26 januari 2013 ben ik begonnen met schrijven. Na meerdere mislukte pogingen om een boek te schrijven is het me nu dan toch gelukt om een boek te schrijven.
‘Het is er nog niet hoor.’ Zegt mijn Kabouter.
En inderdaad. Het is er nog niet maar het komt er echt aan. Ik kan er nog niet teveel over vertellen want het moet een beetje een verrassing blijven. De uitgever vond wel een aantal woorden ‘wat spannend’. En of ik daar misschien een super geniaal idee voor had?
Eerlijk gezegd was mijn eerste reactie: ‘Oh ok, dan verander ik dat toch even.’ Maar gaandeweg gingen mijn Kabouter en ik steeds meer protesteren. Mijn Kabouter is een lastig kereltje. Zeker als het gaat om nieuwe dingen. Maar eerlijk gezegd moet ik hem nu toch gelijk geven.
De verhaaltjes zijn geschreven in de flow van het moment. De vroege ochtend. Later op de dag schrijven is me slecht bevallen. Ook een van mijn lezers heeft liever niet dat ik later schrijf:
“9 minuten te laat.” Plopte er gistermorgen om 7.09 via WHATsAPP binnen.
Zo worden de regels van dit experiment steeds duidelijker.
Een ding kan ik wel zeggen en dat is dat de volgende twee hoofdstukken er NIET in komen:
Ja. klikken maar.