en creatief en het werk lokt het natuurlijk ook wel uit, maar het kostte heel veel moeite om de hagelslag eruit te halen. Het is niet zo dat we daar gewoon weer een laag pindakaas overheen strijken. We halen alle hagelslagjes er stuk voor stuk uit en smeren de gaatjes weer dicht met pindakaas. Het kost veel werk en het zorgt ook nog voor kleurverschil”. Wanneer vijf minuten later een van de journalisten zijn perspas in het kunstwerk laat vallen en iedereen besmuikt lacht, kijkt Wim T. Schippers met een gepikeerd hoofd naar de schade. Het mag dan wel om te lachen zijn, maar met dit soort onbedachtzame acties is de kunstenaar duidelijk niet blij. Nu maar hopen dat het de komende maanden goed gaat. Het lijkt het risico van het kunstwerk te zijn en ook dat aspect draagt bij aan de mythe van de Pindakaasvloer.’

pindakaasvloer

Kom ik terug op waar ik begon. Waardecreatie. De pindakaasvloer kostte € 30.001 volgens het AD.

Een wand van bananen of een vloer van pindakaas. Wat is het waard?

Ik zou zeggen priceless. En met veel zelfvertrouwen gemaakt.

 

 

 

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: