Ik word nergens zo gelukkig van als van uitstellen. En dan vooral de hele kleine dingen. De makkelijke dingen. De dingen die, als ik ze zou doen, zo gebeurd zijn. Maar ik doe ze niet, ik stel ze nog even uit.
En als ik ze dan op het aller aller aller allerlaatste moment doe en daar dan nog sneller mee klaar ben dan ik dacht, en het ook nog makkelijker was dan ik dacht, ja dan overvalt me een zaligmakend gevoel waar geen dope tegenop kan.
Uitstellen. Dat zouden meer mensen moeten doen.