Op je bek. Dit is Design Thinking by Doing verhaal 534/1001

21 sep

opjebek534.001

Van Feedbek naar Op je Bek. Een kleine stap.

Er kunnen mooie, lees originele, lees waardevolle dingen ontstaan als er dingen fout gaan. Op deze fijne zondag morgen deel ik graag, nog een keer, een post van vorig jaar. Voor de trouwe lezers een herhaling maar misschien een stimulans om het gevulde brood van Jamie Oliver nu wel te maken. Komt ie:

Ik heb een periode gehad dat ik alle gerechten van Jamie Oliver maakte. Ik had al zijn boeken en wilde alles gewoon proberen.

Zo ook zijn goedgevulde brood van:

500 g bloem * 1 eetl. zout * 1 eetl. suiker * 13 gram gedroogde gist * 5 dl. water * 200 g parmaham/droge ham * 6 eieren * 1 bol mozzarella * zakje parmezaanse kaas * bosje basilicum * zongedroogde tomaten * olijfolie * rozemarijn.

Voorbereiding:

Verwarm de oven voor op 200 gr. C.

Bereidingswijze:

Bereid een samenhangend deeg van bloem, zout, suiker, gist en water. Rol dit uit tot een langgerekte lap. Leg hierop de volgende ingredienten: parmaham, eieren, mozzarella in stukjes, parmezaanse kaas, basilicumblaadjes, tomaten. Rol de deeglap met de ingredienten erin op, en vorm hiervan een spiraal. Leg het gevulde brood op een bakblik, besprenkel met olijfolie en strooi rozemarijn erover. Bak 45 minuten in een oven van 200 gr. C.

Ik had de tip gekregen van een vriend van me. Heel makkelijk, had ie er nog bij gezegd.

Ik aan de slag. Het leek inderdaad erg eenvoudig allemaal. Totdat ik de 8 eieren ging toevoegen. Het leek wel 1953. De eieren stroomden over de randen en ik was constant dammetjes aan het maken zodat de rauwe eieren niet naast het brood terecht kwamen ipv in het brood. Met de grootst mogelijke moeite kreeg ik de 8 rauwe eieren er in. Maar het resultaat was er dan ook naar. Ik snapte nu waarom de eieren er rauw in moesten. Ze waren prachtig verdeeld over het hele brood. Heerlijk.

Het brood was een groot succes en ik werd steeds beter in het vullen, dammen maken en dichtvouwen.

Toen ik die vriend tegenkwam bedankte ik hem voor het recept en deelde mijn tips voor het zo goed mogelijk vullen van de eieren. Hij keek me verbaasd aan. Rauwe eieren? Dammetjes maken? Je moet ze eerst koken en dan leg je ze gewoon tussen de ingrediënten. Ik keek hem aan alsof ik uit een ei kwam en thuis gekomen sloeg ik Jamie open en inderdaad:

‘Kook de eieren in 8 minuten hard.’

Finaal overheen gelezen.

Ik heb het toen een keer met hardgekookte eieren gemaakt. Veel minder. Heb je opeens een heel ei in je mond. Mijn foute versie was veel lekkerder. Ik heb het daarna dan ook  nooit meer anders gedaan. Gewoon met rauwe eieren.

Een van mijn favoriete creatieve technieken is  dingen met opzet fout doen en kijken wat er gebeurt.

Sommige ontdekken er Amerika mee of vinden de gloeilamp uit. Of wat dacht je van de Post-It.

Jaaaaaa. Die blijft plakken he.

Foutje bedankt.

En hier wil ik de post van vandaag weer oppakken. Want je hoeft dingen niet echt fout te doen je kunt ook je voorstellingsvermogen gebruiken en bedenken wat er fout zou kunnen gaan. Het blijft een geweldige creatieve techniek om op andere gedachten te komen. Je hebt er wel wat lef voor nodig. Het pijnlijk voor je ego maar die kan wel wat hebben, zeker in je eentje.

Fouten maken. We doen het liever niet toch daag ik je uit om in ieder geval wat vaker na te denken over wat er fout zou kunnen gaan als je vast zit in je denken.

Ik kom op dit verhaal na het gesprek met mijn vader gisteren. Mijn vader zit al vanaf zijn 18de in de cactussen en vetplanten. Heeft ze gekweekt, erover geschreven en gefotografeerd. Het kweken heeft ie aan de wilgen gehangen maar er over schrijven en ze fotograferen doet ie nog steeds. Vanuit het walhalla van de de cactus en de vetplant; de Kleine Karo in Zuid Afrika. Hij is zelfs een blog begonnen.

http://enjoysucculents.wordpress.com/

Hij wordt nog steeds regelmatig gevraagd om te vertellen over zijn passie. De presentaties gaan vergezeld met zijn werkelijk prachtige en unieke foto’s.

fransnoltee1 fransnoltee3 fransnoltee2

En ik weet hoeveel tijd en zorg hij besteedt aan zijn presentaties. Het verhaal en de plaatjes moeten kloppen. Hij laat niets aan het toeval over. Zo ook die ene keer. Het verhaal was rond, de dia’s zorgvuldig geselecteerd. En met name dat selecteren van dia’s is een uiterst tijdrovend en zorgvuldig werkje. De keuze tussen de ene of de andere dia is er een van wikken en wegen. Het verschil tussen Wel of Net Niet is soms heeeel klein. En je hebt natuurlijk de dia’s die het niet ‘net niet’ zijn maar helemaal niet. De mislukkingen, de blunders,  de fiasco’s, de flops en de missers, de misstappen, complete vergissingen, de kneusjes en de storingen. En die failures doe je ook allemaal netjes bij elkaar. En laat mijn vader nu net die bak dia’s meegenomen hebben. Alleen die. En aangezien de presentatie in Engeland was, was het niet een kwestie van even terug naar huis rijden en ‘de goeie’ dia’s halen. Nee hij moest het doen met zijn failures. Ik weet niet hoe ik gereageerd zou hebben wel ongeveer hoe mijn vader reageerde. Die is niet zo snel van zijn stuk te krijgen om dit soort zaken. Om je een idee te geven. Hij werd laatst op een terras overvallen door drie gewapende mannen en bleef gewoon rustig zijn theetje drinken en zijn ontbijtje eten. Toch denk ik dat ie wel een paar keer hoeft moeten slikken bij de aanblik van die verkeerde dia bak.

En die presentatie? Dat werd een van zijn beste. Het publiek kent mijn vader en hadden nog nooit zijn mislukkingen gezien. En mijn vader had een prachtig verhaal hoe het niet moet.

Soms is zien hoe het niet moet misschien nog wel leerzamer dan de perfecte oplossingen zien. Vergissen is menselijk. Het maakte de presentatie minder afstandelijk, persoonlijker en uniek.

Dus mocht je deze week een oplossing moeten bedenken, bedenk dan eens wat er allemaal fout kan gaan en hoe je dat zou oplossen. En lukt dat niet, bedenk dan wat je zou doen met drie gewapende mannen aan de tafel die zeggen dat je nog 1 minuut hebt om iets nieuws te denken.

3 Responses to “Op je bek. Dit is Design Thinking by Doing verhaal 534/1001”

  1. Robbert Jansen 21 september 2014 at 11:26 AM #

    grappig dat op de blog van je vader geen naam staat,. Eigenlijk kom je er moeilijk achter wie de blog maakt. Maar je vader zal wel Noltee heten ofzoiets : )

    • cornoltee 21 september 2014 at 11:28 AM #

      Ha! Dat zie jij weer. Ik geef het hem door. Thanks

Trackbacks/Pingbacks

  1. Inside Cor Noltee. Dit is Design Thinking by Doing verhaal 536/1001 | Design Thinking by Doing - 23 september 2014

    […] in mijn hoofd te kijken wat er allemaal fout gaat. Ik moet natuurlijk ook niet schrijven over op je bek gaan dan ga je het […]

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: