Ik sprak laatst Andy Mosmans en Andy schreef laatst een stuk over Design Thinking:
‘De laatste tijd spreek ik steeds meer mensen die bezig zijn met ‘Design Thinking’. Zo heeft Cor Noltee een blog over dit onderwerp, is Rotterdam Partners samen met ondermeer Stanford bezig met een Summer Academy op dit vlak en schreef Harry Starren er een column over in The Optimist.
Design thinking, zo stelt Harry Starren, is triple-A-denken. Het heeft een Artistieke, een Analytische en een Ambachtelijke component. Per ontwerp en ontwerper is de mix van de componenten anders. Zo zijn de Bauhaus-ontwerpen (less is more) met hun strakke vormen en hun hoge functionaliteit meer analytisch en zijn de postmoderne fantasieën van Marcel Wanders toch vooral artistiek. Triple A is goed ontwerp. Het bevat het artistieke van de ingeving, van de vondst, het analytische van de doordenking en het ambachtelijke van de uitvoering. Apple, ooit gedreven door Steve Jobs, kan er wat van. Maar bijvoorbeeld Stage Entertainment, nog steeds gedreven door Joop van de Ende ook. Of Starbucks onder de (weer) de bezielende leiding van Howard Schultz. In een eerder artikel op Marketing Online wordt gesteld dat: De waarde van Design Thinking zit in de aanpak van het creëren van nieuwe kansen. Kenmerkend hierbij is de mensgerichte benadering. Zeker in deze tijden van crisis een zeer welkome benadering om de business van klanten in beweging te brengen!.
Design thinking vereist bovenal conceptueel denken, weten wat de bedoeling en bestemming van iets is en zorgt ervoor dat iets mooi wordt en klopt. In functionele, maar vooral ook in emotionele zin. Hoofd en hart. En dat vraagt om magic en wisdom.’
Magic en Wisdom. Mooi verwoord Andy.
De magic zit opgesloten in wat mensen al doen of juist niet doen. En de wijsheid zit hem in dat te ontdekken. Het gekke echter is dat de wijsheid met name zit in het niet weten. Het loslaten en met open mind en nieuwe ogen naar mensen en situaties te kijken. Op ontdekkingstocht zonder je Kabouter. Of zoals Yoda zegt.
‘You must unlearn what you have learned.’
Of zoals U2:
‘Like a small child crossing an 8 lane highway on a voyage to discovery.’
Vorige week gingen drie van mijn studenten op observatie op het station van Utrecht. Met zijn drieën zetten ze een imaginaire kubus neer van 10 x 10 x 10 meter en keken een half uur naar mensen die in hun kubus kwamen en gingen. Ze noteerden de opvallende zaken. Zonder oordeel en deelden deze observaties later met elkaar. Een voor een vertelden ze wat ze hadden gezien en vertaalden dat in een betekenisvol inzicht (Harry’s Analytische). Vervolgens verbeelden ze dit inzicht in een verhaal en een storyboard (het Artistieke) wat ze vervolgens knipten, plakten en filmden tot een 1 minuut durend stop motion filmpje (het Ambachtelijke).
Mooi als zo’n modelletje ‘Klopt.’ Van hart naar hoofd naar handen.
Word ik gelukkig van. Als het klopt.
ps
Gelukkig zijn is je goed en je slecht kunnen voelen. Maar voelen dat het klopt. In een context van groei. (Gretchen Rubin).