Met een banaan in de hand de afgrond in. Dit is Design Thinking by Doing Verhaal nummer 803/1.111

24 jun

unschool_801.001

Ik dacht dat ik heel blij zou worden van UNSCHOOL maar eigenlijk ben ik heel verdrietig. Weet je waarom omdat mijn leerlingen zo geconditioneerd zijn dat ze heel braaf doen wat we ze vragen en niemand tot nu toe heeft gevraagd Waarom we de dingen doen zoals we ze doen. Niemand heeft mij de afgelopen 2 dagen gevraagd waarom ze nu eigenlijk hun telefoon moeten inleveren aan het begin van de dag. Ze zetten allemaal braaf hun telefoon uit en leggen hem netjes op de door hun gemarkeerde parkeerplaats.

IMG_8531

Maar het gaat nog verder dan niet vragen. Toen er gisteren een aantal nieuwe studenten binnen kwamen legden zij ook gewoon hun telefoon op tafel omdat de rest dat deed.

Later op de dag kwam het experiment van G.R. Stephenson uit 1967 ter sprake.

Op https://badryouyou.wordpress.com/2013/06/09/conditionering-apen-experiment/ vond ik een Nederlandse vertaling:

Experiment 1:

Hij plaatste 5 apen in een kooi met daarin een ladder. Bovenaan de ladder plaatste hij een banaan. Toen een van de apen de ladder wilde beklimmen bespoot hij die aap en de overige vier met koud water. Later weer poogde een andere aap hetzelfde, maar ook hij en de overige apen werden met ijskoud water bespoten. Daarna durfde geen aap meer de ladder te beklimmen.

Experiment 2:

Bij het volgende experiment, haalde hij een van de apen weg en plaatste een nieuwe aap de in kooi. Zoals verwacht ging deze nietsvermoedende aap ook de ladder beklimmen en opeens vielen de overige vier apen hem aan en hielden hem tegen. Logisch, want ze wilden niet bespoten worden.

Experiment 3:

Daarna haalde hij een van de eerste groep apen weg en verving hij het met een nieuwe. Dus in totaal zijn er twee nieuwe apen en 3 over van de eerste groep. Ook in dit geval was het voorspelbaar dat deze tweede aap hetzelfde zou doen, namelijk de ladder beklimmen om de banaan te pakken. Maar ook hij werd door de rest van de apen inclusief de eerste geplaatste aap aangevallen. De eerste nieuwe aap heeft geleerd (conditionering) dat “als je de banaan probeert te pakken, dan zal je in elkaar geslagen worden.”

De wetenschapper bleef steeds de groep apen een voor een vervangen met een nieuwe aap totdat de hele groep vervangen werd. Al deze vervangen apen waren niet op de hoogte van de alle eerste experiment, namelijk dat als je probeert de banaan te pakken dat je dan bespoten zal worden met koud water. Maar ze hebben wel het gedrag overgenomen (vandaar het woord na-apen), dat wanneer een van hen de ladder poogt te beklimmen in elkaar geslagen zal worden.

Zodoende wisten de apen onderling niet waarom ze een aap in elkaar moeten slaan als hij probeert de ladder te beklimmen, maar ze hebben wel onderling een ‘wet/ regel’ gemaakt, dat als een van hen dat probeert in elkaar geslagen zal worden.

En in een plaatje ziet dat er zo uit:

monkeyladderbanana

Vandaag krijgt iedereen van mij een banaan. Eens kijken of ze met de banaan in de hand zich als lemmingen in het ravijn storten.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: