Toen ik mijn coach vroeg hoe we meer deelnemers krijgen voor ons groen traineeship ‘Welkom in het Symbioceen’ in augustus zei hij;
“Een 24 jarige denkt niet;
Gelukkig! Ik zocht al een week over het Symbioceen.
Die denkt:
- Wat moet ik met mijn leven?
- Ik ben klimaatmoe.
- Ik zoek mijn mensen.
- Ik wil iets meemaken.
- Ik wil niet nóg een cursus.
- Ik wil een zomer die ertoe doet.
Dat is precies wat jullie aanbieden. Alleen zeggen jullie dat niet.”
Zijn voorstel.
Verhalen delen rond één grote vraag.
Hoe voelt de toekomst eigenlijk?
Beeld:
Twintig jongeren rond een kampvuur.
En dan:
Je kunt eindeloos lezen over een betere wereld.
Of je kunt er een week in gaan wonen.
Daaronder:
Deze zomer nemen we 24 jongeren mee naar een plek waar de toekomst al begonnen is.
We slapen buiten.
We koken samen.
We ontmoeten pioniers.
We onderzoeken wat hoop eigenlijk is.
Niet door erover te praten.
Maar door haar te ervaren.
En dan pas:
