nulletjes en eentjes

16 jan

Schermafbeelding 2016-01-16 om 10.06.59

David Copperfield liet al eens een treinstel verdwijnen maar hij is dan ook een professioneel illusionist. De enige truc die ik tot voor kort kende was die van de zwevende theedoek, een topact voor jong en oud. Ik heb mijn repertoire inmiddels uitgebreid met het laten doen verdwijnen van orkesten. Voor de tweede keer in mijn leven heb ik gisteren namelijk een compleet orkest laten doen verdwijnen. Zo’n 100 muzikanten, al hun instrumenten en de dirigent. De eerste keer was dat in Eindhoven en gisteren was het in De Doelen in Rotterdam.

Het is ongelooflijk waar het menselijk brein toe in staat is en hoe het precies werkt is me een raadsel.

Gisteren speelde het Rotterdams Philharmonisch Orkest de soundtrack van The Matrix. Het is een van de topstukken uit de filmgeschiedenis – groter dan Gladiator, veeleisender dan Lord of the Rings. Verantwoordelijk voor de organisatie van dit project en andere evenementen van het RPhO voor een vaak nieuw en breed publiek is Mike Schäperclaus. Zijn officiële functie is ‘innovator’, vernieuwer dus. Een bijzonder beroep vindt hij ook zelf. “Mijn functie is om nieuwe formats te produceren en daarmee een nieuw publiek te bereiken. Het gaat om producties die de grenzen opzoeken, die ons als RPhO uit onze comfort zone halen.”

In een artikel in Metro vertelt Schäperclaus, die ooit begon als slagwerker; “We willen het luisteren naar klassieke muziek visueel aantrekkelijk maken. En daarmee het bewust ernaar luisteren stimuleren. Mensen zijn overrompeld door de impact van de muziek. Dat is omdat je ziet wat er gebeurt. Als de hele slagwerksectie losgaat in een actiescène, dan is dat heel indrukwekkend. Er komt een speciaal scherm, zoals in een bioscoop. Het geluid komt door het scherm heen. Het is een behoorlijke operatie om dat hier in te bouwen. De Doelen wordt even de grootste bioscoop van Nederland.”

Een special scherm? Mike, wacht even.

Ik maakte deze foto gisteren:

matrixlive

Als er een speciaal scherm was geweest dan had ik helemaal niet meer kunnen zien wat er gebeurt. Misschien bedoelt Mike (of de verslager van het artikel) het scherm dat we in ons hoofd opzetten waardoor we het orkest niet meer zien. Want wat er namelijk gebeurt is dat je heel intensief naar het orkest kijkt als je binnenkomt en gaat zitten en de rillingen over je lijf lopen als het orkest begint te spelen maar dan gewoon verdwijnt achter een ‘virtueel’ scherm. Ik zag ‘de hele slagwerkerssectie helemaal niet losgaan in een actiescene’ want ik zat naar de Matrix te kijken. Dus Mike, steek je geld niet in speciale geluidsdoorlatende schermen want het publiek is prima in staat het volledige orkest zelf te  laten doen verdwijnen als nulletjes en eentjes voor de zon. Dat bespaart je heel veel geld die je kunt steken in andere nieuwe  formats die de grenzen opzoeken en het orkest uit hun comfortzone halen.

Bedankt Mike. Het was geweldig. En succes vanavond….er schijnen nog kaarten te zijn.

 

 

 

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: