Site icoon Design Thinking by Doing

Nobody likes changes

nobody.001

Voor het meeste wat we heel de dag doen hebben onze hersenen patronen aangelegd zodat we niet hoeven na te denken bij de dingen die we vaker doen. Zoals bijvoorbeeld een deur openen. Als je in een kamer staat en je je wilt de kamer verlaten dan ‘weet’ je dat de deurklink zich op ongeveer heuphoogte bevindt, althans bij mij, en dat als je de klink omlaag en tegen de deur duwt, de deur open gaat. Dat gaat automatisch. Gelukkig maar. Stel je voor dat je elke moest uitvinden hoe je aan de andere kant van die deur moest komen. Of wat dacht je van naar je werk of school. Niet te doen. Patronen helpen ons te overleven ion een wereld van herhaling. Maar die patronen staan ons in de weg als we iets ‘nieuws’ moeten bedenken. En toch geloof ik dat ook je ook nieuwe dingen bedenken kunt leren. Zo bedacht Alex Osborn in 1953 de Brainstorm; een gestructureerde groepsactiviteit waarbij je de ideeontwikkeling loskoppelt van de idee-selectie. En dat kan heel vruchtbaar zijn. Zie het als een spel waarbij je de volgende regels hanteert:

Dit is een voorbeeld van het eerste deel van de brainstorm, de divergentiefase. Waarbij het gaat om de kwantiteit, uitstel van oordeel, wilde ideeën aanmoedigen en voortbouwen op elkaars ideeën.

Het tweede deel van de brainstorm; de convergentiefase kun je bijvoorbeeld de COCD box gebruiken. Die vind je hier.

Oh ja. Het helpt als je een onpartijdige facilitator inhuurt. Die hoeft niets over het onderwerp te weten maar energie en tijd te managen.

Succes. Ik moet vliegen. Naar Shanghai voor een brainstorm.

 

 

Mobiele versie afsluiten