Dit is Design Thinking by Doing verhaal 466/1001. Gun factor

3 jun

fungun466.001

Gisteren had ik een inspirerend gesprek met Elisabeth van der Spek.  We hadden het op een gegeven moment over de fun theorie. Over hoe spel gedrag kan veranderen.

Jullie kennen waarschijnlijk wel de piano trap.

Waarschijnlijk geïnspireerd door dit voorbeeld heeft Volkswagen toen een campagne opgezet waarbij VW aan het publiek vroeg om voorbeelden te bedenken die gebaseerd zijn op deze theorie.

En de winnaar van deze campagne was jaloers makend goed en simpel.

De winnaar had het volgende bedacht. Op een straat in de stad waar te hard werd gereden, werd een snelheidscamera geplaatst. Het verschil echter met “normale” snelheidscamera’s is dat deze ook degene fotografeerde die zich netje aan de snelheid hielden. Vervolgens kregen de te hardrijders een bekeuring waarvan het geld in een “prijzenpot” belandde. De geflitste nette rijders ontvingen vervolgens een lot in de bus waarmee ze kans maakten op het geld uit de prijzenpot dat bestond uit de opbrengst van de bekeuringen.

Resultaat: 26 % minder hardrijders. Een briljant voorbeeld hoe fun gedrag kan veranderen en in dit geval misschien zelfs wel levens redt.

Onbegrijpelijk dat deze nog steeds niet op grote schaal wordt toegepast. Het gaat dus blijkbaar niet om de veiligheid van mensen maar om de inkomsten uit de bekeuringen. En als dat zo is moeten ze eea privatiseren. Al verder nadenkend zagen Elisabeth en ik het al voor ons. De politie zou een ‘normaal’ bedrijf zijn waarbij het, net als bij zoveel andere bedrijven, gewoon gaat om geld verdienen. Veel geld verdienen. En dat geld wordt dan gestoken in zaken als dure auto’s en exclusieve bedrijfshuisvesting.

Zo rijdt de politie rond in Ferrari’s en zit het Hoofdkantoor Snelheidsovertredingen op de PC Hoofdstraat. Agenten lopen rond in exclusieve Gucci kleding. En als je een bekeuring thuis krijgt betaal je geen geld maar moet je kiezen uit een kado voor een agent naar keuze. Wordt het een dure fles wijn voor agent A of een een paar belachelijk dure schoenen voor Agente B. Allemaal zaken die jij ook heeeeeel graag had willen hebben.

Als de Fun factor werkt, werkt de Gun factor misschien nog beter.

Want die agent gunnen we het toch allemaal.

 

2 Responses to “Dit is Design Thinking by Doing verhaal 466/1001. Gun factor”

  1. Gerard Arink 3 juni 2014 at 8:46 AM #

    He die Cor,

    Gevallen met de racefiets? Ik ken de Speed Camera Lotery al. Van een eerdere post van jou. Of ging het je nu niet zozeer om dit idee maar het (fun) doordenken hierover met Elizabeth? Maar jou een beetje kennende had je wel melding gemaakt van het feit dat je reeds eerder had geschreven over de Speed Camera Lotery. Volgens mij heb je niet meer het overzicht waarover je al eerder hebt geschreven. Te groot, te veel, te weinig overzicht haha. Ook dit kun je oplossen met creative thinking en de funfactor.

    Schrijf een wedstrijd uit onder je fanatieke volgers. Hij/zij die jou betrapt op een “enCORe” en hier het eerste melding van maakt krijgt als beloning dat zijn/haar naam in jouw eerstvolgende post genoemd wordt. Om het iets moeilijker te maken komt daar de voorwaarde bij dat je met het onderwerp van het “enCORe” wel eenzelfde idee moet bedenken.

    Zo gaat je post toch niet 2 maal over hetzelfde en “verloren”, haha

    In het geval van de Speed Camera Lotery zit het creatieve voor mij in het 180 graden omdraaien, een leuke en nuttige tactiek in het Design Thinking. Wat als we het precies tegenovergestelde doen?. Niet de hardrijders fotograferen maar de niet-te hardrijders. Dit idee wil ik toepassen op het probleem van de gasboringen in Groningen.

    Wat een onzin van dat stoppen met boren vanwege wat scheuren in huizen en aardbevingen met een kracht van 1,2 op de schaal van Richter. In Azie komen ze voor bevingen van 4,0 hun bed niet meer uit. Blijven liggen en vasthouden aan hoofd- en voeteneinde. Ik zeg juist meer boren, 1 miljard per jaar, en dat geld volledig in de Groningse economie stoppen. Meer boren levert meer en iets zwaardere bevingen op en iets meer scheuren, maar geen rampspoed. Met de meeropbrengst kan ieders huis meer dan prima worden hersteld, door Groningse aannemers en Groningse architecten. Expertise opbouwen over huizenbouw in bevingsgebieden etc. Van de nood een deugd maken dus.

    A demain,

    Gerard

  2. paulricken 3 juni 2014 at 10:57 AM #

    Mooi Cor en Gerard. Heelrijk dat omdenken. Dat is al een hele beweging. Dat omdenken. Ken jullie die van die prullenmand ook? Als je er iets in gooit dan hoor je de hele val en de landing. Als je er wat in gooit dan wil je de val en de landing horen. Afval wordt spontaan door mensen in de bak gegooid, niet meer achteloos over de schouder. Ook het afval wat er omheen terecht is gekomen wordt opgepakt. Ook verbazingwekkende resultaten.

    Nu nog even over de politiemensen., In Dubai of Adu Dabi rijden ze al in lambo’s omdat iedereen daar al in dure auto’s rijdt. Anders kunnen ze de burgers niet eens bijhouden….

    Maar goed, hoe zou het zijn als de politie burgers beloond voor goed rijgedrag. Daar krijgen we de belasting die we betalen voor de politie tenminste terug. En zij gaan op een andere manier met ons om. Niet op een denigrerende en bestraffende wijze. Moet je eens zien wat het de burgers doet die voortdurend de wet overtreden.

    Het is net als op de lagere school van mijn kinderen. Bij een overtreding kregen ze een gele kaart. Twee gele kaarten en dan krijg je een rode. Moet je naar het hoofd van de school. Waar zijn de groene kaarten op het schoolplein voor goed gedrag?

    Heb dat zelf een keer toegepast tijdens een voetbalfeestje van mijn zoon. Ik had gele, rode en groene kaarten. Groene kregen ze voor sportief gedrag, een mooie actie, goed samenspelen en mooie passes en schoten op het doel. Die gele en rode kun je wel raden, tegenovergestelde dus. Die kids deden hun uiterste best om groene kaarten te verdienen. Het ging bijna alleen maar daar om. Ze werden rete fanatiek. En een plezier dat ze hadden.

    Dat kunnen we bij volwassenen ook creëren!

Laat een reactie achter bij Gerard Arink Reactie annuleren

%d bloggers liken dit: