Jan Rotmans schrijft in de inleiding van ‘De perfecte storm’ dat veel crises (energie, landbouw en zorg) systeemcrises zijn die diep geworteld zijn in ons denken en handelen. En omdat ze zo diep geworteld zijn niet eenvoudig zijn op te lossen. Elke pseudo-oplossing wordt namelijk onderdeel van het probleem.
Een beetje jammer als je veel tijd gestoken hebt in het bedenken van een oplossing die onderdeel van het probleem blijft. Je moet blijkbaar radicaal anders denken en doen. Want als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg. (Albert Einstein) Ik heb Albert en Jan hoog staan en vraag me af hoe design thinking past in deze gedachtengang. Of ik misschien toch radicaal andere dingen moet gaan doen.
Design thinking begint met dromen over een andere toekomst. Radicaal anders. Dat vereist lef en verbeeldingskracht. Dan kan het helpen om uit je bestaande context te stappen en letterlijk en figuurlijk afstand te nemen van de situatie die je wilt veranderen. Een nachtje bij een vriend op de bank, een wandeling van een paar dagen of misschien wel een sabbatical.
Astronauten die op grote afstand de aarde in een oneindig groot universum zien hangen, gaan terug op aarde vaak iets anders doen. Men noemt dat het ‘overview effect’. Op wikipedia lees ik dat het ‘overview effect’ door onderzoekers wordt gekarakteriseerd als “een staat van ontzag met zelfoverstijgende eigenschappen, versneld door een bijzonder opvallende visuele stimulus”.
Uhhhh?!?!
In goed Nederlands;
“Wooooooooooooooooow wat mooi!”
“Ik heb kippenvel.”
Op grote afstand van de aarde voelen astronauten juist een groter gevoel van verbondenheid met andere mensen en de aarde als geheel. Het ‘overview effect’ kan veranderingen veroorzaken in het zelfconcept en het waardesysteem van de waarnemer, en kan transformatief zijn.
Naar de maan dus. Of kom naar Doorn naar de tweedaagse training. Dan leer je met lef en verbeeldingskracht te dromen zodat je radicaal anders kunt denken en doen.
Met beide voetjes op de grond en je hoofd in de wolken.