Benner klaar mee.

7 dec

Na het behalen van mijn master kunsteducatie vroegen redelijk veel mensen of ik in een zwart gat gevallen was. Ik vroeg me af wat ze bedoelden want ik was veel te druk met het opvullen van de twee vrijgekomen masterdagen. Ik had helemaal geen tijd om in een zwart gat te vallen. Ik was juist gaten aan het vullen. Met in een zwart gat vallen bedoelen we volgens mij dat je niet weet wat je met de vrijgekomen tijd moet.  Ik zou mijn zwarte gat liever definiëren als het zoeken naar focus door allerlei nieuwe dingen te proberen. Of moet ik zeggen het opwerpen van overbodige obstakels en die vervolgens proberen te overwinnen? Zoals het bloggen in het Engels en het maken van 365 verbindingen in de kunst en designwereld. Wanhopige pogingen om focus aan te brengen.

Ik ben ooit begonnen met schrijven in de ochtend als aandachtsoefening. De ochtendschrijfsel gingen (n)ergens over. Opschrijven wat in je opkomt zonder oordeel is een geweldig begin van de dag en een hardcore training loslaten. Toen ik na zo’n drie jaar besloot geen boek te gaan schrijven maar een jaar lang te bloggen gaven de strenge regels me de focus. Een focus die ik goed kon gebruiken in de laatste periode van mijn master.

Een master die ik afrondde met de volgende zinnen:

Ik weet inmiddels meer van Piet Mondriaan dan menig goede vriend. Ik heb hem in ieder geval meer gesproken. Op de ontdekkingsreis in de wereld van moderne kunst stuurde ik tientallen kaarten in de vorm van blogposts op mijn blog zenoemenhetdesignthinking.wordpress.com De positief kritische reactie van Sietske van Zanten inclusief haar vergelijkingen met andere (beroemde) kunstenaars zorgde voor een ommekeer in mijn ontwerpproces. Het enthousiasme van Eva en Emmeline die vervolgens geheel vrijwillig heel veel tijd staken in het zoeken van vergelijkingen en de daarbij behorende reacties van Kim, Menno de kinderen en een aantal van mijn lezers gaan voor een ommekeer zorgen in de manier waarop basisschool docenten en hun leerlingen kennis maken en zich verbinden met moderne kunst. Mohammed’s tekening uit de groep van Kim werd vergeleken met een Kandinsky. Op de dag van het bezoek aan Boijmans liep hij het zaaltje binnen en zag hij voor zich een werk hangen dat hem deed denken aan het werk waarmee zijn tekening was vergeleken. Hij stootte zijn vriendje aan en riep uit “Kijk! Een Kandinsky. Dit noem ik een betekenisvolle verbinding. Zittend op de maan kijk ik over 5 jaar naar de aarde en zie ik een docent op een basisschool ‘Opvolgers’ van zijn leerlingen uploaden in de ‘Kunstcloud’. Een paar minuten later krijgt de conservator van het Guggenheim museum in Bilbao een bericht en swipend veegt hij zich een weg door de nieuwe serie kindertekeningen. Bij de derde stopt hij. Dit is ongelooflijk! Het lijkt wel een Picasso uit 1915. Eenvoudig koppelt hij de twee aan elkaar en voegt er een videoboodschap aan toe. Twee dagen later ligt er een ansichtkaart van het werk van Picasso op de schooltafel van Narjiss. Een levenslange vrijkaart voor het Guggenheim.

De lucht is grijs.

Mijn haar steeds meer.

Maar ik ben er weer.

Klaar voor .

4 Responses to “Benner klaar mee.”

  1. Carolien Geurtsen 7 december 2016 at 7:51 AM #

    fijn. ik ook. als lezer dan – benikerweer
    bloggen en schrijven ligt nog en al lang te stil
    groet en tot
    Carolien

  2. moniek tersmette 7 december 2016 at 8:47 AM #

    de lucht is blauw
    het gras is groen
    cor gaat wat doen

    • cornoltee 7 december 2016 at 8:54 AM #

      Gaat wat doen? Als ik tegen mezelf zeg dat ik iets ga doen is dat garantie voor het niet doen.

  3. els 8 december 2016 at 9:10 AM #

    ik zit er klaar voor.. om te lezen dan 😉

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: