Plus Een. Design Thinking by Doing verhaal 612/1001

11 dec

PLUSEEN612.001

Gisteren rondden bijna 280 eerstejaars HKU Kunst en Economie studenten Cultuurfabriek 2 af. Een 7 weekse module waarin ze kennis maken met het gedachtengoed van Design Thinking. Na 7 weken habben ze 10 minuten de tijd om hun  idee te presenteren dat vervolgens beoordeeld werd door de opdrachtgever  waar ze voor gewerkt hadden en een vakinhoudelijke docent. Na een periode van 7 weken krijgen ze direct hun cijfer te horen en een korte feedback op hun presentatie. Na de presentaties en de feedback was het eigenlijk nog beter geweest om bijvoorbeeld een week later nog een keer de verbeterde ideeën op basis van de feedback te presenteren. Misschien iets voor volgend jaar.

Feedback. Een van de belangrijkste instrumenten om anderen te laten groeien. Ik hoorde laatst van een onderzoek waarbij twee beginnende bowlingteams verschillende soorten feedback kregen. Het ene team kreeg positieve feedback het andere negatieve feedback. Welk team denk je dat er aan het eind beter geworden was?

Positieve feedback werkt beter dan negatieve feedback. Belonen werkt beter dan straffen. En toch voelt feedback soms aan als een straf of iets negatiefs.

Na de beoordeling van de eerstejaars had ik zelf een training. Over coachen en het geven van feedback door niemand minder dan Barbara van Lindt, managing director van DasArts, de theaterschool van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten.

Ik schreef hier en hier al over de feedback aanpak van DasArts en na drie keer de DVD bekeken te hebben en een kickstarter rondom feedback voor mijn HKU collega’s te hebben georganiseerd mocht ik nu zelf aan de slag met de methode. Nu was ik al fan maar nu ben ik evangelist.

Ik geloof in de kracht spel als bron van vernieuwing. Ik geloof dat spel de meest krachtige, menselijke vaardigheid is om te verbeteren. En een van de essentiële onderdelen van een goed spel is een goed feedback systeem. En daar mocht ik gisteren zelf mee oefenen.

In  het kort komt de methode van DasArts op het volgende neer. Een maker bedenkt van te voren welke vraag hij/zij beantwoord wil krijgen. Zo kregen we gisteren een documentaire te zien van 4 HKU docenten en vroeg de maker in hoeverre wij meer zicht hadden gekregen op de verschillende didactische methoden binnen HKU.

Na het bekijken van de film werd ons (zo’n 30 HKU coaches) gevraagd de volgende zin af te maken:

“Wat voor mij werkte………….”

We kregen 5 minuten de tijd en mochten dit vervolgens delen waarbij Barbara de uitspraken op een flipover schreef. Als je het met een uitspraak eens was riep je “plus 1” waarna Barbara een streepje achter die uitspraak zette.

De tweede zin moesten we vanuit een perspectief van een persoon af maken. Dus vanuit de rol als docent, student, publiek etc. De zogenaamde perspectieven ronde.

“Als…………..heb ik behoefte aan………”

En ook hier kon je het dan eens zijn en ‘plus 1″ roepen.

Het mooie van deze ronde is dat het verwijst naar een mogelijke toekomst zonder in een oordeel te vervallen.

Als een na laatste volgde er de roddelronde waarin we de maker in de derde persoon zeiden wat we er van vonden. De makers zitten dan met hun rug naar de groep en doen niet mee.

Als laatste kregen we een A4 tje om een persoonlijk brief aan de makers te schrijven met oa tips en tricks en wat we nog meer kwijt wilden en geen plek had gekregen in een van de feedback opdrachten. De brief wordt persoonlijk ondertekend en in een grote envelop gestopt, dicht geplakt en aan de makers overhandigd.

Wat een kado.

Wat een leerzame en inspirerende middag.

Plus een!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: